တန္ေဆာင္မုန္းလဟာ ျမန္မာလမ်ားထဲမွာ ရွစ္လေျမာက္ျဖစ္ၿပီး ေအာက္တိုဘာႏွင့္ ႏို၀င္ဘာလတြင္ က်ေရာက္ပါတယ္။ ဒီလမွာ ကထိန္အလွဴပြဲေတာ္၊ မသိုးသကၤန္းရက္လွဴပြဲ၊ ပံ့သကူပစ္ပြံဲ၊ ၾကာသကၤန္းကပ္လွဴပြဲ၊ တန္ေဆာင္တိုင္မီးထြန္းပြဲံေတာ္၊ ေနာက္ဆံုး ရွင္မာလဲပြဲေတာ္တို႔ကို က်င္းပၾကတယ္ေလ။ ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္သလဲေနာ္။
ကထိန္သကၤန္းအလွဴဆိုတာ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္လ၊ တစ္လမွာ တစ္ႀကိမ္သာ အခ်ိန္အခါႏွင့္ ျပဳရတဲ့ ကာလဒါနျဖစ္တယ္။ ကထိန္ပြဲေတာ္ကို ရိုးရိုးကထိန္ပြဲ၊ ဘံုကထိန္ပြဲႏွင့္ ပစ္စည္းရွင္တစ္ဦးက မတည္ ဦးစီးၿပီး လူမ်ားစုက ၀ိုင္း၀န္းလွဴဒါန္းေသာ ကထိန္ဆိုၿပီး က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။ သကၤန္းအပ္ႏွင္းမႈ၊ ခ်ဳပ္ဆိုးမႈမ်ား ညတြင္းခ်င္း ၿပီးေစၿပီး အရုဏ္မတက္မီ လွဴဒါန္းႏိုင္တဲ့ သကၤန္းကို မသိုးသကၤန္းပြဲလို႔ ေခၚျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ပံ့သကူပစ္ပြဲကေတာ့ သကၤန္းစသည့္ သံဃာ့အသံုးအေဆာင္ပစ္စည္းမ်ားကို တိတ္တဆိတ္ စြန္႔ပစ္လွဴဒါန္းျခင္းကို ဆိုလိုပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပိတ္သားေပၚမွာ ေရႊေရာင္စက္ကူ၊ ေရႊ၀ါေရာင္ ဖဲၾကာပြင့္ႀကီးမ်ား ထိုးထားတဲ့ သကၤန္းမ်ားကို ၾကာသကၤန္းလို႔ သတ္မွတ္ၾကတာကို သိခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ ေရွးအခါက ဘုရားရွင္အား ကပ္လွဴၿပီး ယခုအခါမွာေတာ့ ေစတီပုထိုးေတြႏွင့္ ဘုရားရုပ္တုေတြမွာ ရစ္ပတ္လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။
တန္ေဆာင္တိုင္မီးထြန္းပြဲေတာ္ၾကေတာ့ နက္ခတ္ပြဲသဘင္ မီးထြန္းပြဲေတာ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ရွင္မာလဲပြဲကေရာ ဘာလဲ သိလား ယမင္းလည္း အရင္က သိဘူး။ ခုမွ သိတာ။ ရွင္မာလဲမေထရ္က တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ေရာက္တိုင္း ေ၀သာနရာဇာတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားတာ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ပြဲပါတဲ့။ ေလွာ္ကားကို ပံုျပဳၿပီး ေလွာ္ကားထက္မွာ အသီးတစ္ေထာင္၊ အပြင့္တစ္ေထာင္၊ ထမင္းဆုပ္တစ္ေထာင္၊ ဆီမီးတစ္ေထာင္ တင္ၿပီး လွဴဒါန္းၾကျခင္းေၾကာင့္ ေလွာ္ကားပြဲေတာ္၊ ေထာင္ျပည့္ပြဲေတာ္လို႔လည္း ေခၚၾကပါေသးတယ္။ အင္း ခုေခတ္ေတာ့ ဒီပြဲဟာ ကြယ္ေပ်ာက္လုရွိေနပါၿပီေလ။
ဒီေန႔မွာ ေဆးပင္အေပါင္းတို႔ကို ေစာင့္တဲ့နတ္တို႔ဟာ မဲဇလီပင္ေစာင့္နတ္မင္းအား လာေရာက္ခစားၾကတာကို အစြဲျပဳၿပီး မဲဇလီပင္သည္ ေဆးေပါင္းခသည့္ အပင္ဟု ယူဆၾကပါေတာ့တယ္။ အနာမ်ဳိး ၉၆ ပါး ကင္းရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔မွာ မဲဇလီဖူးသုတ္စားၾကပါေသးတယ္။ သင္ေကာ မစားခ်င္ဖူးလား။ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ျဖစ္ရတာ ယမင္းေတာ့ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ ျမန္မာေတြရဲ႕ ခ်စ္စရာ့ ဓေလ့စရိုက္မ်ား အမ်ားႀကီး လတိုင္း က်န္ရွိေနတာကို ေတြ႕ရွိခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ ယမင္း သိတာေလးကို တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစရွင္...