ခ်စ္စရာ့ ငါတို႔ ျမန္မာ

တန္ေဆာင္မုန္းလဟာ ျမန္မာလမ်ားထဲမွာ ရွစ္လေျမာက္ျဖစ္ၿပီး ေအာက္တိုဘာႏွင့္ ႏို၀င္ဘာလတြင္ က်ေရာက္ပါတယ္။ ဒီလမွာ ကထိန္အလွဴပြဲေတာ္၊ မသိုးသကၤန္းရက္လွဴပြဲ၊ ပံ့သကူပစ္ပြံဲ၊ ၾကာသကၤန္းကပ္လွဴပြဲ၊ တန္ေဆာင္တိုင္မီးထြန္းပြဲံေတာ္၊ ေနာက္ဆံုး ရွင္မာလဲပြဲေတာ္တို႔ကို က်င္းပၾကတယ္ေလ။ ဘယ္ေလာက္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္သလဲေနာ္။
ကထိန္သကၤန္းအလွဴဆိုတာ တစ္ႏွစ္မွာ တစ္လ၊ တစ္လမွာ တစ္ႀကိမ္သာ အခ်ိန္အခါႏွင့္ ျပဳရတဲ့ ကာလဒါနျဖစ္တယ္။ ကထိန္ပြဲေတာ္ကို ရိုးရိုးကထိန္ပြဲ၊ ဘံုကထိန္ပြဲႏွင့္ ပစ္စည္းရွင္တစ္ဦးက မတည္ ဦးစီးၿပီး လူမ်ားစုက ၀ိုင္း၀န္းလွဴဒါန္းေသာ ကထိန္ဆိုၿပီး က်င္းပေလ့ရွိပါတယ္။ သကၤန္းအပ္ႏွင္းမႈ၊ ခ်ဳပ္ဆိုးမႈမ်ား ညတြင္းခ်င္း ၿပီးေစၿပီး အရုဏ္မတက္မီ လွဴဒါန္းႏိုင္တဲ့ သကၤန္းကို မသိုးသကၤန္းပြဲလို႔ ေခၚျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ပံ့သကူပစ္ပြဲကေတာ့ သကၤန္းစသည့္ သံဃာ့အသံုးအေဆာင္ပစ္စည္းမ်ားကို တိတ္တဆိတ္ စြန္႔ပစ္လွဴဒါန္းျခင္းကို ဆိုလိုပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပိတ္သားေပၚမွာ ေရႊေရာင္စက္ကူ၊ ေရႊ၀ါေရာင္ ဖဲၾကာပြင့္ႀကီးမ်ား ထိုးထားတဲ့ သကၤန္းမ်ားကို ၾကာသကၤန္းလို႔ သတ္မွတ္ၾကတာကို သိခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ ေရွးအခါက ဘုရားရွင္အား ကပ္လွဴၿပီး ယခုအခါမွာေတာ့ ေစတီပုထိုးေတြႏွင့္ ဘုရားရုပ္တုေတြမွာ ရစ္ပတ္လွဴဒါန္းၾကပါတယ္။
တန္ေဆာင္တိုင္မီးထြန္းပြဲေတာ္ၾကေတာ့ နက္ခတ္ပြဲသဘင္ မီးထြန္းပြဲေတာ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ရွင္မာလဲပြဲကေရာ ဘာလဲ သိလား ယမင္းလည္း အရင္က သိဘူး။ ခုမွ သိတာ။ ရွင္မာလဲမေထရ္က တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ေရာက္တိုင္း ေ၀သာနရာဇာတ္ေတာ္ကို ေဟာၾကားတာ အေၾကာင္းျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတဲ့ ပြဲပါတဲ့။ ေလွာ္ကားကို ပံုျပဳၿပီး ေလွာ္ကားထက္မွာ အသီးတစ္ေထာင္၊ အပြင့္တစ္ေထာင္၊ ထမင္းဆုပ္တစ္ေထာင္၊ ဆီမီးတစ္ေထာင္ တင္ၿပီး လွဴဒါန္းၾကျခင္းေၾကာင့္ ေလွာ္ကားပြဲေတာ္၊ ေထာင္ျပည့္ပြဲေတာ္လို႔လည္း ေခၚၾကပါေသးတယ္။ အင္း ခုေခတ္ေတာ့ ဒီပြဲဟာ ကြယ္ေပ်ာက္လုရွိေနပါၿပီေလ။
ဒီေန႔မွာ ေဆးပင္အေပါင္းတို႔ကို ေစာင့္တဲ့နတ္တို႔ဟာ မဲဇလီပင္ေစာင့္နတ္မင္းအား လာေရာက္ခစားၾကတာကို အစြဲျပဳၿပီး မဲဇလီပင္သည္ ေဆးေပါင္းခသည့္ အပင္ဟု ယူဆၾကပါေတာ့တယ္။ အနာမ်ဳိး ၉၆ ပါး ကင္းရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ျဖင့္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔မွာ မဲဇလီဖူးသုတ္စားၾကပါေသးတယ္။ သင္ေကာ မစားခ်င္ဖူးလား။ ျမန္မာႏိုင္ငံသား ျဖစ္ရတာ ယမင္းေတာ့ ဂုဏ္ယူမိပါတယ္။ ျမန္မာေတြရဲ႕ ခ်စ္စရာ့ ဓေလ့စရိုက္မ်ား အမ်ားႀကီး လတိုင္း က်န္ရွိေနတာကို ေတြ႕ရွိခဲ့ရပါေတာ့တယ္။ ယမင္း သိတာေလးကို တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြမ်ားအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစရွင္...

MCPA မွ IP Telephony ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဟာေျပာပြဲျပဳလုပ္မည္

သတင္းအခ်က္အလက္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္ေစရန္အတြက္ ျမန္မာႏိုင္ငံ ကြန္ပ်ဴတာပပညာရွင္အသင္း (MCPA) မွ ၾကီးမွဴး၍ “ IP Telephony” ေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေဟာေျပာပြဲတစ္ရပ္ကို က်င္းပျပဳလုပ္သြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။
အဆိုပါ ေဟာေျပာပြဲကို ေအာက္တုိဘာလ ၃၁ရက္ (စေနေန႕) ေန႕လယ္ ၁းဝဝ နာရီမွ ၃းဝဝ နာရီအထိ ရန္ကုန္ျမိဳ႕၊ လႈိင္ျမိဳ႕နယ္၊ Myanmar Info-Tech ရွိအခန္း ၂ဝ၅ တြင္ျပဳလုပ္သြားမည္ျဖစ္ျပီး ရတနာပံု တယ္လီပို႕(တ္) မွ ဦးေက်ာ္ႏိုင္က Networking, Telecommunication စသည္တို႕ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေဟာေျပာ ေဆြးေႏြးေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
၄င္းေဟာေျပာပြဲကို IP Network အေပၚ၌ Voice Service အလုပ္လုပ္ပံုကို ေကာင္းမြန္စြာနားလည္ေစ ရန္ ရည္ရြယ္က်င္းပျခင္းျဖစ္ျပီး Networking, Telecommunication အစရွိသည္တို႕ႏွင့္ ပတ္သက္၍ လုပ္ငန္း ဝင္ေနသူမ်ားအပါအဝင္ စိတ္ဝင္စားသူမည္သူမဆို တက္ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္းသိရသည္။
အဆိုပါေဟာေျပာပြဲႏွင့္ပတ္သက္၍ အေသးစိတ္သိရွိလိုပါက ျမန္မာႏိုင္ငံကြန္ပ်ဴတာပညာရွင္အသင္း ရံုးခန္း၊ အေဆာင္ ၄၊ အခန္း ၄၊ ျမန္မာအင္ဖိုတတ္ခ္။ ဖုန္း - ၆၅၂၂၇၆ သို႕ဆက္သြယ္ေမးျမန္းစံုစမ္းႏိုင္ေၾကာင္း သိရသည္။

(27-10-2009)
Source : Internet Journal

Taylor’s University College Seminar

Jenko Group of Educare Services
Invites you
To
TAYLOR'S UNIVERSITY COLLEGE SEMINAR
Which would be held as follows:

Yangon Mandalay
Date : 31st October 2009 (Saturaday) 1st November 2009 (Sunday)
Time : 10 am 2 pm
Venue : Park Royal Hotel Ballroom, Yangon Hotel Mandalay, Sabai Phyu Hall

JENKO
Proudly representing TAYLOR’S since the yerar 2000
# 18-4(A) THABYAY NYO(2), U HTUN LIN CHAN STREET, HLEDAN, KAMARYUT, YANGON.
PH : 09 – 5062891
# 145, btw 31 × 32 and 58 × 59 , SHWE YI MON QRT, CHAN AYE THA ZAN, MANDALAY
PH : 09 – 2225342, 09 – 6810318
www.jenkomyanmar.com

အ၀လြန္ အဆီမ်ားသူမ်ားအတြက္ ေဆးေကာင္းတစ္လက္

မွန္ကန္ေသာ ေဆးနည္းျဖစ္ေၾကာင္း ဦးစြာ ေျပာပါရေစ။ အမ်ဳိးသားေကာ
အမ်ဳိးသမီးပါ လြယ္ကူစြာ သုံးစဲြႏုိင္ပါတယ္။ ဒီေဆးနည္းဟာ
ေငြကုန္သက္သာတဲ့အျပင္ လ်င္ျမန္စြာ ေပ်ာက္ကင္းပါတယ္။
ေရွာက္ရြက္ႏွင့္ ေရွာက္သီးရဲ႕အခြံတြင္ အဖိုးတန္တဲ့ အဆီဓာတ္တစ္မ်ဳိး
ပါရွိပါတယ္။ ထိုအဆီဓာတ္ဟာ ေလေရာဂါမ်ား၊ အသည္းႏွလုံးကို
အဆီဖုံးျခင္းမွလည္း ကာကြယ္ေပးပါတယ္။ အ၀လြန္သူမ်ား၊
ဗိုက္ေခါက္ထူၿပီး အလွပ်က္ေအာင္ ၀မ္းဗိုက္ရႊဲလာေသာ အမ်ဳိးသမီး၊
အမ်ဳိးသားမ်ားအတြက္ အလြယ္တကူ ေဖာ္စပ္သုံးႏိုင္တဲ့နည္းကို တင္ျပလိုက္
ပါတယ္။ ပထမ ေရွာက္ရြက္ၾကမ္းေတြကို
အရင္ရွားထားပါ။ ပုလင္းတစ္လုံးစီတြင္ ႐ိုး႐ိုးသၾကား သုံးဇြန္း
(ဟင္းစားဇြန္း) စီ ထည့္ရပါမယ္။ ၿပီးရင္ ပုလင္းတစ္လုံးစီမွာ
ေရွာက္ရြက္ကိုးရြက္စီ ထည့္ေပးပါ။ ေနာက္ ေရက်က္ေအးမ်ား ပုလင္းထဲသို႔
အျပည့္ထည့္ၿပီး အဆို႔ပိတ္ၿပီး ေနပူထဲ တြင္ ကိုးရက္လွန္းေပးပါ။
ကိုးရက္ေစ့လွ်င္ ထိုေရွာက္ရြက္စိမ္ထားေသာ ပုလင္းမ်ားကို ေဆးအျဖစ္
အသုံးျပဳလို႔ ရပါၿပီ။ နံနက္တစ္ႀကိမ္ ညတစ္ႀကိမ္တို႔၌ အဆိုပါ
ေရွာက္ရြက္ေဆးရည္ ပုလင္းကို လႈပ္ၿပီး
လက္ဖက္ရည္အၾကမ္းပန္းကန္တစ္၀က္ခန္႔ကို မွန္မွန္ေသာက္သုံးေပးပါ။ တစ္လမွ
ႏွစ္လခန္႔ရွိေသာအခါ အမ်ဳိးသမီးမ်ား ခါးေသးရင္ခ်ီၿပီး အဆီပို
ဗိုက္ရြဲမႈမ်ားက်ၿပီး အသားအေရစစ္သြားပါလိမ့္မယ္။
ဒီနည္းက အဆီက်ေဆးတို႔ ဘာတို႔ စားျခင္းထက္ စိတ္ခ်ရတဲ့ ျမန္မာ႐ိုးရာ
ေဆးနည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီေဆးရည္ကုိ မွန္မွန္ေသာက္သုံးေပးျခင္းေၾကာင့္
အသည္းအဆီဖုံးျခင္းႏွင့္
ႏွလုံးအဆီပိတ္ျခင္းတို႔မွလည္း သက္သာေပ်ာက္ကင္းေၾကာင္း
သတင္းေကာင္းပါးလိုက္ပါ ရေစရွင္။

စာေရးဆရာ နီကိုရဲ ကြယ္လြန္ျခင္း

စာေရးဆရာ နီကိုရဲ (သို႔) ကိုရဲ၀င္း သည္ ၂၃၊ ၁၀၊ ၂၀၀၉ ရက္တြင္ ကြယ္လြန္ေၾကာင္း သတင္းရရွိပါသည္။ ၂၇၊ ၁၀၊ ၂၀၀၉ ရက္ေန႔တြင္ မီးသျဂိ ၤဳဟ္မည္ဟု ၾကားသိရပါေၾကာင္း....
ဒီေန႔မနက္ စာအုပ္အေရာင္းလက္မွတ္ထိုးပဲြတစ္ခုကို အင္း၀စာအုပ္တိုက္
ပထမထပ္မွာ မနက္ ၉ နာရီမွာ က်င္းပတာကို ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ စာအုပ္တိုက္က
ပုဂံစာအုပ္တိုက္မွ ထြက္ရွိျခင္း ျဖစ္ၿပီး စာအုပ္အမည္ကေတာ့
ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းစာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ေလးႀကိမ္ေျမာက္
ျပန္လည္ထုတ္ေ၀ထားေၾကာင္း ေတြ႕ရပါတယ္။ အရင္ ထုတ္ေ၀တဲ့စာေတြအျပင္
ထပ္မံေရးသားထားခ်က္မ်ားကိုပါ ေပါင္းစုထားေၾကာင္းႏွင့္ ဦးနတ္ႏြယ္သည္
က်န္းမာေရးမေကာင္းေပမယ့္ စာဖတ္သူ ပရိသတ္မ်ားကို လက္မွတ္ထိုးေပးဖို႔
ေစာစီးစြာ ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ တစ္ဖဲြဖဲြႏွင့္ စာေရးဆရာမ်ား စံုလင္စြာ တက္ေရာက္ေၾကာင္း
ေတြ႕ရွိရျပန္ပါတယ္။ ခဏၾကာေတာ့ ဆရာ ဆင္ျဖဴကၽြန္းေအာင္သိန္း ေရာက္လာပါတယ္။
ေနာက္ ဦးမိုးသူတို႔၊ ဦးတင္စိန္(ပထ၀ီ)တို႔၊ ဘာသာျပန္ဆရာမ်ားလည္း
တက္ေရာက္လာပါတယ္။

နည္းနည္းၾကာေတာ့ ဆရာ ပါရဂူသည္ မႏုိင္တႏိုင္နဲ႔ ႏွစ္စဥ္ ငါ့ကို
ႏွိပ္စက္တယ္ေျပာၿပီး ေရာက္ရွိလာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ ဆရာ ခ်စ္ဦးညိဳကလည္း
မေဟသီနဲ႔အတူ အခမ္းအနားကို အျမဲတက္ေရာက္တဲ့ ၀တ္မပ်က္ တက္ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။
ခဏၾကာေတာ့ MRTV 4 မွ သတင္းယူဖို႔နဲ႔ ဂ်ာနယ္မ်ားမွ အင္တာဗ်ဴးမ်ားလည္း
တစ္ဖဲြဖဲြနဲ႔ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ ေတြ႕ရွိရပါတယ္။
ပုဂံစာအုပ္တိုက္သည္ ျမန္မာမႈ ျမန္မာစာေပမ်ားကို ေသသပ္လွပစြာနဲ႔
အရည္အခ်င္းမ်ားကို ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တာ ခုဆိုရင္ ၂၀၀၃ - ၂၀၀၄
ခုႏွစ္မွစၿပီး ျပန္လည္အသက္၀င္လာခဲ့တာဟာျဖင့္ ခုခ်ိန္တိုင္ေအာင္ပါပဲ။
ပုဂံစာအုပ္တိုက္ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့တာဆိုရင္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ထဲကလို႔
ေျပာရမွာေပါ့။ မိဘလက္ထက္ကေန သားသမီးလက္ထက္ထိတိုင္ေအာင္ ျမန္မာစာေပ
အေရးအသားမ်ား ျပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ခဲ့တာ အလြန္တရာမွ ၀မ္းသာစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။
ယခုလည္း ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းသည္ ျမန္မာသူျမန္မာသားမ်ား အလြန္တရာ
ဖတ္မွတ္သင့္ေသာ စာအုပ္ေကာင္းတစ္အုပ္ျဖစ္ပါတယ္။
မသိမမွီတာေတြကို ဒီစာအုပ္ထဲမွာ ေတြ႕ရွိရျခင္းဟာ အလြန္တရာမွ
အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ တန္ဖိုးႀကီးမားလွပါတယ္။
ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္း စာအုပ္သည္ တန္ဖိုးက ၁၀၀၀၀ က်ပ္ ျဖစ္ပါတယ္။
ခုလက္ရွိေတာ့ စာအုပ္ေစ်းေရာင္းပဲြအတြင္း ၀ယ္ရင္ ၈၀၀၀ က်ပ္နဲ႔
ေရာင္းခ်ေနပါတယ္။
စာအုပ္ျပန္လည္မိတ္ဆက္ပဲြႏွင့္ အမ်ဳိးသမီး ထုတ္ေ၀သူမ်ား
စာအုပ္ေစ်းေရာင္းပဲြလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
ပုဂံစာအုပ္တိုက္၊ ျပံဳးစာေပ၊ ဇြန္ပြင့္၊ ရန္ေအာင္၊ ရန္ေအာင္ ၂၊
ကံ့ေကာ္၀တ္ရည္၊ မ်ဳိးဆက္သစ္၊ ေနရီရီ တို႕ ျဖစ္ပါတယ္။
၂၄၊ ၁၀၊ ၂၀၀၉ မွ ၂၈၊ ၁၀၊ ၂၀၀၉ ရက္ထိ အင္း၀စာအုပ္တိုက္ ပထမထပ္တြင္ မနက္ ၉
နာရီမွ ၅ နာရီအထိ ေရာင္းခ်လွ်က္ ရွိေၾကာင္း သတင္းရရွိပါတယ္ရွင္။

ကို ZOX ရဲ႕ တဂ္ပိုစ့္ေလးတစ္ခုဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ မတဂ္လည္း
ေျပာျပခ်င္တာ ေတြ ေျပာဖို႔ စိတ္ထဲမွာ ရွိပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ကၽြန္မ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ဂ်ာနယ္ထဲထည့္ဖို႔ ပို႔ထားတာ ရွိပါတယ္။ မပါေတာ့ မပါလာေသးပါဘူး။ တစ္ခါတေလ ေျပာသင့္တယ္လို႔ ထင္ထားေပမယ့္ ဆရာလုပ္တယ္လို႔ ျမင္ၾကတာ ခုေနာက္ပိုင္း လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕စိတ္လို႔ ေျပာရ မလားပါပဲ။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ကၽြန္မအေနနဲ႔ သိတာ ျမင္တာကို ျဖန္႔ေ၀သလို အခ်ိန္ကို အလဟႆ မသံုးမ ိၾကေစဖို႔ နီးစပ္ရာကို ဆရာလုပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ခ်က္တင္ပိုင္းကို အားသန္ေန တာ ေတြ႕ၾကရပါတယ္။ ကၽြန္မ ေမးၾကည့္တယ္။ အင္တာနက္သံုးရင္ ဘာေတြသံုးလည္းလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ခ်က္တာေပါ့တဲ့။ မခ်က္ပဲ တျခားေလ့လာစရာရွိတာေတြ အမ်ားၾကီးပဲ အင္တာနက္ရြာၾကီးထဲမွာ ရွိေနတယ္ ဆိုတာ သိေကာ သိၾကရဲ႕လား။ ကၽြန္မက တတ္ႏုိင္သမွ် အခ်ိန္၊ ေငြ မျဖဳန္းတီးဖို႔ အက်ဳိးရွိတာကို လုပ္ဖို႔
ေျပာျပေတာ့ ကၽြန္မကို အန္းတိတ္တဲ့။ အပ်ဳိႀကီးေတြမ်ား ဇီဇာေၾကာင္တာတဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ အပ်ဳိႀကီးျဖစ္တာလို႔ ေ၀ဖန္မႈေတြ ၾကံဳဆုံလာခဲ့ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ အျပံဳးမပ်က္ ဆက္လက္ တိုက္တြန္းျမဲပါပဲ။ တခ်ဳိ႕က်ေတာ့ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိိလို႔ပါတဲ့။ ဒါဆိုရင္ ကၽြန္မ လမ္းေၾကာင္းေပးပါတယ္။ သြားခ်င္တာ ျဖစ္ခ်င္တာ ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္လုိက္တဲ့အခါမွာ လူတိုင္းလူတိုင္းမွာ အရည္အခ်င္းဆိုတာ ရွိၾကပါတယ္။ ထုတ္မသုံးၾကလုိ႔သာ မသိမတတ္တဲ့သူေတြရွိေနတာလို႔ ကၽြန္မေတာ့ ျမင္မိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကလူေတြရဲ႕ အေတြးအေခၚကို ပံုစံေျပာင္းဖို႔လည္း လိုမယ္လို႔ ယူဆမိတယ္။ ကၽြန္မကို တခ်ဳိ႕က ေမးတယ္။ အင္တာနက္သံုးတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္ ကၽြန္မ အင္တာနက္ဆိုတာ စသိသံုးတဲ့အခ်ိန္္က ၁၉၉၈ ခုႏွစ္ပါ။ ကၽြန္မ ကုမၸဏီမွာ စၿပီး၀င္လုပ္မွ သိရွိခဲ့ရတာပါ။ ဒါေတာင္မွ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ကြန္ပ်ဴတာကုမၸဏီ ၁၁ ခုကိုပဲ အင္တာနက္ တပ္ဆင္ခြင့္ရရွိခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကာလဆိုလည္း မမွားပါဘူး။

အဲဒီအခ်ိန္ကေတာ့ ေဟာ့ေမးလ္ တို႔ အရမ္းအသံုးမ်ားခဲ့တဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ၿပီး Yahooေမးလ္လည္း သံုးသင့္ေလာက္သံုးေနၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အလုပ္ကိစၥကလဲြျပီး ဘာမွသိပ္မသိေသးတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဒီလိုပဲ ေလ့လာရင္းနဲ႔ သိရွိမွတ္သားလာခဲ့ရတာပါ။ လူေတြရဲ႕အျမင္ဟာ ခုခ်ိန္ထိ က်ဥ္းေျမာင္းေနတုန္းပါလားလို႔လည္း ျမင္မိသလို ေနာက္တစ္ခ်က္က အင္တာနက္ဆိုင္မွာ လူငယ္လူရြယ္ေတြ အခ်ိန္ျဖဳန္းခ်က္ေနတာကို ျမင္လို႔လည္း ဒီလုိအေတြးေတြ ရွိေနၾကတာပါလားလို႔ ထင္မိပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္မကို ေျပာပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က ဒီေလာက္ အင္တာနက္သံုးတာ ခုထိ အပ်ဳိႀကီးျဖစ္ေနတုန္းလားတဲ့ ကၽြန္မကေတာ့ ရယ္ပဲေနခဲ့ပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္ လဲဆိုေတာ့ အင္တာနက္သံုးတာ ဘယ္လိုရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင့္လို႔လည္း ရွင္းလည္း နားလည္မွာ မွမဟုတ္တာ မရွင္းျပေတာ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့ မိတ္ေဆြ၊ သင္လည္း စဥ္းစားၾကည့္ေလ သင္လည္း အင္တာနက္သံုးတာ ဘာအတြက္ လဲ လူတိုင္းမွာ သူ႕အေၾကာင္းနဲ႔သူ ရွိပါတယ္။ မသိလို႔ သိေအာင္ တတ္ခ်င္တဲ့သူကို ရွင္းျပရတာ ဘယ္ေလာက္ေမာေမာ ကၽြန္မ ရွင္းျပေပမယ့္ နားလည္မႈလႊဲမွားစြာ အသံုးခ်ေနသူမ်ားကို ဘယ္လိုလမ္း ေၾကာင္းမွန္ေအာင္ ေခၚေဆာင္သြားရမလဲဆိုတာ ကၽြန္မ အျမဲစဥ္းစားမိပါတယ္။ ပိုက္ဆံေပါလို႔ ခ်က္တင္ထိုင္ၿပီး အခ်ိန္ပိုလို႔ ခ်က္ေနၾကတဲ့သူေတြနဲ႔ ကၽြန္မဘ၀ဟာ တျခားစီျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ အင္တာနက္သံုးရင္ ကၽြန္မအတြက္ ေငြကုန္၊ အခ်ိန္ကုန္ အက်ဳိးရွိရမယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ေၾကာင့္ပါ။

ကၽြန္မဘ၀က ကို္ယ့္ေျခေပၚ ကိုယ္ရပ္တည္ခဲ့ၿပီး ရပ္တည္ဆဲ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ကၽြန္မအတြက္ အပိုေငြဆိုတာ မရွိခဲ့သလို မေမွ်ာ္မွန္းခဲ့ပါဘူး။ ကၽြန္မ အင္တာနက္ကို ဘယ္လိုသံုးရမလဲ ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ အသံုးခ်ခဲ့တာပါ။ ကၽြန္မအတြက္ အပိုသံုးေငြလည္း မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မျဖစ္ျဖစ္တဲ့နည္းနဲ႔ လမ္းေၾကာင္း တစ္ခုေပၚ ကၽြန္မ အေရာက္သြားမယ္ဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ ေလွ်ာက္ခဲ့တာပါ။ အင္တာနက္သံုးခေတြက ခုေနာက္ပိုင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ေစ်းက်လာေတာ့ ပိုျပီး ၀မ္းသာမိပါတယ္။ ကၽြန္မ မသံုးရ မေနႏုိင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့
ဘေလာဂ့္စလုပ္လာတည္းကဆိုပါေတာ့။ အင္း ေျပာရရင္ ကၽြန္မ ဘေလာဂ့္စလုပ္တဲ့ႏွစ္က ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာမွာ စခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ပထမဆံုးဘေလာဂ့္က ပ်က္သြားခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၆ ၾသဂုတ္ ၃၁ ရက္မွာ ဆားဗစ္ပလတ္က ကိုရဲထြန္းေအာင္က တစ္ကမၻာလံုးရဲ႕ ဘေလာဂ့္ေဒးဆိုၿပီး ေဟာေျပာပဲြလုပ္ပါတယ္။

ကၽြန္မ သြားတက္ခဲ့ပါတယ္။ လက္ရွိလုပ္ေနတဲ့ဆိုက္ကလည္း ပ်က္ေတာ့ စိတ္ဓာတ္က်ေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ကၽြန္မ တစ္ခုသေဘာက်တာ ဘေလာဂ့္လုပ္ပါၿပီတဲ့ ဘာေတြလုပ္ရမလဲဆိုတာ ေခါင္းထဲမွာ အရင္ဆံုးေပၚလာတာပါ။ ေနာက္ေတာ့ ဟုတ္ၿပီ၊ စိတ္ထဲရွိတာ ေရးမယ္။ ေနာက္ၿပီး ေျပာသင့္လွ်က္ မေျပာသင့္အပ္တဲ့ေနရာ
အရပ္ေဒသအလိုက္ လူေတြကို ငါ့ရဲ႕ဘေလာဂ္မွာ ေျပာၾကည့္မယ္ေပါ့။ ဥပမာ စိတ္ညစ္ရင္ သူမ်ားေျပာရင္ နားျငီးတယ္လို႔ ေျပာရင္ေျပာလိမ့္မယ္။ ငါ့ဘေလာဂ္မွာ ေျပာေတာ့ ဘယ္သူက ေျပာမလဲဆိုတဲ့ အေတြးရရွိ သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွာ ျပန္ၿပီး အသက္ျပန္သြင္းလိုက္တယ္။ ျမန္မာေဖာင့္မေပၚေသးပါဘူး။
အဲဒီအခ်ိန္က ဘေလာဂ္စေပါ့ေတြ ေခတ္စားေနတဲ့အခ်ိန္ပါ။

ဒါေပမယ့္ ဂုိဂယ္က မ၀ယ္ရေသးတဲ့အတြက္ သတ္သတ္ပတ္စေ၀ါ့နဲ႔ ၀င္ရတာပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဂုိဂယ္က ၀ယ္လိုက္တဲ့အတြက္ ဂိုဂယ္ေမးလ္နဲ႔ခ်ိတ္မွသာ ၀င္လို႔ရေတာ့တာပါ။ ေနာက္တစ္ခ်က္က မွတ္မိသေလာက္ ေျပာရရင္ ၂၀၀၆ ႏွစ္မကုန္႔ တကုန္အခ်ိန္ ေလာက္မွာေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ ကို အလကားသံုးခြင့္ေပးလုိက္တဲ့အတြက္ အရမ္း၀မ္းသာသြားမိပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္မက အဂၤလိပ္စာ ညံ့လို႔ပါပဲ။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ပိုင္း ကုဒ္အေၾကာင္းနားမလည္ေတာ့ တခ်ဳိ႕ကုဒ္ေတြဖ်က္မိသြားတဲ့အတြက္ ဆိုက္ဒ္ေလးက ပ်က္သြားျပန္ပါတယ္။

ကၽြန္မလည္း မစားႏိုင္မေသာက္ႏုိင္ေတာင္ ျဖစ္ခဲ့မိပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ကၽြန္မ ေခါင္းထဲမွာ ခုထိ စဲြေနတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္တစ္ခုကိုလည္း ျမင္ေယာင္မိပါတယ္။ ေဆာင္ပုဒ္က ပညာကိုသာ စဲြလမ္းပါ၊ အင္တာနက္ကို မစဲြလမ္းမိပါေစနဲ႔။ တကယ့္ ေကာင္းၿပီး လိုက္နာသင့္တဲ့ ေဆာင္ပုဒ္တစ္ခုလို႔လည္း ကၽြန္မ စဲြျမဲစြာ လက္ခံမိပါတယ္။ ကၽြန္မဘေလာဂ့္ လုပ္ၿပီးေနာက္ပိုင္း အီးေမးလ္ဆိုတာ နက္သံုးရင္ ဒုတိယေနရာေရာက္ရွိေနပါတယ္။ ဘေလာဂ့္ေလးကို ဖြင့္ေနရရင္ ေက်နပ္ေနပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကၽြန္မရဲ႕ဘေလာဂ့္ကို အရမ္းတန္ဖိုးထားမိတာက ကၽြန္မက အလုပ္အသြားအျပန္ကို ရထားစီးပါတယ္။ ရထားခ ေစ်းသက္သာတဲ့အတြက္ ကားခအပိုထြက္လာပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ရထားစီးရင္း စာအုပ္ဖတ္လို႔ရတာကိုလည္း ကၽြန္မအတြက္ တအားပါပဲ။ ဒီေတာ့ တစ္ခ်က္ ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ျပတ္ စာအုပ္ဖတ္ၿပီး ရထားစီးတယ္။ ကားခထြက္လာတာကို အင္တာနက္သံုးခအျဖစ္ အသံုးခ်ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ပါပဲ။ တစ္နည္းကေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ေခၽြးနည္းစာနဲ႔ ကၽြန္မမွာ ရွိတဲ့ အသိအတတ္ အျမင္ အၾကား အရာအားလံုးကို ၀န္းက်င္မွာရွိတဲ့သူေတြကို ျဖန္႔ေ၀ရတာ အလြန္ပဲ ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။

တခ်ဳိ႕ကေမးတယ္။ အစ္မ ဘေလာဂ့္လုပ္တာ ပိုက္ဆံရလားတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ ေမးလည္း ေမးသင့္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္မ ေမးလ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ အမွန္ေျပာရရင္ ခ်က္တင္ပဲ သိတဲ့သူေတြက ခ်က္ခ်င္လို႔ လွမ္းစကားေျပာတာေတာင္ ကၽြန္မ ျပန္မေျဖခဲ့လို႔ပါပဲ။ သိခ်င္တာ တတ္ခ်င္တာေတြ၊ ေလ့လာခ်င္တာေတြ
ေမးရင္ေတာ့ ကၽြန္မ ျပန္ေျပာခဲ့ေပမယ့္ ထမင္းစားေရေသာက္ အလာပသလာပ ေျပာတဲ့သူေတြကိုေတာ့ ကၽြန္မ အခ်ိန္မဖဲ့ခဲ့ပါဘူး။ ဒီေတာ့ ကၽြန္မကို ေမးၾကၿပီေပါ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ ကၽြန္မရဲ႕ဒီဘေလာဂ့္ေၾကာင့္ခုလက္ရွိ အလုပ္ရရွိခဲ့သလို အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္ေတြလည္း အြန္လိုင္းကေနရရွိခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခ်က္က ပရဟိတလုပ္ငန္းအတြက္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန အလွဴအတန္းေတြ၊ လူေတြ ခင္မင္ပတ္သက္ခြင့္ရရွိခဲ့သလို
ကၽြန္မအတြက္ နည္းေပးလမ္းမွန္ျပဳတဲ့သူေတြ၊ နည္းပညာဖလွယ္ခြင့္ေတြလည္း ရရွိခံစား စံစားခဲ့ရပါတယ္။ သူမ်ားအတြက္ေတာ့ မေျပာတတ္ေပမယ့္ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ အလြန္ပဲ အဖိုးတန္တဲ့ ဘေလာဂ့္တစ္ခုလို႔ ခုခ်ိန္ထိ ယူဆထားမိပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္မဘေလာဂ့္ေလးကို မေရးေတာ့ဘူးလို႔ ေတြးခဲ့ေပမယ့္ ဆက္လက္လုပ္ ေဆာင္ေနဆဲျဖစ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္မအတြက္ အပ်င္းေျပဆိုတာထက္ လူအမ်ား နည္းပညာ ဗဟုသုတ ရသ အစံု ေပးစြမ္းေစခ်င္တာ ရင္ထဲက လာတဲ့အမွန္စကားတစ္ခုပါ။ လူတိုင္းကို ျဖစ္ေျမာက္ေစခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ္လုပ္ေပးလိုက္လို႔ ျဖစ္ေျမာက္သြားရင္လည္း ကိုယ့္ကိုယ္ လွည့္မၾကည္ ့ရင္လည္းေနပါေစ ကၽြန္မ အျပံဳးမပ်က္ ေမတၱာေစတနာ ၀ါသနာ အရင္းခံၿပီး သင္ျပလမ္းညႊန္ေနပါမယ္။ တကယ္လို႔သာ သင္မွာ ဘေလာဂ့္တစ္ခုမရွိေသးဘူးဆိုရင္ ကမၻာ့ရြာႀကီးထဲမွာ အိမ္ေျခမရွိေသးတဲ့သူအျဖစ္ ဆက္လက္ရပ္တည္ေနသလို ျဖစ္မေနဘူးလား။ ဒီေတာ့ အခ်ိန္ကို အက်ဳိးရွိေအာင္ အသံုးခ်ရင္း မိတ္ေဆြလည္း ခ်က္ႏုိင္ပါေစလို႔ ေျပာရင္းနဲ႔ ရြာၾကီးထဲမွာ ကိုယ္ပိုင္အိမ္နဲ႔ ေနၾကည့္ခ်င္လာတယ္ဆိုရင္ ေအာက္က အရင္တင္ ၿပီးသား စာေၾကာင္းပိုစ့္ေလးကိုလည္း ဆက္လက္ ဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္အိမ္ေလးရွိလာရင္ ဘယ္လိုအက်ဳိးေက်းဇူးေတြ ခံစားရမလဲဆိုတာ သိခ်င္ရင္ေတာ့ အိမ္ေလးတစ္လံုးကို အျမန္ေဆာက္ ၾကည့္လုိက္ပါလို႔ ေျပာခ်င္ေနမိပါေတာ့တယ္။

ဘေလာ့ဂ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ အေရးပါလာမလဲဆိုတာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ လူတိုင္းလူတိုင္းကိုယ္ပိုင္ ဘေလာဂ့္တစ္ခုစီရွိလာၾကမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲေနာ္။ ကၽြန္မ ေတြးမိတာပါ။အခု တစ္ေလာ blog ေတြ၊ wiki ေတြ အျပင္ ကိုယ္ပိုင္ဒိုမိန္းေတြနဲ႔ အုပ္စုေတြ၊ website ေတြ တိုးတက္မ်ားျပားလာတာကို အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာ ေတြ႕ရွိလာရပါၿပီ။ ဒါေတြကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ လူငယ္လူရြယ္ေတြ အခ်ိန္ကို အလဟႆ မကုန္ဆံုးေအာင္ အသံုးခ်တတ္လာၾကၿပီလို႔ မွန္းဆလို႔ ရပါတယ္။ ဒါဟာ ျဖစ္လည္း ျဖစ္သင့္ပါတယ္။ တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္အေျခအေနမွာ နည္းပညာေတြ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔
အသစ္အသစ္ေတြ ေပၚထြက္လာေနခ်ိန္မွာ ကၽြန္မတို႔တစ္ေတြဟာ ေခတ္ေနာက္ ျပတ္က်န္လို႔မရပါဘူး။ မီဒီယာစတိုင္သစ္ေတြနဲ႔အတူ တတ္ႏုိင္သေရြ႕ ေရွ႕ကို အေရာက္လွမ္းႏုိင္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရမွာပါပဲ။ ေနာက္ပိုင္း blog ေတြ မ်ားျပားလာတာနဲ႔အမွ် အမ်ားရဲ႕အျမင္မွာ ကဲြျပားျခားနားစြာ ျမင္တတ္ဖို႔လည္း လိုအပ္တယ္လို႔ ထင္ျမင္မိပါတယ္။ blog ေတြဟာ လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုတည္းအတြက္ ရည္ရြယ္တာ မဟုတ္ပါဘူးဆိုတာပါပဲ။

ကိုယ္ပိုင္ ခံစားခ်က္၊ ကိုယ္ပိုင္ေတြ႕ရွိခ်က္၊ ကိုယ္ပိုင္စြမ္းေဆာင္ခ်က္ေတြနဲ႔အတူ အႏုပညာေတြ၊ နည္းပညာ ဗဟုသုတေတြ၊ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး အားလံုး အားလံုး လက္လွမ္းမီသေလာက္ ၀ါသနာအရင္းခံၿပီး ျဖန္႔ေ၀ ေနၾကတာဟာ အလြန္တရာ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ ယာဥ္စည္းကမ္းလမ္းစည္းကမ္းရွိသလို၊ လူမွာလည္း လူ႔စည္းကမ္းရွိသလို ဘေလာဂ့္ေတြမွာလည္း ဘေလာဂ့္စည္းကမ္းဆိုတာ ရွိပါတယ္။

ဘေလာဂ့္ဂါတစ္ေယာက္ဟာကိုယ္ဖန္တီးတဲ့ အႏုပညာအတြက္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ တာ၀န္ယူရပါတယ္။

မွန္ကန္တဲ့သတင္း၊ မွန္ကန္တဲ့လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ မွန္ကန္တဲ့အေၾကာင္းအရာ ဒါေတြဟာ တိက်မွန္ကန္မႈရွိမွသာ ကိုယ့္ဘေလာဂ့္မွာ တင္ျပၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ငါသာေစ သူ နာေစဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ လုပ္ေဆာင္ျခင္းမ်ဳိးက ေရရွည္မွာ တည္ျမဲမႈ မရွိ႐ံုမွ်မက ဘေလာဂ့္ဂါ အမ်ားကိုလည္း ယုံၾကည္မႈ ကင္းမဲ့ေစတဲ့ လုပ္ေဆာင္ ခ်က္ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဘေလာဂ့္ဂါတိုင္း နားလည္လက္ခံသေဘာေပါက္ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္အျမင္ သူ႕အျမင္ ဖလွယ္ျခင္းဟာလည္း ေကာင္းတဲ့ လုပ္ေဆာင္ခ်က္နဲ႔ ေအာင္ျမင္တိုးတက္မယ့္ တက္လွမ္းေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပင္ပ ဘေလာဂ့္ဂါမ်ား ေနရာအႏွံ႔အျပားမွာ မ်ားျပားေနတာကို ေတြ႕ရွိျခင္းအားျဖင့္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံသားေတြလည္း ဒီလို မီဒီယာအသစ္ေတြ အမ်ားအျပား တိုးတက္ေစခ်င္တာ အမွန္ပါ။ ဘေလာဂ့္ဂါအခ်င္းခ်င္း ႐ုိင္းပင္းကူညီၿပီး ျပည္ပ မီဒီယာသမားေတြ ကိုယ့္၀န္းက်င္အတြင္း မ၀င္လာႏိုင္ေအာင္ အားလံုးႀကိဳးစားၾကေစခ်င္ပါတယ္။ ျပည္ပႏိုင္ငံသား ဘေလာဂ့္ေတြကို ေလ့လာမိသေလာက္ ဘေလာဂ့္ဂါေတြရဲ႕ ၃၅ ရာခိုင္ႏႈန္းကသာ ဘေလာဂ့္တင္ျခင္းကို ဂ်ာနယ္လစ္ဇင္ရဲ႕ ပံုစံသစ္တစ္မ်ဳိးအျဖစ္ ႐ႈျမင္ၾကၿပီး က်န္ ၆၅ ရာခိုင္ႏႈန္းနီးပါးကေတာ့ ယင္းသို႔ မယူဆပါဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲ ေနာက္ၿပီး မိမိိတုိ႔ဟာ တစ္ခါတစ္ရံမွာျဖစ္ေစ၊ မၾကာခဏျဖစ္ေစ မိမိတို႔သတင္းမွာ ေဖာ္ျပမယ့္ အခ်က္အလက္ေတြရဲ႕ မွန္ကန္မႈနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စစ္ေဆးအတည္ျပဳဖို႔အတြက္ အခ်ိန္ပိုေပးၿပီး လုပ္ၾကတယ္လို႔ ဆိုသူ အေရအတြက္ကေတာ့ ၅၆ ရာခိုင္ႏႈန္းမွ်သာ ရွိပါတယ္။

ဒီေတာ့ ဘေလာဂ့္ဆိုတာနဲ႔ တစ္ခုထဲေသာ အေၾကာင္းအရာကို မျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။ ကိုယ့္ေရးသားခ်က္ကို ကိုယ္တာ ၀န္ယူရပါမယ္။ ဘေလာဂ့္ဂါ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အင္း ေျပာရရင္ေတာ့ ၇၀ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ဟာ သူတို႔ရဲ႕ သတင္းေတြကို အြန္လို္င္းတင္ရာမွာ သူတို႔ရဲ႕ အမည္၀ွက္ကိုသာ ေဖာ္ျပၾကပါတယ္။ ဘေလာဂ့္ဂါ ေတြဟာ သတင္းေရးရာမွာ သူတို႔ရဲ႕ အမည္မွန္ကို မေဖာ္ျပတဲ့အတြက္ တကယ္လို႔ သတင္းမွားေတြ ေပးခဲ့ရင္လည္း သူတို႔ကို ေျခရာခံႏုိင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ထိုအျဖစ္ေတြေၾကာင့္ တခ်ဳိ႕ ဘေလာဂ့္ဂါေတြ မွားယြင္းတဲ့ ေကာလဟလ သတင္းေတြကို ျဖန္႔ေ၀လာမိတဲ့အခါ က်န္ဘေလာဂ့္ဂါမ်ားကိုပါ ထိခိုက္နစ္နာေစမႈ ျဖစ္ပြားႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး အထင္မွား အျမင္မွားမႈေတြလည္း ျဖစ္လာႏိုင္စရာ ရွိလာပါမယ္။

ဘာပဲေျပာေျပာနည္းပညာေတြ တိုးတက္ျပန္႔႔႔ပြားလာတာနဲ႔အမွ် လူႀကီး လူငယ္ လူရြယ္ေတြအားလံုး နည္းပညာ ဗဟုသုတအျမင္ေတြ ေနရာတိုင္းမွာ ရရွိလာနုိင္မယ္ဆိုရင္၊ နားလည္မႈေတြ မွန္ကန္လာႏုိင္မယ္ဆိုရင္ ဘေလာဂ့္ေတြ ဘယ္ေလာက္အေရးပါလာမလဲ။ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံလံုးရဲ႕ စီးပြားေရး အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုအျဖစ္
ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူးလို႔ ေျပာလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။

ဘေလာဂ့္ေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ႏုိင္ငံသားေတြရဲ႕ အေျခခံ အေဆာက္အအံုကို ဖ်က္ဆီးပစ္ေနတယ္ဆိုတဲ့ ေတြးထင္ခ်က္ဟာ ေယဘုယ်အားျဖင့္ ခိုင္လံုမႈ မရွိဘဲ အယူအဆသေဘာသက္သက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘေလာဂ့္ေတြေၾကာင့္ ငုံ႔လွ်ဳိးေနတဲ့ အႏုပညာ၊ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးႏိုင္မႈ စြမ္းရည္၊ လူတိုင္း အရည္အခ်င္းရွိပါတယ္ဆိုတဲ့ မိမိကိုယ္ကိုယ္ယုံၾကည္မႈ၊ ပညာတတ္၀န္းက်င္ေတြ အရာအားလံုး တိုးတက္မ်ားျပားလာတာနဲ႔အမွ် ႏုိင္ငံတစ္၀ွမ္းလံုး ေအာင္ျမင္ျဖစ္ထြန္းမယ့္ လူငယ္လူရြယ္ေတြ ေမြးထုတ္လာႏိုင္ခဲ့ၿပီး တိုးတက္ေအာင္ျမင္ေသာ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေတြနဲ႔ ကမၻာတစ္၀ွမ္းလံုးကို ရင္ေဘာင္တန္းလာႏုိ္င္မယ္လို႔ ကၽြန္မ ျမင္မိပါေတာ့တယ္။

အခုအခ်ိန္ အတြက္ ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းကေတာ့ ကၽြန္မတို႔အေနနဲ႔ အမ်ားျပည္သူဆိုင္ရာလူသားအားလံုးအတြက္ နည္းပညာေတြ၊ ပညာဗဟုသုတ ဖလွယ္မႈေတြကိုယ္စြမ္းရွိသေလာက္ ဘယ္လို ျဖန္႔ေ၀သြားမလဲဆိုတာပါပဲ။


ကဲ ေမာင္ေလးလား အကိုလား မသိတဲ့ ကိုzox တစ္ေယာက္ ဒီေလာက္ဆို
ေက်နပ္ေလာက္မယ္လို႔ ထင္မိပါတယ္ေနာ္။ တဂ္တာေတြမ်ားေနေတာ့ အလ်င္မွီေအာင္
နည္းနည္းေနာက္က်စြာ ေရးေပးလိုက္ရျခင္းျဖစ္တဲ့အတြက္လည္း ေတာင္းပန္ပါတယ္။
ကဲ မိတ္ေဆြ ကမၻာ့ရြာႀကီးထဲမွာ ရပ္တည္ေနၿပီး မျပည့္စံုေသးတဲ့
မခိုင့္တခိုင္ အိမ္ေလးတစ္လံုးကိုေတာ့ ေကာ့မန္႔ေလးနဲ႔ အမိုးအကာေလး
ျဖည့္ေပးခဲ့ေပါ့ေနာ္။ မိတ္ေဆြလည္း အိမ္တစ္လံုးပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ပါေစလို႔
ဆႏၵျပဳရင္း.......

yamin
www.hlayamin.com
http://yamin.iblogger.org

အန္တီေႏြရဲ႕ အိမ္ေလးတစ္လံုးအတြက္ ေထာက္ပံ့မႈတစ္ခုေလးပါ။

မဂၤလာပါ ဘေလာဂ္ဂါ

တစ္ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ ဘေလာဂ္ဂါေတြရဲ႕ ကိုယ္စား
ကိုယ္တို႔ေျမရဲ႕ ဘေလာဂ္ဂါမ်ားကို
ေလးစားစြာ ႏႈတ္ခြန္းဆက္လိုက္ပါရဲ႕။
ယေန႔ကမၻာမွာ
မေရရာမေသခ်ာတာေတြဖယ္ထား
မႈန္မႊားမႊား ေ၀၀ါး၀ါးေတြမရွိ
ပကတိအတိုင္း ထိေတြ႕ရသလို
တိုးလွ်ဳိေပါက္ကို ေတြ႕ျမင္ပတ္သက္ခြင့္ရခဲ့။
ပညာေခတ္ရဲ႕ အိုင္တီနယ္ပယ္
က်ယ္၀န္းသေလာက္ နက္႐ႈိုင္း
လိႈင္းေတြ အဆင့္ဆင့္ပြား
ကမၻာမျခား တစ္သားတည္းျဖစ္။
ဒီကာလ ပညာရွာ
မသိႏိုင္တာ ဘာမွမရွိ
သိခ်င္တက္ခ်င္စိတ္သာ အရင္းခံထား
ဘာမ်ားသိခ်င္ပါသလဲ။
ဘေလာဂ္ေတြဖြင့္ အသင့္တင္ေပးထားရဲ႕
လိုခ်င္တာလား၊ သိခ်င္တာလား
လွ်ဳိ႕၀ွက္ေခတ္မ်ား လြန္ေျမာက္
ေ၀ေပးတဲ့ေခတ္ေရာက္ေနၿပီ
တစ္ေယာက္သိအကုန္မွ်
တစ္ေယာက္ရအကုန္ယူ
သာလည္းအတူ နာလည္းအတူ
၀ါသနာတူ ေစတနာတူ
ေ၀ဒနာပါတူတဲ့ ဘေလာဂ္ဂါေတြကိုယ္စား
ကိုယ္တို႔ေျမရဲ႕ တာ၀န္ေက် ဘေလာဂ္ဂါမ်ားကို
ေလးစားစြာႏႈတ္ခြန္းဆက္
ကမၻာႀကီးအတြက္ ရွင္သန္ေစ။

မေႏြ
(27.8.09)ညေန ၄း၄၅

ေရႊျမန္မာအတြက္ ရ ေကာက္

နာမည္ေလးတစ္ခုကို ေရးရမယ္ဆိုေတာ့ ေရႊျမန္မာဆိုေတာ့ ရေကာက္ကို ေရးရမွာေပါ့
ဟုတ္လား ညီမေလး။
ေန႔အိပ္မက္ရဲ႕ တဂ္တဲ့ ပိုစ့္ေလးကို မနည္းစဥ္းစားၿပီး ေရးလိုက္ရတာေနာ္
ညီမေလး။ မေရးရင္လည္း စိတ္ဆိုးဦးမယ္။ ေရးဖို႔ကလည္း ဘာေရးရမွန္းမသိ ေရာ
ခက္ၿပီ မထူးေတာ့ဘူး ေပါက္ကရ ျဖစ္လည္း ျဖစ္ပါေစေတာ့ ေရးသာခ်လုိက္ၿပီ
ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိပဲ။ ဖတ္ေပေတာ့။

စကားလုံးေလးလုံးနဲ႕စာလုံး… ေရႊေရာင္အိပ္မက္
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နာမည္… ရဲတိုက္(ခုတစ္ေလာ အ႐ိုက္မ်ားလာတယ္ေနာ္။)
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နာမည္… ေရႊယမင္း(ဟဲဟဲ)
အလုပ္တစ္ခု…. ေရႊဆိုင္(လုမလားလို႔)
အေရာင္တစ္ေရာင္…. ေရႊအို္ေရာင္
သင္၀တ္တဲ့တစ္ခုခု….. ရဲမ်က္မွန္(တပ္ေတာ့တပ္တယ္ ရဲမ်က္မွန္ဆိုင္က မဟုတ္)
စားစရာတစ္ခု…. ေရႊရင္ေအး
ေရခ်ိဳးခန္းထဲကတစ္ခုခု… ေရ(မရွိပဲ ခ်ဳိးလို႔ဘယ္ရမလဲေနာ္)
ေနရာတစ္ခု…. ရင္ခြင္(ေတာင့္တမိတာေျပာတာပါ ဟိဟိ)
ေနာက္က်ရတဲ႕အေၾကာင္းျပခ်က္… ရပ္ေစာင့္ေနရလို႕…. (လို္င္းကားကို ေျပာတာပါ။ )
သင္ေျပာတတ္တဲ့တစ္ခုခု.. ေရာ ခက္ၿပီ(အဲလို ေျပာတတ္တယ္ထင္တာပဲ)
ရုပ္ရွင္ကားနာမည္… ေရႊေရာင္မိုးေကာင္ကင္(မၾကည့္ေတာ့ မၾကည့္ဖူးဘူး။ ရွိတယ္ထင္တာပဲ)
ေသာက္စရာတစ္ခုခု…. ရင္ေအးတာ
ဂီတအဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕….. ေရာ့ခ္စတား(သိပ္ေတာ့မႀကိဳက္)
တိရစၦာန္တစ္ေကာင္… ေရျမင္း
လမ္းတစ္လမ္းနာမည္…. ေရာက္လမ္း(အသံထြက္နဲ႔ဖတ္ ဒါပဲ)
ကားတစ္မ်ိဳး… ရင္ခဲြ႐ံုေမာင္းတဲ့ကား(နာေရးကူညီမႈကား)
သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေခါင္းစဥ္…. ရတုအဆက္ဆက္(ဘယ္သူဆိုတာလည္း မမွတ္မိပါ။ နားပဲေထာင္သည္)
ၾကိယာတစ္ခု… ရင္ကဲြသည္(ဘယ္သူလဲမသိ)

ေဆြးေျမ့ည

ညီမေလး ပန္းရင့္ေရာင္အတြက္ သီခ်င္းလက္ေဆာင္နဲ႔အတူ

သံစဥ္မမွန္တဲ့ ဂီတာအိုတစ္လက္နဲ႔
မင္းအတြက္ သံစဥ္ေတြ ရွာေဖြရင္း...
မင္ကုန္ခါနီး ေဖာင္တိန္တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔
မင္းအတြက္ သီခ်င္းေတြ သီဖဲြ႕ရင္း...
ယိုင္နဲ႔နဲ႔ သံစဥ္ေတြနဲ႔ မပီမသစကားလံုးေတြ
မင္းအတြက္ ဟစ္ေၾကြးသီဆိုရင္း...
မႈန္၀ါး၀ါး မ်က္၀န္းတစ္စံုနဲ႔
အိပ္မက္မ်ားကို တမ္းတရင္း...
မင္းရင္ထဲမွာ ငါ့အတြက္ ေနရာရွာေဖြရင္း....
ေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ႔ ေစာင့္ေနဆဲ.....

နားေထာင္ျဖစ္ေသာ သီခ်င္းမ်ား

ညီမေလး ပန္းရင့္ေရာင္ တဂ္တာကို ျပန္ေျဖျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ညီမေလး တဂ္တာကေတာ့ ညည္းျဖစ္မိေသာ သီခ်င္းမ်ားဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးပါ။ ဒါေပမယ့္ ညီမေလးေရ မမက သီခ်င္းဆိုတာထက္ နားေထာင္တာပဲလုပ္ေလ့ရွိတဲ့အတြက္ ေခါင္းစဥ္ေလးကို နည္းနည္းေျပာင္းလိုက္ရတဲ့အတြက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္။ လူဆိုတာ ပင္ပန္းတဲ့အခါ စိတ္ကို လန္းဆန္းေစမယ့္အရာတစ္ခုကို ျပဳလုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ မမကေတာ့ အျမဲ စာဖတ္ဖို႔ပဲ အားသန္ပါတယ္။ သီခ်င္းနားေထာင္ၿပီး ေကာ္ဖီေသာက္ရင္း စာဖတ္ရတာကို အလြန္ပဲ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ မ်က္မွွန္သမားဆိုေတာ့ အိမ္က သိပ္ၿပီး စာဖတ္တာကို မႀကိဳက္တဲ့အတြက္ ကြန္ပ်ဴတာကိုင္တာေပါ့ ဟီး။ ပါ၀ါေတြလည္းတိုးလို႔ တတ္ႏိုင္ဘူး။ ၀ါသနာကို မတားနဲ႔ရွင္ ဆိုသလို ျဖစ္ေနၿပီ။ ကြန္ပ်ဴတာကိုင္ရင္းလည္း သီခ်င္းနားေထာင္တယ္။ သီခ်င္းနားေထာင္လြန္းလို႔ နားဒုကၡေရာက္တာေတာင္ ခံစားခဲ့ရဖူးတယ္။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ခံစားမႈတစ္ခုေပါ့ ညီမေလးရ။ ဒါနဲ႔ ေဆးရံုကို သြားျပၿပီးမွ သက္သာသြားတာ ေနာက္ပိုင္း နားၾကပ္နဲ႔ သိပ္ၿပီး နားမေထာင္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခု ျပန္နားေထာင္ေနျပန္ၿပီ ဟိ။ တစ္ခါတေလေတာ့ သံစဥ္မမွန္တဲ့ အသံေၾကာင္နဲ႔ ဆိုညည္းတတ္ပါတယ္။ အိမ္မွာ နားေထာင္ရင္လည္း လူႀကီးေတြ မႀကိဳက္တတ္တဲ့ ေအာ္တယ္လို႔ အျမဲေျပာတဲ့ သီခ်င္းေတြ မ်ားတယ္ေလ။ မမ အျမဲနားေထာင္ျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းေတြကေတာ့
ခုတစ္ေလာ နားေထာင္ျဖစ္တာေတြက
၀ိုင္းစုခိုင္သိန္းရဲ႕ အခ်စ္မျမင္ဆိုလား စာသားက (မခ်စ္ခ်င္ပါဘူး သတ္ခ်င္တာပဲ သိတယ္ေနာ္....)
ညီမေလးလို တစ္စံုတစ္ေယာက္ဆိုတာ မမရဲ႕ဘ၀ထဲမွာ ခုထိမရွိေသးတဲ့အတြက္ ဘယ္သူကို ဘယ္လိုလြမ္းရမွန္းကို မသိပဲ လြမ္းတိုင္း နားေထာင္ျဖစ္တဲ့ သီခ်င္းကေတာ့
၀ိုင္၀ိုင္းရဲ႕ လက္ခံမွာလား (မင္း စိတ္ဟာ ထိခိုက္ မခံဘူးကြာxxx အားေပးသူ တစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ့ ရွိေနမွာxxx သိမ္ငယ္စြာ တစ္ေယာက္ထဲxxx သူစိမ္းသူမ်ားၾကားမွာ စိတ္ညစ္ေနမလား....)
ေနေနရဲ႕ ဖူးစာရွင္ (ဘယ္လို ၀ဋ္ေၾကြးမ်ားေၾကာင့္လဲxxx အေဖာ္မဲ့ ငါ့တစ္ေယာက္ထဲ တစ္ခါမွ အသည္းလည္း မခဲြခဲ့ဖူးပါကြယ္ xxx အၾကင္နာကင္းမဲ့ စိတ္အားလည္းငယ္ ျမွားနတ္ရွင္ရယ္ ဘာမ်ားမွားေနလဲxx နာက်င္ေၾကမြခဲ့ခ်ိန္မ်ား ငိုေၾကြးဖို႔ေနရာ ရင္ခြင္ေလးတစ္ခု တိုးေ၀ွ႔ဖို႔ လိုတယ္xx ျပန္လည္ ႏွလံုးသားေၾကြးဆပ္ ေပးအပ္ပါ့မယ္ လြဲလို႔ေနဆဲ ကိုယ့္ဖူးစာရယ္xxx အတိတ္ဖူးစာရွင္ရယ္ အိပ္ေနသလားကြယ္xx အၾကင္နာမွန္ရင္ ဆံုဆည္းပါရေစသားxxx)
ေနာက္တစ္ပုဒ္က ႀကိဳးၾကာရဲ႕ အိပ္မက္မက္ခြင့္ရ႐ံုနဲ႔ ေက်နပ္ရသူပါ (အိပ္မက္မက္ခြင့္ရ႐ံုနဲ႔ ေက်နပ္ရသူပါxxx ဘာေၾကာင့္လဲကြယ္ အတိတ္ကံလဲြ ဘာမွန္းမသိပါ ငါ့စိတ္ထဲ ငါ့ရဲ႕ေဘးမွာ မင္းရွိရင္ ေက်နပ္တယ္xxx)
ေဇာ္ပိုင္ရဲ႕ ျပန္လာခဲ့ပါ (အခ်စ္အေၾကာင္း ငါေတာ့ နားမလည္xxx ၾကံဳလာတိုင္းလည္း အသိခက္ဆဲxx ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ပါ )
နားေထာင္တာေတြကေတာ့ မ်ားႀကီးပဲညီမေလးရ။
ေဆာင္းဦးလႈိင္ရဲ႕အပိုဆု (ဘယ္ေတာ့ ငါ့ကို ပစ္သြားမယ္ ငါ မသိxxx ဘယ္ေတာ့ ငါ့ကို ခ်စ္မိမလဲ ငါမသိxxx ဘယ္ေတာ့ ငါ့ကို ပစ္သြားမယ္ ငါမသိxx ပိုေအာ ခ်စ္မိတယ္ လိုခ်င္ဆံုး မင္းဆီက ေမတၱာတရားပါxx)
ေနာက္ နားေထာင္ျဖစ္တာေတြက  Lဆိုင္းဇီ သီခ်င္းေတြမ်ားတယ္။ မွတ္မိသေလာက္ ေခါင္းစဥ္ေတြက
မၾကာခင္မွာ ၾကင္နာမယ္၊ မလြမ္းရဲေသးဘူးေမာင္ရဲ႕ ေျပာရရင္ အမ်ားၾကီးပဲ။
မ်ားေသာအားျဖင့္ နားေထာင္တာေတြက ေလးျဖဴ၊ အငဲ သီခ်င္းေတြမ်ားတယ္။ ဘလက္၀ိုး သီခ်င္းေတြလည္း နားေထာင္ျဖစ္တယ္။
အႀကိဳက္ဆံုးနဲ႔ ဆိုညည္းတာကေတာ့ ေလးျဖဴရဲ႕ အိပ္မက္ကဗ်ာထဲက မေမ့ႏိုင္သီခ်င္းပဲ ညီမေလးရဲ႕။
(ညေလး.... ေမွာင္မဲ တိမ္ညိဳေတြၾကား အလင္းေပ်ာက္ကြယ္xxx ဒီလိုညမ်ဳိး အိပ္လို႔ေပ်ာ္ေအာင္ လာၿပီး ဘယ္သူကမ်ား ႏွစ္သိမ့္မလဲxxx )
ေနာက္ အိမ္မွာေကာ ရံုးမွာေကာ နာျဖစ္တဲ့တရားေတာ္က  U Nyanissara ရဲ႕ တရားေတာ္ေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။
ကဲ ဒီေလာက္နဲ႔ ေက်နပ္ေလာက္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္ တဂ္တဲ့ညီမေလး ပန္းရင့္ေရာင္ေရ... ေန႔အိပ္မက္ တဂ္တာလည္း ေရးရဦးမယ္ ဟင့္ဟင့္ ဆိုးတဲ့ကေလးမေတြ ကိုယ့္အမ ေအးေဆးေနတာကို မၾကည့္ရက္ၾကဘူးထင္တယ္။ ကဲ ေတာ္ၿပီေနာ္ ညေနကို မိုင္စုဗူးအဖဲြ႕နဲ႔ ေရႊတိဂံုဘုရားကို တံျမက္စည္းလွည္းသြားရဦးမယ္ရွင့္။
ညီမေလးကိုလည္း ေရႊျမန္မာက မမယမင္းက အျမဲခင္မင္စြာ ႀကိဳဆိုလွ်က္ပါေနာ္။
အိုင္တီစစ္တမ္း ေကာက္ယူမည္၊ လူတိုင္းပါ၀င္၍ ကံစမ္းမဲရယူႏိုင္သည္ ဆိုပဲ။
ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ကြန္ပ်ဴတာသံုးစဲြမႈ အေျခအေန၊ အင္တာနက္ သံုးစဲြမႈအေျခအေနမ်ားကို ေလ့လာရန္ႏွင့္ အနာဂတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အိုင္စီတီဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈကို သံုးသပ္ႏုိင္ရန္ ရည္ရြယ္၍ ေအာက္တိုဘာ ၁၅ ရက္ (ၾကာသပေတးေန႔)မွ စတင္ၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တပ္မေတာ္ခန္းမ၌ က်င္းပမည့္ ျမန္မာအိုင္စီတီျပပဲြ ၂၀၀၉ တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ကြန္ပ်ဴတာလုပ္ငန္းရွင္အသင္းႏွင့္ Novel Light Media တို႔ ပူးေပါင္း၍  ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ကြန္ပ်ဴတာသံုးစဲြသူမ်ားထံမွ အိုင္တီအေျခအေန သံုးသပ္ခ်က္ စစ္တမ္းတစ္ေစာင္ကို ေကာက္ယူမည္ ျဖစ္သည္။ အဆိုပါ အိုင္တီစစ္တမ္းတြင္ ကြန္ပ်ဴတာသံုးစဲြသူတစ္ဦး၏ ကြန္ပ်ဴတာဟာဒ့္၀ဲ သံုးစဲြမႈအေျခအေန၊ ေဆာ့ဖ္၀ဲသံုးစြဲမႈ အေျခအေန၊ အင္တာနက္အသံုးျပဳမႈ အေျခအေနမ်ားကို ေလ့လာသြားမည္ျဖစ္သည္။
    ျပပဲြလာ ပရိသတ္မ်ားအေနျဖင့္ ျပပဲြခန္းမအ၀င္၀ ညာဘက္ျခမ္းတြင္ရွိေသာ ေကာင္တာတြင္ Myanmar IT Exhibition 2009, IT Survey sheet  ကို အခမဲ့ေတာင္းယူၿပီး အဆိုပါပံုစံတြင္ ေမးထားေသာ အိုင္တီဆိုင္ရာ ေမးခြန္းမ်ားကို ျဖည့္စြက္ကာ ျပန္လည္ေပးအပ္ရန္ ျဖစ္သည္။ IT Survey sheet ေျဖဆိုသူတိုင္းသည္ ပထမဆု ေဒၚလာ ၆၅၀ တန္ လက္ပ္ေတာ့ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုး၊ ဒုတိယဆု ေဒၚလာ ၄၅၀ တန္ ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုး၊ တတိယဆုေဒၚလာ ၃၀၀ တန္ နက္ဘုတ္ကြန္ပ်ဴတာတစ္လံုးႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာဆက္စပ္ပစၥည္းႏွင့္ အျခားဆုမဲေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ကို ကံစမ္းခြင့္ရရွိမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ျပပဲြ၀င္ကုမၸဏီမ်ားမွ ထပ္မံပံ့ပိုး ခ်ီးျမွင့္ေသာ ဆုမဲမ်ားကိုလည္း ပူးတဲြရရွိမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ IT Survey sheet ရယူၿပီး ျပန္လည္ျဖည့္စြက္ေပးပို႔သည့္အခါ ကံစမ္းမဲကူပြန္ကို ျပန္လည္ေတာင္းယူရန္ ျဖစ္သည္ဆိုသည့္ သတင္းထူး သတင္းေကာင္းကို ရရွိပါတယ္။ ကဲ လက္မေႏွးဖို႔ အိုင္စီတီျပခန္းကို ခ်ီတက္ၾကပါစို႔။

Asia Bloggers Come Together!

Posted In: BlogFest09 by admin on September 25, 2009

Blogfest.asia is a festival for bloggers in Asia. This is the region's 1st cross-border gathering for blogger community. Everyone is welcome to join the festival and meet hundreds of bloggers from the neighborhood community — Australia, China, Hong Kong, Iran, Korea, Japan, Malaysia, Mongolia, Singapore, Taiwan, Thailand, Vietnam, etc.

The 3-day brainstorming and networking meet-up provides an unique opportunity to address "Change & Responsibility", in Asia perspective. Check out the latest program and register now!

The event program at-a-glance will consist of:

  • one full-day conference (11/6)
  • two evening gathering / parties exclusively for participating bloggers
    (11/5 & 6 evening)
  • 2009 Hong Kong Blogger Con (11/7)
  • Educational workshops for NGOs in Asia (11/8)

Blogfest.asia will support and work closely with associated blogger community and events in the region. It will also serve as an idea hub, community exchange point, and action camp for bloggers in Asia to make technological and social impact for the benefit of the region.


Source;http://www.blogfest.asia/

MyWeb Design


သင့္အတြက္ မနက္ျဖန္

မေျဖရွင္းႏိုင္တဲ့
ျပသာနာေတြၾကားထဲ
ေရာက္ေနတဲ့အခါ
တအုံေႏြးေႏြးနဲ႔
ရင္ေလးမေနပါနဲ႔....
ေသခ်ာစဥ္းစား
အနာခံထိုးေဖာက္
လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ရုန္းကန္လိုက္ပါ....
မိတ္ေဆြတို႔အတြက္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မနက္ျဖန္
ရွင္သန္ပ်ဳိမ်စ္
ေပ်ာ္စရာေန႔သစ္ေတြ
မလဲြမေသြေရာက္လာမွာပါ....
ကဲ.... ဒီေတာ့ မိတ္ေဆြ
ျပသာနာအခက္အခဲေတြကို
ရဲရဲတင္းတင္းနဲ႔
ေဖာက္ထြင္းေက်ာ္ျဖတ္လိုက္ပါ....

Mysubo Fan Club Member ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားခင္ဗ်ာ …
 

ကၽြန္ေတာ္တို႕ Mysuboo Donation Group အေနျဖင့္ ယခင္စီစဥ္ထားေသာ ေ၇ႊတိဂံုဘုရားေပၚတြင္ တံျမက္လွည္း (သို႕) ဘုရားရင္ျပင္ သန္႕ရွင္းျခင္း အမႈတို႕ကိုေဆာင္ရြက္ျပီး ကုသိုလ္ ယူမည့္အစီအစဥ္အား အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေရႊ႕ဆိုင္းထားခဲ့ပါသည္။


ယခု member ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား အသိေပးလိုသည္မွာ၊ လာမည့္ စေနေန႕ (17.10.09) မွစ၍ အပတ္စဥ္ စေနေန႕တုိင္း ညေန (၅) နာရီအခ်ိန္မွာစ၍္ ကၽြန္ေတာ္တို႕ သြားေရာက္ ကုသိုလ္ျပဳႏိုင္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ သို႕ပါ၍ member မ်ားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအား အတူတကြာ ပူးေပါင္းကုသိုလ္ ယူေစခ်င္သည္။ ဘုရားေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ စုရပ္ကို အျမဲ အေရွ႕ဘက္မုဒ္ ရွိ ေဆာင္းတန္းတြင္ ထားရွိမည္ျဖစ္ျပီး ညေန (၅) နာရီမွစ၍ ကုသိုလ္ယူမည္ျဖစ္သည္။ သို႕ေပမယ့္ ပထမဦးဆံုး လိုက္ပါသူမ်ား အဆင္ေျပေစရန္ စုရပ္အေနျဖင့္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါေနရာအား လာေပးၾကပါရန္ ေလးစားစြာျဖင့္ အေၾကာင္းၾကားအပ္ပါသည္။

 

စုရပ္။    ။ ေျမနီကုန္းရွီ ၊ ice berry café

 

အခ်ိန္ ။    ။ ညေန ၄ နာရီ။

 

မွတ္ခ်က္။    ။ အသင္းတြက္ တံျမက္စည္းလွဴဒါန္းခ်င္သူမ်ား ရွိပါက တစ္ေခ်ာင္းကုိ (၅၀၀) က်ပ္ႏႈန္းျဖင့္   

       လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။

 

ေလးစားစြာျဖင့္
 

Mysuboo Fan Club (Admin)


--
ကုိလိန္ @ စိုင္းေနာင္

http://luulane.myanmarbloggers.info/

Mysuboo Fan Club





--
yamin
www.hlayamin.com
http://yamin.iblogger.org


life

Be a life long or short, its completeness depends on what it was lived for.
သင္ဘယ္ေနရာမွာ ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာ အတိတ္ဘ၀ကို ျပန္ၾကည့္ခ်င္ရင္ ၾကည့္ပါ။ ဒါေပမဲ့ သတိ ရွိရမွာက အေရးႀကီးဆုံး ဘ၀ကေတာ့ အခု သင္ ရွင္သန္ အသက္ရွင္ေနတဲ့ဘ၀ပဲ ျဖစ္ပါတယ္......

ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္အလြမ္း

လင္းၿပီး မေမွာင္၊ ေအးျမေမတၱာ
ေနေရာင္ေဖ်ာ့ဆင္း၊ ညေနခင္းသို႔
မာန္ကင္းခ်ဳိသာ၊ ဘြား မ်က္ႏွာသည္
ၾကည္သာဘိျခင္း၊ ရင့္က်က္ျခင္းျဖင့္
အလွမာန၊ ေဒါသေမာဟ
တဏွာဆႏၵ၊ ကင္းစင္ပလ်က္
လက္က ပုတီး၊ ပြားစည္းရြတ္ၾကား
ႏႈတ္တရားႏွင့္၊ အဘြား မျပတ္
ေနေပ်ာ္တတ္၏။
ကြမ္းျမံဳ႔ငုံ၀ါး၊ ေရေႏြးေသာက္လ်က္
တရားေပြ႔ပိုက္၊ အခါးႀကိဳက္ကာ
ဘြားမ်က္ႏွာသည္၊ ဇရာရိပ္တိုး
အရြယ္မ်ဳိးမို႔၊ ႏုိးၾကားမႈကင္း
ႏုမ်စ္ျခင္းတို႔၊ ပကင္းရင့္ႏြမ္း
ပါးေရတြန္႔လ်က္၊ ပပ္ၾကားအက္ႏွင့္။
ႏုျခင္း လွျခင္း စိုေျပျခင္းတို႔
အလ်ဥ္းကြယ္ေပ်ာက္၊ ပင္အိုေျခာက္ဟု
ေတြးေထာက္ဆင္ျခင္၊ ဘြားကိုျမင္စဥ္
ယမင္းရင္ထဲ ၾကည္ႏူးရိပ္ထင္
ျပံဳးေပ်ာ္ရႊင္ျမဲ
အိမ္အျပန္ ယမင္းအရိပ္
ေမတၱာနဲ႔ ႀကိဳဆိုလက္ကမ္း
ဘြားအိုဘ၀၊ ေနညိဳစလည္း
အလွေ၀စု၊ အႏုလက္က်န္
ရွင္သန္ေနျမဲ၊ ဘြားရဲ႕အျပံဳး
အလွ်ံဖိတ္ဖိတ္၊ ယမင္း အရိပ္ထင့္
အျမဲ ျမင္ေယာင္ေနဆဲပါတကား။ ။

ဘြားရဲ႕ဆုံးမမႈေတြကို အသက္ရွင္ေနသေရြ႕ကာလပတ္လံုး ေျမးေလ အျမဲလိုက္နာသြားမွာပါ။
ျပဳျပဳသမွ် ေကာင္းမႈေတြကို ေရာက္ရာဘံုဘ၀မွ သာဓုေခၚႏုိင္ပါေစဘြားဘြားရယ္....

BloggerGathering & Shirikhittara 2.0 Excursionခရီးစဥ္ႀကီး






မႏွစ္က မက်င္းပလိုက္ရေသာ ဘေလာဂ္ေဒးအတြက္ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဘေလာဂ္ဂါေမာင္ႏွမေတြ ေတြ႕ဆံုပဲြအေနနဲ႔ေကာ Shirikhittara 2.0 Excursion အေနနဲ႔ပါ စံုညီစြာ တက္ေရာက္ခဲ့ၾကေသာ ေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးကို ေရွးဦးစြာ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာပါရေစ... ၂၉ ရက္ ၈ လ ၂၀၀၉ ရက္ေန႔မွာ ကန္ေတာ္ႀကီး ေမွ်ာ္စင္ကၽြန္းမွာ ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာနဲ႔ ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ ၃၀ ရက္ ၈ လ ၂၀၀၉ ညမွာ ျပည္ၿမိဳ႕ရွိ သေရေခတၱရာ ၿမိဳ႕ေဟာင္းသို႔ ေလ့လာေရးသြားၾကဖို႔ စုရပ္ျဖစ္တဲ့ ေျမနီကုန္း ေရႊလက္ဖက္ရည္ဆိုင္ေရွ႕မွာ ည ၉ နာရီခဲြအေရာက္ ခ်ိန္းဆိုထားခဲ့ၾကပါတယ္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေမာင္ႏွမမ်ား စုံညီစြာ လိုက္ပါမယ့္သူ ၄၁ ဦးလည္း myanmar blogger society (MBS) Logo နဲ႔ Gathering & Shirikhittara 2.0 Excursion စာသားကပ္ထားတဲ့ ခရီးသြားယာဥ္နဲ႔ ညပိုင္း ၁၀ နာရီ ၄၅ မိနစ္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကေန ေလ့လာေရးခရီးစဥ္ကို စတင္ခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။ အဲ ငွားထားတဲ့ကားနဲ႔ လူဦးေရ မညီတဲ့အတြက္ ကားခ်ိန္းဖို႔ ကားငွားရာ ဂိတ္ကို လွမ္းေျပာၾကည့္ေပမယ့္ အဆင္မေျပပါဘူး။ ဒါနဲ႔ ေမာင္ႏွမမ်ား ပိုၿပီး ခ်စ္ခင္စည္းလံုးမႈ ရေစခ်င္လို႔ပဲ ဆိုၿပီး ေယာက္်ားေလးအနည္းငယ္ေလာက္က မတ္တတ္ရပ္နဲ႔ လိုက္ပါခဲ့ရပါတယ္။ ခရီးစဥ္ စတင္တာနဲ႔ တစ္ေယာက္တစ္လက္ ငဲ့ၿပီး စီးလာခဲ့ၾကတာ ေပ်ာ္စရာ အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လည္း မအိပ္ရပါဘူး။ အိပ္တာနဲ႔ နားျငီးေအာင္ ႏိုးေတာ့တာပါပဲ။ တစ္လမ္းလံုးလည္း သီခ်င္းေတြ ဆိုၾက ေနာက္ၾက ေျပာင္ၾကနဲ႔ ခရီးဆက္လာခဲ့ၾကတာ လမ္းခုလတ္ လက္ပံတန္းၿမိဳ႕ကိုေရာက္တဲ့အခါမွာေတာ့ အခ်ိန္အားျဖင့္ ၃၀ ရက္ေန႔ မနက္ ၂ နာရီ၀န္းက်င္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ၿပီး ခရီးတစ္ေထာက္ ခဏရပ္နားခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။ က်န္းမာေရးကိစၥ ေဆာင္ရြက္ျခင္း၊ စားခ်င္တာ မွာစားတဲ့သူနဲ႔ တစ္ေမွးမွကို မအိပ္စက္ခဲ့ရပါဘူး။ နာရီ၀က္ခန္႔အၾကာမွာ လက္ပံတန္းၿမိဳ႕ကေန ခရီးဆက္ခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။
လမ္းမွာလည္း အိပ္မယ္ ၾကံလိုက္၊ ဟိုလူက ႏိုးလိုက္ ေအာ္လိုက္ သားၿဖိဳးတို႔၊ အရုပ္ကေလးတို႔က ပိုဆိုးေသး၊ မ်က္လံုး မပိတ္လိုက္နဲ႔ ထေအာ္ၿပီ။ ဒါနဲ႔ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ မ်က္လံုးနဲ႔ မနက္ ငါးနာရီခဲြေက်ာ္ေက်ာ္ခန္႔မွာေတာ့ ျပည္ၿမိဳ႕ကို ေရာက္ရွိၿပီ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ထေအာ္ၾကပါေရာ၊ Shirikhittara 2.0 Excursion ေလ့လာေရးကားၾကီးကေတာ့ ျပည္ၿမိဳ႕ ေလးဆူဓာတ္ေပ်ာ္ ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ႀကီးေရွ႕တြင္ ၿငိမ့္ခနဲ႔ ထိုးရပ္သြားပါေတာ့တယ္။

ထို႔ေနာက္ ေျခလက္မ်က္နွာသန္႔စင္မႈ ျပဳၾကၿပီး၊ ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ေပၚ အတက္မွာ ပန္းမ်ား အလုအယက္လာေရာင္းတာကို ကိုယ္စီ ၀ယ္လွဴၾကနဲ႔ ေမာင္ႏွမအားလံုး ျပံဳးေပ်ာ္ေနတာကို အာရံုမနက္ခင္းေလးမွာ ေတြ႕လိုက္ရတာဟာ ေတာ္ေတာ္ၾကည္ႏူးဖို႔ ေကာင္းလွပါတယ္။ ကိုယ္စီ အျပံဳးေတြနဲ႔ ဘုရားေျခေတာ္ရင္းမွာ ပန္းေလးေတြကိုင္ၿပီး တက္လာၾကတာဟာ ျမင္သူတစ္ကာတို႔ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးေအးခ်မ္းမႈကို ျဖစ္မယ္လို႔လည္း ျမင္မိပါတယ္။ ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ရင္ျပင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ေစတီေတာ္ကို ဖူးေမွ်ာ္ျခင္း၊ ဓာတ္ပံုမ်ား ႐ိုက္သူ႐ိုက္နဲ႔ အလြန္တရာမွ ေအးခ်မ္းမိပါတယ္။ ဘုရားေပၚေရာက္ေတာ့ ေရႊဆံေတာ္ဘုရားမွာ ႀကိဳဆိုမယ့္ ေဂါပက႐ံုးကို သြားၾကေတာ့ နံနက္ ၇ နာရီမွ နံနက္စာ စားရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေဂါပက လူႀကီးလည္း မေရာက္ေသးတဲ့အေၾကာင္း ေယာဂီအဖဲြ႕ေတြလည္း နံနက္စာေကၽြးမည္ျဖစ္လို႔ ခဏေစာင့္ငံ့ေပးၾကပါလို႔ ေျပာတာနဲ႔ ဘုရားရွိခုိး ပုတီးစိတ္ ဘုရားအာရံုျပဳၿပီး ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွာရွိသမွ် ေနရာေတြ လွည့္လည္ေလွ်ာက္ၾကည့္မိတယ္။ အရင္တုန္းက ခဏ ခဏ ေရာက္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ ခုတစ္ခ်ိန္နဲ႔ မတူတဲ့ ျခားနားမႈမ်ားစြာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မိတာကို ခံစားရပါတယ္။
ထို႔ေနာက္ ေလ့လာေရးခရီးစဥ္သို႔ လိုက္ပါလာသူ MBS အဖဲြ႕သားမ်ားကို ျပည္ေရႊဆံေတာ္ဘုရားႀကီးရဲ႕ ေဂါပကအဖဲြ႕ ဥကၠ႒ ျဖစ္တဲ့ ျပည္ တကၠသိုလ္က ပါေမာကၡခ်ဳပ္ ျမ၀င္း(ဒႆန)က နံနက္စာကို မသံုးေဆာင္ခင္မွာ ျပည္ေရႊဆံေတာ္ဘုရားရဲ႕သမုိင္းေၾကာင္း ပန္းဖလက္ေလးေတြ လိုက္ကမ္းၿပီး ရွင္းျပပါတယ္။

ျပည့္ၿမိဳ႕ရဲ႕ ေလးဆူဓာတ္ေပ်ာ္ ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး သမိုင္းအက်ဥ္း
နေမာတႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ
၁။ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားသက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္ကပင္ တည္ထားကိုးကြယ္ခဲ့ေသာ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးျဖစ္ပါသည္။ `ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္´ ဟု ေခၚဆိုရျခင္းမွာ
(၁) ကကုသန္ျမတ္စြာဘုရား၏ ဒုကုဋ္သကၤန္းေတာ္၊ (၂) ေကာဏဂံုျမတ္စြာဘုရား၏ အံ့သကိုဋ္ေတာ္၊
(၃) ကႆပျမတ္စြာဘုရား၏ ခါးပန္းေတာ္ႏွင့္ (၄) ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၏ ဆံေတာ္ျမတ္ေလးဆူ၊ ေမြရွင္ေတာ္ျမတ္ရွစ္ဆူ၊ နိသီဒိုင္ေတာ္တို႔ကို ဌာပနာ၍ တည္ထားေသာေၾကာင့္ ေခၚဆိုရျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး တည္ထားေသာေတာင္ေတာ္ကို `သုဒႆန´ ေတာင္ေတာ္ဟု ေခၚပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားႏုစဥ္အခါ ဟသၤာမင္း၊ ၾကက္မင္း၊ ဖြတ္မင္း၊ ယုန္မင္း၊ ျဖစ္စဥ္က ေနထိုင္ခဲ့ေသာ ေတာင္ေတာ္ျဖစ္ပါသည္။

၂။ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ဒါယကာမ်ားမွာ အဇၨိကႏွင့္ ဘလႅိကကုန္သည္ညီေနာင္၊ ဧရာပထနဂါးမင္း၊ သိၾကားမင္း၊ ျဗဟၼာမင္းတို႔ျဖစ္ၾကသည္။ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃-ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း ၁၃ရက္ေန႔တြင္ စတင္တည္ထားရာ၊ ထိုႏွစ္ တေပါင္းလျပည့္ေန႔တြင္ ၿပီးစီးသည္။ တည္ဦးစကဉာဏ္ေတာ္ ၇ေတာင္၊ အလ်ားအနံ၁၄ေတာင္ရွိ၍ စပါးစုသ႑ာန္ေျမစိုက္ေစတီေတာ္ ျဖစ္ပါသည္။

၃။ သာသနာႏွစ္ ၁၂၆-ခုႏွစ္ သေရေခတၱရာျပည္ကို တည္ေထာင္စိုးစံေသာ ဒြတၱေပါင္မင္းႀကီးသည္ ဘ၀ေဟာင္းက အဇၨိကႏွင့္ ဘလႅိကကုန္သည္ညီေနာင္ျဖစ္ခဲ့ၾကေသာ သားေတာ္ရဟႏၲာ ၂-ပါးက ရွာေဖြေပးသျဖင့္ ေစတီေတာ္ကို ဖူးျမင္ရေသာအခါ လြန္စြာၾကည္ညိဳျခင္းျဖစ္ၿပီး ေစတီေတာ္ကို ယခုဖူးေတြ႕ရသည့္ ပံုသ႑ာန္အတိုင္း ျပဳျပင္တည္ထားခဲ့ပါသည္။

၄။ ျမန္မာမင္းအဆက္ဆက္တို႔သည္ ေစတီေတာ္ႀကီးကို ကိုးကြယ္ၾကၿပီး ျပဳျပင္ရန္ လိုအပ္သည္တို႔ကို ျပဳျပင္ခဲ့ၾကပါသည္။
သကၠရာဇ္ ၄၄၅-ခုႏွစ္၊ (ေအဒီ ၁၀၈၃ခုႏွစ္)တြင္ ပုဂံျပည့္ရွင္ က်န္စစ္သားမင္းႀကီးသည္ ဤေစတီေတာ္ႀကီးကို ဖူးေမွ်ာ္ၿပီး မိမိ၏ ဘ၀ျဖစ္စဥ္ႏွင့္ ေစတီေတာ္ႀကီးသမိုင္းအက်ဥ္းကို မြန္ဘာသာျဖင့္ ေက်ာက္စာေရးထိုး၍ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ အလယ္ပစၥယံ တနဂၤေႏြေထာင့္တြင္ စိုက္ထူခဲ့ပါသည္။ ထိုေက်ာက္စာကို ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးဌာနက ေက်ာက္စာတိုက္ေဆာက္လုပ္၍ ထိန္းသိမ္းထားပါသည္။

၅။ အင္း၀ေခတ္တြင္ ျမန္မာသမိုင္း၌ အေရးပါေသာျဖစ္ရပ္တစ္ခုသည္ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚ၌ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါသည္။ ထိုျဖစ္ရပ္မွာ အျခားမဟုတ္။ အင္း၀ဘုရင္မင္းေခါင္ႏွင့္ မြန္ဘုရင္ရာဇာဓိရာဇ္တို႔ သည္ သကၠရာဇ္ ၇၆၇-ခုႏွစ္ တြင္ ေစတီေတာ္ ျမတ္ႀကီး ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚ၀ယ္ သစၥာျပဳ၍ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးရယူခဲ့ၾကျခင္းျဖစ္သည္။

၆။ သကၠရာဇ္ ၁၁၁၆-ခုႏွစ္ ၊ တပို႔တြဲလျပည့္ေက်ာ္ ၁၂ရက္ေန႔တြင္ အေလာင္းမင္းတရားႀကီးသည္ ျပည္ၿမိဳ႕ကို မြန္တို႔ လက္၀ယ္မွ ေအာင္ျမင္စြာ သိမ္းပိုက္ခဲ့ပါသည္။
အေလာင္းမင္းတရားႀကီးသည္ ထိုေန႔ညေန၌ပင္ ေစတီေတာ္ျမတ္ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚသို႔တက္ေရာက္ၿပီး ေစတီေတာ္ႀကီးကို ဖူးေမွ်ာ္ရာတြင္ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၌ မိမိကုသိုလ္ေတာ္ ေရႊထီးေတာ္ တင္လႉလိုေသာ ဆႏၵျဖစ္ေပၚလာခဲ့ရာ သကၠရာဇ္ ၁၁၁၆-ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလျပည့္ေန႔တြင္ ယခင္မြန္ဘုရင္တို႔ တင္လႉခဲ့ေသာ ထီးေတာ္ကို မဖယ္ရွားပဲ ျမန္မာထီးေတာ္ကို ဆင့္၍ တင္လႉခဲ့ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးတြင္ ထီးေတာ္ ၂ဆင့္ ရွိေနျခင္းျဖစ္သည္။ ဤသို႔ ထီးေတာ္ႏွစ္ဆင့္ရွိေနျခင္းသည္ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ထူးျခားခ်က္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုထီးေတာ္၂ဆင့္ကို ပံုစံျပဳလုပ္၍တင္လႉပူေဇာ္ေသာ အစဥ္အလာ ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါသည္။

၇။ သကၠရာဇ္ ၁၂၂၀-ခုႏွစ္၊ (ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၅၈ခုႏွစ္)၊ ၀ါေခါင္လျပည့္ ညေန၃-နာရီတြင္ ျပည့္ၿမိဳ႕၌ ျပင္းထန္ေသာ ေျမငလ်င္လႈပ္မႈျဖစ္ခဲ့ရာ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ ေခါင္းေလာင္းေမွာက္သည့္အထိ ၿပိဳက်ပ်က္စီးခဲ့ပါသည္။ ျပည္ၿမိဳ႕ကုန္သည္ႀကီး ဦးသာရဲႊ ဦးေဆာင္ေသာအဖြဲ႕သည္ ရတနာပံုေနျပည္ေတာ္ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးထံသို႔ သြားေရာက္၍ အက်ဳိးအေၾကာင္းတင္ျပေလွ်ာက္ထားရာ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးက ျပင္ဆင္ခြင့္ စာခၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အလႉေတာ္ေငြက်ပ္ (၂၀၀၀၀)ႏွစ္ေသာင္း ထည့္၀င္လႉဒါန္းခဲ့သျဖင့္ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူအမ်ား၏ ထည့္၀င္ေငြမ်ားႏွင့္ စုေပါင္းကာ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ခဲ့သည္။

၈။ ေခတ္အဆက္ဆက္တြင္ ရဟန္းရွင္လူျပည္သူတို႔သည္ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအရွည္တည္တံ့ေအာင္ ျပဳျပင္ရန္ လိုအပ္သည့္အခါတို္င္း သဒၶါထက္သန္စြာ ျပဳျပင္မြမ္းမံခဲ့ၾကသည္။
ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၃၆၃-ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလဆန္း၁ရက္၊ (၁၃.၄.၂၀၀၂) ၊ စေနေန႔ညေန(၄း၁၅)တြင္ စေနေထာင့္မွ ႐ုတ္တရက္ ေလျပင္းတိုက္ခတ္ရာ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ထီးေတာ္ ယိုယြင္းပ်က္စီးသြားခဲ့ပါသည္။
ရဟန္းရွင္လူျပည္သူအမ်ားတို႔သည္ ၁၃၆၄-ခုႏွစ္၊ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔(၂၁.၁၀.၂၀၀၂)၊ တနလၤာေန႔တြင္ ေရႊစင္ေရႊသားအတိၿပီးေသာ ေရႊထီးေတာ္၊ ငွက္ျမတ္နားေတာ္၊ စိန္ဖူးေတာ္တို႔ကို အသစ္တစ္ဖန္ ျပန္လည္ တင္လႉပူေဇာ္ခဲ့ၾကပါသည္။

၉။ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအား (၅)ႏွစ္တစ္ႀကိမ္ ေရႊသကၤန္းကပ္လႉဆက္ကပ္ျမဲျဖစ္ရာ ရဟန္းရွင္လူ ျပည္သူအမ်ားတို႔သည္ ၁၃၆၇-ခုႏွစ္ ၊ ျပာသိုလျပည့္ေက်ာ္ ၂ရက္ (၁၅.၁.၂၀၀၆)၊ တနဂၤေႏြေန႔မွစ၍ ေရႊသကၤန္းကပ္လႉရာ ၁၃၆၈ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္ ၁၄-ရက္ (၂၆.၄.၂၀၀၆)ဗုဒၶဟူးေန႕တြင္ ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ပါသည္။ ထူးျခားသည္မွာ ယခုတစ္ႀကိမ္ ေရႊသကၤန္းကပ္လႉသည္မွာ လံုးေတာ္ျပည့္ ေရႊသကၤန္းကပ္လႉျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ယခုအခါ ေလးဆူဓါတ္ေပ်ာ္ေရႊဆံေတာ္ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ သုဒႆနေတာင္ေတာ္ထက္တြင္ ေရႊေတာင္ႀကီးပမာ သပၸာယ္တည္ရွိ၍ ျဗဟၼာနတ္လူ သံုးဘံုသူတို႔၏ ပူေဇာ္အထူးကို ခံယူလ်က္ရွိပါသည္။

ရွင္းျပတာကို နားေထာင္ရင္းနဲ႔ မနက္စာ ဧည့္ခံတဲ့ စမူဆာနဲ႔ လက္ဖက္ရည္ကို သံုးေဆာင္ၿပီး ဘုရားႀကီးရဲ႕ အထင္ကရရွိတဲ့ ဆုေတာင္းျပည့္ဘုရားမ်ားကို ထပ္မံ လွည့္လည္ဖူးေျမွာ္ျပန္ပါတယ္။ အဲဒီကေနမွ ျပည္တစ္ဖက္ကမ္းမွာရွိတဲ့ ေရႊဘုံသာမုနိေစတီေတာ္ကို ဖူးေျမွာ္ဖို႔အတြက္ န၀ေဒးတံတားႀကီးကို ျဖတ္သန္းခဲ့ပါေတာ့တယ္။ နံနက္ ၈ နာရီခဲြ၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ေရႊဘံုသာမုနိဘုရားႀကီးကို ဖူးေျမွာ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ျပည္ၿမိဳ႕ဘက္ကမ္း န၀ေဒးတံတားထိပ္မွ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ ဆင္တဲဘက္ကမ္း၊ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းနဖူး၌ ေရႊေရာင္တ၀င္း၀င္းေတာက္ပလွ်က္ရွိေသာ ေစတီေတာ္တစ္ဆူကို ဖူးျမင္ရပါသည္။ ဉာဏ္ေတာ္အျမင့္ ၁၅၆ေပရွိ ေရႊဘံုသာမုနိေရွးေဟာင္းသမိုင္း၀င္ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးျဖစ္ပါ၏။
    သကၠရာဇ္(၁၂၃)ခုႏွစ္၊ ကဆုန္လျပည့္ေန႔တြင္ ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ ရခိုင္ဘုရင္ စႏၵသူရီယမင္း၏ အဓိဌာန္ျပဳပင့္ေဆာင္ခ်က္အရ ေနာက္ပါ ရဟႏၲာ(၅၀၀)ျခံရံကာ ဓည၀တီရခိုင္ျပည္သို႔ ႂကြခ်ီေတာ္မူၿပီး ေက်ာ္ေတာ္ၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္ကမ္းရွိ ေသလာဂီရိေတာင္ထိပ္၌သီတင္းသံုးစံပယ္ေတာ္မူခဲ့သည္။ စႏၵသူရိယမင္းႏွင့္တကြ မႉးႀကီးမတ္ရာ ေသနာပတိမ်ား၊ ျပည္သူျပည္သားမ်ားတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ရဟႏၲာ(၅၀၀)တို႔အား ဆြမ္း၊ ေရခ်မ္း၊ ဆီမီး၊ အေမြးနံ႔သာတိုင္တို႔ျဖင့္ (၃)လတိုင္တိုင္ မျပတ္မလပ္ ပူေဇာ္အလုပ္အေကၽြးျပဳၾကၿပီး ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္ကို နာယူၾကသည္။


မုနိ (၄)ဆူ သြန္းလုပ္ျခင္း
    (၃)လ ျပည့္ေျမာက္၍ ဓည၀တီရခိုင္ျပည္မွ ဘုရားရွင္ျပန္လည္ႂကြခ်ီေတာ္မူမည္ျပဳေသာအခါ စႏၵသူရိယမင္း၏ ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္ခ်က္အရ ဘုရားရွင္၏ကိုယ္စားကိုးကြယ္ဆည္းကပ္နိုင္ရန္အတြက္ ကိုယ္ပြား႐ုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္တစ္ဆူ သြန္းလုပ္ရန္ ဘုရားရွင္က ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စႏၵသူရိယမင္းသည္ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာတို႔ ထံမွ စုေဆာင္းရရွိေသာ ရတနာ (၆၅)တင္းကို က်ဳိခ်က္၍ ဘုရားရွင္၏ ရင္ေငြ႕ေတာ္ကို လံႈၿပီးဉာဏ္ေတာ္အျမင့္ (၉)ေပ(၆)လက္မရွိေသာ မဟာမုနိ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္ကို သြန္းလုပ္ရာမွ ပိုလွ်ံေသာရတနာမ်ားျဖင့္ ဉာဏ္ေတာ္အျမင့္ (၆)ေပ(၈)လက္မရွိေသာ ရွင္ေက်ာ္မုနိ၊ ဉာဏ္ေတာ္အျမင့္ (၅)ေပ (၄)လက္မ ရွိေသာ ေရႊဘံုသာမုနိ၊ ဉာဏ္ေတာ္အျမင့္ (၃)ေပ(၉)လက္မရွိေသာ မာန္ေအာင္ျမင္မုနိစသည့္ ညီေတာ္ကိုယ္ပြား႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္(၃)ဆူအား ထပ္မံသြန္းလုပ္ခဲ့သည္။

မဟာျမတ္မုနိ ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္ႏွင့္ ညီေတာ္ကိုယ္ပြား႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ (၂)ဆူအား ပင့္ေဆာင္ျခင္း
    ေကာဇာသကၠရာဇ္(၁၁၄၆)ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ အမရပူရေနျပည္ေတာ္မွ အိမ္ေရွ႕ဥပရာဇာ သီဟသူရသည္ ဓည၀တီသို႔ လာေရာက္ၿပီး မဟာျမတ္မုနိ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ႏွင့္အတူ ေရႊဘံုသာမုနိ႐ုပ္ပြားေတာ္၊ မာန္ေအာင္ျမင္မုနိ႐ုပ္ပြားေတာ္တို႔ကို ပင့္ေဆာင္ခဲ့သည္။ ရွင္ေက်ာ္မုနိမွာ မူလသီတင္းသံုးရာ ဂႏၶကုဋိတိုက္၌ ကိန္း၀ပ္စံပယ္ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူခဲ့သည္။ ျပည္တစ္ဖက္ကမ္း၊ ဆင့္တဲရွိ ေရႊဘံုသာေက်းရြာသို႔ အေရာက္တြင္ ေရႊဘံုသာမုနိ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္အား သကၠရာဇ္(၉၂၀)ခုႏွစ္က ျပည္ဘုရင္သတိုးဓမၼရာဇာတည္ထားခဲ့ေသာ ေရႊဘံုသာေစတီေတာ္ႀကိး၏ ဌာပနာတိုက္အတြင္း ထည့္သြင္းပူေဇာ္ၿပီး ေစတီေတာ္ကိုလည္း ျပဳျပင္မြမ္းမံကာ `ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္´ ဟူ၍ ဘြဲ႕အမည္ဆက္ကပ္ခဲ့သည္။ ႏွစ္ပရိေစၧဒမ်ားစြာ ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီးေနာက္ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးမွာ ခ်ဳံႏြယ္ပိတ္ေပါင္းမ်ား ဖံုးလႊမ္းၿပီး ေစတီေဟာင္း၊ ေစတီပ်က္တစ္ဆူ အျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ့သည္။

ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအား ျပဳျပင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းျခင္း
    ေစတနာရွင္မ်ားႏွင့္ ေဒသခံတို႔က ပ်က္စီးယိုယြင္းေနေသာ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအား သကၠရာဇ္(၁၂၅၆)ခုႏွစ္တြင္ တစ္ႀကိမ္၊ (၁၃၃၆)ခုႏွစ္တြင္ တစ္ႀကိမ္၊ (၁၉၉၁)ခုႏွစ္တြင္ တစ္ႀကိမ္၊ စုစုေပါင္း (၃)ႀကိမ္တိုင္တိုင္ ျပန္လည္ျပဳျပင္မြမ္းမံရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကေသာ္လည္း ေအာင္ျမင္မႈမရွိခဲ့ေခ်။

ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအား ႏိုင္ငံေတာ္မွ ႀကီးမႉး၍ ျပဳျပင္မြမ္းမံထီးေတာ္တင္ျခင္း
    ပ်က္စီးယိုယြင္းေနေသာ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအား ၁၉၉၇ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလမွစ၍ ႏိုင္ငံေတာ္မွ ႀကီးမႉးကာ စတင္ျပဳျပင္မြမ္းမံခဲ့သည္။ ေစတီေတာ္၏ ျပဳျပင္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား မစတင္မီ သက္ဆိုင္ရာကၽြမ္းက်င္သူပညာရွင္မ်ားက ေစတီေတာ္ျမတ္၏ ဌာပနာတိုက္တည္ရွိရာေနရာအား ေခတ္မီကိရိယာမ်ားျဖင့္ စမ္းသပ္စစ္ေဆးခဲ့ၾကရာ ဌာပနာတိုက္အတြင္း၌ ရတနာပစၥည္းမ်ားျဖင့္ သြန္းလုပ္ထားေသာ ဆင္းတုေတာ္တစ္ဆူ ကိန္း၀ပ္စံပယ္ေနေၾကာင္းကို စစ္ေဆးေတြ႕ရွိအတည္ျပဳခဲ့ၾကသည္။
    ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ဘက္စံုျပဳျပင္မြမ္းမံျပင္ဆင္ျခင္း လုပ္ငန္းအ၀၀အား ရထားပို႔ေဆာင္ေရး၀န္ႀကီး ဦးပန္းေအာင္ ကိုယ္တိုင္ႀကီးၾကပ္၍ေဆာင္ရြက္လာခဲ့ရာ အထက္ဌာပနာပိတ္ပြဲကို ၁၉၉၉ခုႏွစ္၊ မတ္လ(၁၃)ရက္ (တနဂၤေႏြေန႕) နံနက္၈နာရီတြင္ ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ ပန္းလည္တိုင္စိုက္ထူပြဲကို ၁၉၉၉ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ(၉)ရက္ ေသာၾကာေန႔နံနက္ (၉)နာရီတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ထီးေတာ္အား ၁၉၉၉ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ(၂၄)ရက္ (စေနေန႔) တြင္ ေအာင္ျမင္စြာ တင္လႉပူေဇာ္ႏိုင္ခဲ့သည္။

မုနိေလးဆူ၀င္ ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ေလးဆူ
    ယခုအခါ မုနိေလးဆူ၀င္ ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ မဟာမုနိ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္သည္ မႏၲေလးၿမိဳ႕၌လည္းေကာင္း၊ ရွင္ေတာ္မုနိသည္ေက်ာက္္ေတာ္ၿမိဳ႕၌လည္းေကာင္း၊ မာန္ေအာင္ျမင္မုနိသည္ ဇလြန္ျပည္ေတာ္ျပန္ဘုရားအျဖစ္ ဇလြန္ၿမိဳ႕၌လည္းေကာင္း၊ ေရႊဘံုသာမုနိသည္ ဆင္တဲဘက္ကမ္း၊ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းနဖူးရွိ ေရႊဘံုသာေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ဌာပနာတိုက္အတြင္း၌လည္းေကာင္း အသီးသီး ကိန္း၀ပ္စံပယ္ေတာ္မူလ်က္ရွိသည္။

ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ပရိ၀ုဏ္မွ မုနိေလးဆူ ကိုယ္ပြားမ်ား
မုနိေလးဆူ ကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ားျဖစ္ေသာ မဟာျမတ္မုနိကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္သည္ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ တနလၤာေထာင့္ရွိ အေရွ႕ဘက္တန္ေဆာင္း၌လည္းေကာင္း၊ ရွင္ေက်ာ္မုနိကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္သည္ ေစတီေတာ္၏ ဗုဒၶဟူးေထာင့္၏ ေတာင္ဘက္တန္ေဆာင္း၌လည္းေကာင္း၊ ေရႊဘံုသာမုနိကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္သည္ ေစတီေတာ္၏ ၾကာသပေတးေထာင့္၏ အေနာက္ဘက္ တန္ေဆာင္း၌ လည္းေကာင္း၊ မာန္ေအာင္ျမင္ကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္သည္ ေစတီေတာ္၏ေသာၾကာေထာင့္ ေျမာက္ဘက္တန္ေဆာင္း၌ လည္းေကာင္း၊ အသီးသီးကိန္း၀ပ္စံပယ္သီတင္းသံုးလ်က္ရွိသည္။ မုနိေလးဆူ ကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ား၏ ဘုရားဒါယိကာမမ်ားမွာ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ ေဆာက္လုပ္ေရးအင္ဂ်င္နီယာ ေဒၚျမင့္ျမင့္သန္းႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွ အၿငိမ္းစား ကစလ၀န္ထမ္းေဒၚတင္တင္မႊန္းတို႔ျဖစ္ၾကသည္။ အဆိုပါ မုနိကိုယ္ပြားေလးဆူကို မဟာျမတ္မုနိ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ရင္ေငြ႕ေတာ္ လႈံၿပီး မႏၲေလးၿမိဳ႕၌ သြန္းလုပ္ခဲ့ရာ မဟာျမတ္မုနိကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္အတြက္ ေၾကးခ်ိန္ (၁၅၀၀)ပိႆာ၊ ရွင္ေက်ာ္မုနိကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္အတြက္ ေႀကးခ်ိန္(၁၀၀၀) ပိႆာ၊ ေရႊဘံုသာမုနိကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္အတြက္ ေၾကးခ်ိန္(၈၀၀)ပိႆာ၊ မာန္ေအာင္ျမင္မုနိကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္အတြက္ ေၾကးခ်ိန္(၆၆၆)ပိႆာ အသီးသီးကုန္က်ခဲ့သည္။ အဆိုပါမုနိကိုယ္ပြားဆင္းတုေတာ္မ်ားအား ေဒ၀ါ၀င္း၊ ရာဇာ၀င္းမ်ားခင္း၍ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွ အခမ္းအနားျဖင့္ ပင့္ေဆာင္ခဲ့ရာ ၁၉၉၉ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ(၁၄)ရက္၊ ဗုဒၶဟူးေန႕တြင္ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ပရိ၀ုဏ္သို႔ေရာက္ရွိခဲ့သည္။

ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ပရိ၀ုဏ္မွ သိုက္နန္းရွင္ျမစိမ္း
ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ ခ်ဳံႏြယ္ပိတ္ေပါင္းမ်ားဖံုးလႊမ္း၍ ေစတီေဟာင္းတစ္ဆူအျဖစ္ႏွင့္ ရွိေနခဲ့စဥ္က ေစတီေတာ္ပရိ၀ုဏ္၏ လက္ယာေထာင့္တြင္ သိုက္နန္းရွင္တို႔အတြက္ ရည္စူးျပဳလုပ္ထားေသာ နတ္ကြန္းေလးတစ္ခုရွိသည္။ ေစတီေတာ္အား ဘက္စံုမြန္းမံျပင္ဆင္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္သည့္အခါ သိုက္နန္းရွင္တို႔၏ အဆိုပါနတ္ကြန္းေလးကိုလည္း ဖယ္ရွားရွင္းလင္းခဲ့ရသည္။ ထိုအခါ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ပရိ၀ုဏ္ရွိဘုမိၼယအႏြယ္၀င္ သိုက္နန္းရွင္တို႔က ၎တို႔အတြက္ ကြန္းခိုစရာေနရာတစ္ခု သတ္မွတ္ျပဳလုပ္ေပးပါရန္ သက္ဆိုင္ရာပုဂၢိဳလ္တို႔ကို အိပ္မက္ေပး ေတာင္းပန္ၾကသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ပရိ၀ုဏ္တြင္ ေစာင့္ေရွာက္ေနထိုင္လ်က္ရွိၾကေသာ မျမင္အပ္သည့္ နာမ္ေလာကမွ သိုက္နန္းရွင္တို႔အတြက္ ကြန္းခိုရာသိုက္နန္္းအေဆာက္အအံုတစ္ခုကို ေစတီေတာ္၏ တနဂၤေႏြေထာင့္တြင္ ေဆာက္လုပ္ထားရွိခဲ့ၾကသည္။ သိုက္နန္း၏ အႀကီးအမႉးျဖစ္သူ သိုက္နန္းရွင္ ျမစိမ္း၏ ႐ုပ္ထုကိုလည္း မႏၲေလးမွ မိုဆရာဦးထြန္းႂကြယ္က ၎၏အိပ္မက္ထဲတြင္ ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည့္ သိုက္နန္းရွင္ျမစိမ္းပံုအတိုင္း သက္ရွိအမ်ဳိးသမီးတစ္ဦးသဖြယ္ ပီျပင္စြာ ထုလုပ္ခဲ့သည္။ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ တနဂၤေႏြေထာင့္ရွိ သိုက္နန္းအေဆာက္အအံုအတြင္းတြင္ အသက္၀င္လြန္းေသာ သိုက္နန္းရွင္ျမစိမ္း႐ုပ္ထုအား ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါသည္။

ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္သည္ မဟာျမတ္မုနိ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္သြန္းလုပ္ရာမွ ပိုလွ်ံသည့္ ဘုရားရင္ေငြ႕ေတာ္လႈံထားေသာ ရတနာဓာတ္သားမ်ားျဖင့္ သြန္းလုပ္ခဲ့သည့္ ေရႊဘံုသာမုနိ႐ုပ္ပြားေတာ္ျမတ္ကိန္း၀ပ္စံပယ္ရာ ေစတီျဖစ္သျဖင့္ တန္ခိုးႀကီးေရွးေဟာင္းသမိုင္း၀င္ ေစတီေတာ္တစ္ဆူျဖစ္သည္။ ေရႊဘံုသာမုနိ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအား ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳရေသာ ကုသိုလ္အက်ဳိးေၾကာင့္ ေတာ္ေျဖာင့္မွန္ကန္သည့္ လိုရာဆႏၵအားလံုး ျပည့္စံုႏိုင္သည္။ တရားတေဘာင္ရင္ဆိုင္ရျခင္းမ်ား ၾကံဳေတြ႕ပါက မိမိဘက္မွမွန္ကန္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကို ေစတီေတာ္ျမတ္ေမွာက္ေရွ႕၌ တည္ၾကည္စြာ သစၥာျပဳတိုင္တည္ပါက ထူးျခားစြာေအာင္ျမင္မႈရရွိပါသည္။ ေဘးအႏၲရာယ္ကင္းရွင္းျခင္း၊ ေကာင္းေသာ ေက်ာ္ေဇာ္သတင္းမ်ားရရွိ္ျခင္း၊ အလုပ္အကိုင္ရာထူးဌာနႏၲရတိုးတက္အဆင္ေျပျခင္း စေသာအက်ဳိးထူးမ်ားကိုလည္း ရရွိႏိုင္သည္။
    ေရွးေဟာင္းသမိုင္း၀ငတန္ခိုးႀကိီ္ေစတီေတာ္ျမတ္တစ္ဆူျဖစ္ေသာေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးသို႔ ဂႏၶာရီလွည့္ေနၾကေသာ စူဠဂႏၶာရီ၊ မဟာဂႏၶာရီ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ သိဒၶိရွင္၊ မဟိဒၶိရွင္မ်ား၊ ထူးျခားေသာသူေတာ္စင္၊ သူေတာ္ျမတ္မ်ား မၾကာခဏ လာေရာက္ဖူးေျမာ္ေလ့ရွိၾကသည္။ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး၏ ပရိ၀ုဏ္သည္ ႀကိးမားက်ယ္ျပန္႔သည္သာမက စိတ္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းျခင္းလည္းရွိ၍ အဓိဌာန္ျဖင့္ တရားထိုင္၊ ပုတီးစိတ္သူမ်ားအဖို႔ အလြန္ပင္ သင့္ေတာ္ပါ၏။ ေစတီေတာ္၏ အေရွ႕ေတာင္ဘက္တြင္ ျပည္-ဆင္တဲ ဆက္သြယ္ထားသည့္ ဧရာ၀တီျမစ္ကူးန၀ေဒးတံတားႀကီးက ထည္၀ါခံ့ညားစြာရွိေနသလို ေစတီေတာ္အား ဦးခိုက္စီးဆင္းေနေသာ ဧရာ၀တီ၏အလွကို ႐ႈေမာဖြယ္ေတြ႕ရွိနိုင္ပါသည္။
စာဖတ္သူမ်ားအေနျဖင့္ ခရီးၾကံဳ၍ ျပည္ၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့ပါလွ်င္ ယခင္ကလို ဆင္တဲဘက္ကမ္းသို႔ ဇက္ကူးတို႔မ်ား၊ ပဲ့ခ်ိတ္ေမာ္ေတာ္မ်ားျဖင့္ ခက္ခက္ခဲခဲ ပင္ပင္ပန္းပန္း ကူးစရာမလိုေတာ့ပဲ ခံ့ညားထည္၀ါေသာ န၀ေဒးတံတားႀကီးေပၚမွေန၍ ဧရာ၀တီျမစ္ကို ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ျဖင့္ ေအးေအးေဆးေဆးျဖတ္ေက်ာ္ကာ ဆင္တဲ၊ ေရႊဘံုသာေက်းရြာ၊ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းနဖူး၌ တင့္တယ္သပၸာယ္စြာ တည္ရွိေနေသာ ေရႊဘံုသာမုနိေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးအား သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ၾကည္ညိဳႏိုင္ၾကပါေၾကာင္း ေရးသားလမ္းညႊန္လိုက္ပါသည္။

ေရႊဘံုသာမုနိေစေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ဖူးေျမွာ္ၾကၿပီးေနာက္ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းနံေဘးတြင္ ခဏအနားယူၾကၿပီး ျပည္ၿမိဳ႕ရွိ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕၊ ေရွးေဟာင္းျပတိုက္သို႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာ ေလ့လာခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။


သေရေခတၱရာၿမိဳ႕၊ ေရွးေဟာင္းျပတိုက္သို႔

သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ျပည္ၿမိဳ႕အေရွ႕ေတာင္ဘက္ ငါးမိုင္ခန္႔အကြာတြင္ တည္ရွိပါတယ္။ ၿမိဳ႕ေဟာင္းရာသည္ ဘဲဥပံုလည္းမက စက္၀ိုင္းပံုလည္းမက်ေသာ အ၀န္းအ၀ိုင္းပံုသဏၭာန္ရွိတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။
    အခ်ဳိ႕ေသာ ေရာမႏိုင္ငံေတာ္ဘုရင္မ်ားသည္ ေျပးပြဲခုန္ပြဲမ်ားသို႔ ႐ႈစားရန္ ႂကြေရာက္ေတာ္မူသည့္အခါတြင္ ဦးရစ္မ်ားကို ဆင္ျမန္းေတာ္မူတတ္ၾကသည္။ သို႔ရာတြင္ ထို႔သို႔ဦးရစ္မ်ားကို ဆင္ျမန္းျခင္းသည္ ဘုရင္မင္းျမတ္တည္းဟူေသာ ရာထူးႏွင့္ မူလက မည္သို႔မွ် သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ေပ။ သို႔ျဖစ္၍ ေရာမဘုရင္မ်ားသည္ ေနာင္အခါတြင္ ဦးရစ္မ်ားကို မင္းတို႔၏ အေဆာင္အေယာင္တစ္ခုအျဖစ္ စတင္အသံုးျပဳၾကေသာအခါ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားက မ်ားစြာမႏွစ္ၿမိဳ႕ၾကေခ်။ လူမ်ားသည္ ဦးရစ္ႏွင့္ သရဖူကို ႐ုတ္တရက္ မခြဲျခားႏိုင္ၾကေသာ္လည္း စင္စစ္ထိုႏွစ္ခုမွာ မ်ားစြာျခားနားေလသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သရဖူဟူ၍ ရွင္ဘုရင္တို႔သာ ေဆာင္းေသာ အေလ့မွာ အေရွ႕တိုင္းမွ အတုယူခဲ့ေၾကာင္း ထင္ရွားေပသည္။ ေရွးေခတ္သံုး ဦးရစ္ႏွင့္ ယခုေခတ္ အသံုးျပဳလ်က္ရွိၾကေသာ သရဖူမ်ားသည္ တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု ပံုသဏၭာန္ခ်င္း မ်ားစြာ မကြာျခားသည့္အေၾကာင္းမွာ ယခုေခတ္သရဖူမ်ားကို ေရွးေခတ္သံုးဦးရစ္၏ပံုသဏၭာန္ကို ယူ၍ ျပဳလုပ္ထားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေလသည္။
    ထို႔ေနာက္ သရဖူကို ဘုရင္အာဏာပိုင္မ်ားသာ ေဆာင္းရ႐ိုးျဖစ္ေသာ အစဥ္အလာသတ္မွတ္ေသာအခါ သရဖူမ်ားတြင္ ဘုရင္မ်ား မိဖုရားမ်ား ေဆာင္းေသာ သရဖူ၊ မင္းညီမင္းသားမ်ားေဆာင္းေသာ သရဖူ၊ ၿမိဳ႕စားရြာစားမ်ားေဆာင္းေသာသရဖူ၊ စသည္ျဖင့္ သရဖူ ပံုသဏၭာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိေလသည္။ သရဖူအားလံုးတြင္ ဘုရင္ေဆာင္းေသာသရဖူမွာ အဆင့္အတန္းအျမင့္ဆံုးျဖစ္ေလသည္။ မင္းညီမင္းသားၿမိဳ႕စားရြာစားမ်ားကား ဘုရင္ေဆာင္းေသာ သရဖူေအာက္ အဆင့္အတန္းနိမ့္ေသာ သရဖူငယ္မ်ားကိုသာ ေဆာင္းရေလသည္။ ယခုေခတ္တြင္ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၌ အသံုးျပဳေနၾကေသာ ၿမိဳ႕စား(ဒ်ဳဘြဲ႕ရမ်ား) ေဆာင္းေသာ သရဖူငယ္မွာ ေရႊနဖူးစီးေပၚတြင္ ေရႊျဖင့္ၿပီးေသာ စထေရာ္ဗယ္ရီရြက္ ရွစ္ရြက္ကို တပ္ဆင္ထားေလသည္။ မားကြစ္ဘြဲ႕ရသူမ်ားေဆာင္းေသာ သရဖူငယ္သည္ နဖူးစီးေပၚတြင္ ထိုစထေရာ္ဗယ္ရီရြက္မ်ဳိး ေလးရြက္သာ ပါ၍ တစ္ရြက္ႏွင့္ တစ္ရြက္စပ္ၾကားတြင္ ပုလဲလံုးမ်ားကို တပ္ဆင္ထားသည္။ မားကြစ္ေအာက္နိမ့္ေသာ အားဘြဲ႕ရမ်ားေဆာင္းေသာ သရဖူမ်ားမွာ ေရႊနဖူးစည္းေပၚတြင္ ေရာင္ျခည္တန္းရွစ္သြယ္ထိုးထြက္ေန၍ ေရာင္ျခည္တမ္းတစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုစပ္ၾကားတြင္ ေရႊျဖင့္ၿပီးေသာ စထေရာ္ဗယ္ရီရြက္တစ္ရြက္စီတပ္ဆင္ထားသည္။ စထေရာ္ဗယ္ရီရြက္၏အျမင့္မွာ ေရာင္ျခည္တန္း၏အျမင့္ေလးပံုတစ္ပံုရွိသည္။ ဗိုင္းေကာင့္ဘြဲ႕ရသူမ်ားေဆာင္းေသာ သရဖူငယ္တြင္ကား ေရႊနဖူးစီးတြင္ ပုလဲလံုး၁၆လံုးတပ္ဆင္ထားသည္။ ဗယ္ရြန္ဘြဲ႕ရသူမ်ား၏ သရဖူငယ္၌မူ ပုလဲလံုးေျခာင္းလံုး တပ္ဆင္ထားေလသည္။


သေရေခတၱရာ
သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းသည္ ျပည္ၿမိဳ႕အေရွ႕ေတာင္ဘက္ ငါးမိုင္ခန္႔အကြာတြင္ တည္ရွိသည္။ ၿမိဳ႕ေဟာင္းရာသည္ ဘဲဥပံုလည္းမက စက္၀ိုင္းပံုလည္းမက်ေသာ အ၀န္းအ၀ိုင္းပံုသဏၭာန္ရွိ၍ ေတာင္ေျမာက္ႏွစ္မိုင္ခြဲခန္႕ႏွင့္ အေရွ႕အေနာက္ႏွစ္မိုင္ခန္႔ က်ယ္၀န္းေလသည္။ ရန္ကုန္မွ ျပည္ၿမိဳ႕သို႔ သြားေသာ မီးရထားလမ္းသည္ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းကို အေရွ႕ေတာင္မွ အေနာက္ေျမာက္သို႔ ျဖတ္သန္းသြား၍ ျပည္မွ ေပါက္ေခါင္းသို႔ သြားေသာ ေမာ္ေတာ္ကားလမ္းကို ေျမာက္ဘက္ၿမိဳ႕ရွိးေပၚသို႔ ျဖတ္၍ ျပဳလုပ္ထားသည္။ ၿမိဳ႕ေဟာင္းအတြင္း၌ ယခုအခါ ရြာငယ္အမ်ားအျပားရွိ၍ ေျမာက္ဘက္ပိုင္းကမူ လယ္ကြက္မ်ားျပည့္ႏွက္ေန၏။ ေမွာ္ဇာဘူတာ႐ံုသည္ ၿမိဳ႕ေဟာင္း၏ ဗဟိုေနရာမွ အေရွ႕ေျမာက္ယြန္းယြန္းတြင္ တည္ရွိသည္။ ေရွးေဟာင္းအေဆာက္အအံုမ်ားသည္ ၿမိဳ႕တြင္း၌သာမက ၿမိဳ႕ျပင္၌လည္း အႏွံ႔အျပားက်န္ေနေသးရာ သေရေခတၱရာထြန္းကားစဥ္က ထင္ရွားခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕ပတ္၀န္းက်င္ နယ္နမိတ္မွာ က်ဳံးႏွင့္ ၿမိဳ႕႐ိုးပတ္ရံသည္ ၿမိဳ႕တြင္းထက္ ေလးဆခန္႔မွ် က်ယ္၀န္းေၾကာင္း သိႏုိင္ေလသည္။
    ၿမိဳ႕တြင္းအလယ္ဗဟိုေလာက္တြင္ နန္းေတာ္ကုန္းဟုေခၚေသာ စတုဂံအုတ္႐ိုးကာရံထားသည့္ ကုန္းမို႔မို႔ကို ေတြ႕ႏိုင္ေသးသည္။ ေတာင္ဘက္ၿမိဳ႕႐ိုး၏ အျပင္ဖက္တြင္ အေရွ႕ပ်ဴတိုက္၊ အေနာက္ပ်ဴတိုက္၊ ဗိႆႏိုးၿမိဳ႕ႏွင့္ ဗိႆႏိုးမိဖုရားသခၤ်ဳိင္း ရာတို႔ရွိေလသည္။ မွန္နန္းရာဇ၀င္အဆိုအားျဖင့္ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ကို သာသနာႏွစ္တစ္ရာ့တစ္ခုႏွစ္တြင္ ဒြတ္တေပါင္(ဒြတတၱေပါင္) မင္း ပဌမတည္ေထာင္သည္ဟု ဆိုသည္။ ၿမိဳ႕တည္နန္းတည္ရာ၌ ကူညီေစာင့္ေရွာက္ေသာ သူျမတ္ခုႏွစ္ဦးမွာ ဂ၀ံပေတ့၊ ရေသ့၊ သိၾကား၊ နဂါး၊ ဂဠဳန္၊ စႏၵီ၊ ပရမီသြာတို႕ျဖစ္ၾကသည္။ တေကာင္းမင္းေယာက္ဖေတာ္ ရွင္ရေသ့သီတင္းသံုးသည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ကို ရေသ့ၿမိဳ႕ဟု ေနာင္မွတြင္၏။ ျပည္ၿမိဳ႕ေရႊဆံေတာ္ဘုရားေျခရင္း၌ေတြ႕ရေသာ က်န္စစ္သားမင္း၏ မြန္ေက်ာက္စာအလိုအားျဖင့္ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ကို ပဌမတည္ေထာင္ေသာ မင္းမွာ ဗိႆႏိုးရေသ့ႀကီးျဖစ္၏။ တည္ေထာင္ေသာႏွစ္မွာ ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံယူေတာ္မူေသာႏွစ္ သာသနာႏွစ္၁ႏွစ္ျဖစ္၏။ ရေသ့ႀကီးကို ကူညီေစာင့္ေရွာက္ၾကေသာ သူျမတ္တို႔မွာ ဂ၀ံပေတ့၊ သိၾကား၊ ၀ိသၾကံဳနတ္သားႏွင့္ နဂါးမင္းတို႔ျဖစ္သည္ဟု ဆို၏။ က်န္စစ္သားမင္း၏ေက်ာက္စာမ်ားအရ သေရေခတၱရာကို သိသီတ္၊ (ၿဂီကၡတ္၊ ၿဂီေကြၾတာ) ဟူ၍လည္း ေခၚတြင္ေၾကာင္း သိရေလသည္။ ေရွးေဟာင္းသုေတသန အေထာက္အထားမ်ား အရမွာမူ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕သည္ ခရစ္ႏွစ္ ငါးရာစုမွ ရွစ္ရာစုအတြင္း၌ ထြန္းကားေၾကာင္းသာ သိရွိရေသးရာ ထိုသို႔ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ စတင္တည္ေထာင္ရေသာ ကာလကို ထည့္သြင္းခန္႔မွန္းသည္ဆိုပါမူ ခရစ္ႏွစ္ ႏွစ္ရာစုထက္ ေစာႏိုင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။

    သေရေခတၱရာတြင္ ပ်ဴလူမ်ဳိး အမ်ားအျပားေနထိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ယင္းတို႔ကို တိရ္စုလ္ဟူ၍လည္း အမည္တြင္ခဲ့ေၾကာင္း က်န္စစ္သား မြန္ေက်ာက္စာတစ္ခ်ပ္အရ ယူဆရသည္။ ပ်ဴတို႔ေဒသဟု ေခၚဆိုအပ္ေသာ သေရေခတၱရာႏွင့္ ဟန္လင္းၿမိဳ႕ေဟာင္းတို႔မွ အိႏိၵယေတာင္ပိုင္းအကၡရာျဖင့္ ေရးထိုးထားေသာေက်ာက္စာမ်ားကို ေထာက္၍ ပ်ဴဘာသာႏွင့္ ပ်ဴစာ သံုးႏႈန္းေရးသားခဲ့ၾကသည္ဟု ယူဆမွတ္သားၾကရသည္။ သေရေခတၱရာေခတ္၌ ေရးထိုးေသာ ပ်ဴစာမ်ားမွာ အုတ္ခ်ပ္မ်ားေပၚ ဂဏန္းႏွင့္ အမွတ္အသားမ်ား၊ အုတ္ပံုႏွိပ္ဘုရားမ်ား(အုတ္ခြက္)ဘုရားေနာက္ေက်ာမွ စာမ်ား၊ ေက်ာက္စာမ်ားႏွင့္ ေက်ာက္အ႐ိုးအိုးမ်ားေပၚမွ စာတမ္းတို႔ျဖစ္ၾကသည္။ ယင္းတို႔အနက္ အခ်ဳိ႕မွာ ေမွးမိွန္ပ်က္စီးေန၍ အတိအက်ဖတ္႐ႈမရႏိုင္ျခင္း၊ အခ်ဳိ႕မွာ စာေၾကာင္းတိုကေလးမ်ားသာျဖစ္၍ အောကာင္းအရာမေဖာ္ႏိုင္ျခင္းႏွင့္ အခ်ဳိ႕မွာ ပ်ဴေ၀ါဟာရက်ယ္ျပန္႔စြာ မသိရွိေသးသျဖင့္ အဓိပၸာယ္တိမ္ျမဳပ္ေနျခင္းတို႔ေၾကာင့္ သမိုင္းအေထာက္အထားရသင့္သေလာက္ မရႏိုင္ေခ်။
    ဘုရားႀကီးဘုရားအနီးမွ ေတြ႕ရွိရေသာ ေက်ာက္အ႐ိုးအိုးေလးလံုးတို႔၏ပတ္လည္တြင္ ပ်ဴစာတစ္ေၾကာင္းစီ ေရးထိုးပါရွိေလသည္။ ယင္းေက်ာက္စာမ်ားအရ သေရေခတၱရာ၌ ၀ိၾကမမင္းဆက္ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ သူရိယ၀ိၾကမ၊ ဟရိ၀ိၾကမႏွင့္ သိဟ၀ိၾကမတို႔၏ နတ္ရြာစံႏွစ္ႏွင့္ သတ္ေတာ္မ်ားပါရွိရာတြင္ နန္းစံႏွစ္ကို ျမန္မာေကာဇာႏွစ္အတိုင္းမွတ္ယူ တြက္ဆပါက ခရစ္ႏွစ္၆၈၈၊ ၆၉၅ႏွင့္ ၇၁၈ ခုႏွစ္တို႔တြင္ အသီးသီးနတ္ရြာစံၾကသည္ဟု သိရွိႏိုင္၏။ အ႐ိုးအိုးစာတမ္းတစ္ခုမွာ သူရိယ၀ိၾကမ၏ ေဆြမ်ဳိး ကြယ္လြန္သည့္ႏွစ္ ေရးထိုးထားေလရာ စာတမ္းေလးရပ္စလံုး ေပါင္း႐ံုးတြက္ဆပါက ၀ိၾကမမင္းဆက္သည္ ခရစ္ႏွစ္ ၆၇၃မွ ၇၁၈ ခုႏွစ္အထိ အုပ္စိုးသည္ဟု ဆိုရေပမည္။ ထိုမင္းဆက္သည္ သေရေခတၱရာတည္ေထာင္စက အုပ္စိုးသည့္မင္းဆက္ ဟုတ္မဟုတ္ကိုမူ မသိသာေခ်။ နတ္ရြာစံသကၠရာဇ္မ်ားကို အတည္ျပဳမွတ္ယူရပါက ထိုမင္းမ်ားထက္ ေရွးက်ေသာမင္းမ်ား ရွိခဲ့ဦးမည္ဟု မွန္းဆရေပသည္။ ၀ိၾကမမင္းတို႔၏ ဘြဲ႕အမည္မ်ားေရွ႕၌ ``တၵးဗံး´´ ဟူေသာ ဂုဏ္ပုဒ္ပါရွိေလရာ ယင္းဂုဏ္ပုဒ္ကို မင္းႀကီးဟူေသာ အဓိပၸာယ္သက္ေရာက္ေၾကာင္း အျခားေက်ာက္စာမ်ားမွ အေထာက္အထားတို႔ ႏွင့္ ယွဥ္၍ သိသာနိုင္ေလသည္။ ဒြတၱေဗာင္ ဟူေသာအမည္မွာ`တၵးဗံး´ မွ ေရြ႕ေလ်ာလာေသာ ေ၀ါဟာရျဖစ္ဖြယ္ရာရွိေသာေၾကာင့္ သမိုင္းလာ ဒြတၱေဗာင္ဆိုသည္မွာ ပုဂၢလိကဘြဲ႕မည္ မျဖစ္ႏိုင္ေခ် ဟု ယူဆရ၏။ ၀ိၾကမမင္းဆက္သည္ ပ်ဴမင္းမ်ားျဖစ္သည္။ သို႕မဟုတ္ အိႏိၵယအႏြယ္မ်ားျဖစ္သည္ကို အတိအက်မသိႏိုင္ေခ်။ ေႏွာင္းေခတ္ျမန္မာမင္းမ်ားသည္ ပါဠိဘြဲ႕မည္မ်ားခံယူၾကသကဲ့သို႔ ပ်ဴမင္းမ်ားက အိႏိၵယဘြဲ႕မည္ခံယူခဲ့ၾကဟန္ ရွိေၾကာင္း စဥ္းစားရန္ရွိသည္။
    ၀ိၾကမမင္းဆက္အျပင္ ၀ါရ္မန္မင္းတို႔ကိုလည္း ကမၸည္းစာမ်ား၌ ေတြ႕ရေသး၏။ ထို၀ါရ္မန္မင္းတို႔၏ အမည္မ်ားသည္ အာရွ အေရွ႕ေတာင္ဘက္ နယ္တစ္လႊား၌ အေတာ္ပင္ထင္ရွားသည္။ သေရေခတၱရာၿမိဳ႕တြင္း ခင္ဘကုန္းမွ ရရွိေသာ ေငြေဗာဓိမ႑ိဳင္ပလႅင္ပတ္လည္၌ ဆင္းတုေတာ္႐ုပ္ႂကြပံု ေလးဆူေအာက္တြင္ ပ်ဴအကၡရာပ်ဴဘာသာျဖင့္ စာတမ္းတစ္ခု ေရးထိုးလ်က္ပါရွိရာ ထိုစာတမ္းတြင္ ကုသိုလ္ရွင္ၿဂီျပဘု၀ါရ္မႏွင့္ ၿဂီျပဘုေဒ၀ီ အမည္မ်ားကို ေတြ႕ရွိရသည္။
    သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းတစ္ေနရာ ဖိုးေခါင္ကန္ကုန္းမွ ေတြ႕ရွိရေသာ မဏိေတာ္ က်ဳိးေနသည့္ ေက်ာက္ဆင္းတုတစ္ဆူ၏ စမၼခဏ္ပတ္လည္တြင္ ပ်ဴဘာသာႏွင့္ သကၠတဘာသာေရာစပ္ၿပီး ေရးထိုးမွတ္သားလ်က္ ပါရွိရာ ဖတ္႐ႈရႏိုင္သမွ် စာေၾကာင္းမ်ား၏ အဓိပၸာယ္ခ်ဴပ္မွာ ဇယစႁႏၵ၀ါရ္မန္ႏွင့္ ဟရိ၀ိၾကမ မင္းသား ညီေနာင္ႏွစ္ပါး တို႔သည္ တစ္ေန႕တည္းတြင္ ၿမိဳ႕ႏွစ္ၿမိဳ႕တည္ေၾကာင္း၊ ထိုညီေနာင္ႏွစ္ပါးတို႔သည္ ဂူဟဒီပအမည္ရွိေသာ ရဟန္းႀကီး၏ အဆံုးအမ ၾသ၀ါဒကို ခံယူ၍တစ္ဥိးႏွင့္ တစ္ဦးခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးစြာ ေနထိုင္ၾကေၾကာင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုၿမိဳ႕မ်ား၏ အမည္ႏွင့္ အက်ယ္အ၀န္းကိုမူ မသိရေခ်။
    ပ်ဴႏိုင္ငံ၏ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ေသာ သေရေခတၱရာသည္ အိႏိၵယေတာင္ပိုင္းယဥ္ေက်းမႈ လႊမ္းမိုးမႈကို အမ်ားဆံုးခံယူခံခဲ့ရသည္။ အထူးသျဖင့္ အယူ၀ါဒဆိုင္ရာ ယဥ္ေက်းမႈတြင္ လႊမ္းမိုးမႈအထင္ရွားဆံုးျဖစ္သည္။ ဟိႏိၵဴအယူ၀ါဒ၊ မဟာယာနႏွင့္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶအယူ၀ါဒတို႔သည္ အၿပိဳင္အဆိုင္ထြန္းကားခဲ့ေၾကာင္း အေထာက္အထားမ်ားစြာ ေတြ႕ရေလသည္။ ၿမိဳ႕တြင္း ၿမိဳ႕ျပင္၌ ဗိသုကာလက္ရာမ်ားျဖစ္ေသာ ဗုဒၶအယူ၀ါဒဆိုင္ရာ ေစတီပုထိုးႏွင့္ ဂူဘုရားမ်ားတည္ရွိခဲ့ၾကသည္ႏွင့္ အမွ် အႏုပညာလက္ရာေျမာက္ေသာ ေက်ာက္ဆစ္႐ုပ္ႂကြဆင္းတုမ်ား ႏွင့္ အုတ္ပံုႏွိပ္႐ုပ္ႂကြဆင္းတုမ်ားကိုလည္း အေျမာက္အမ်ားထုလုပ္ပူေဇာ္ၾကသည္။ ထင္ရွားေသာ ေျမစိုက္အုတ္ေစတီမ်ားမွာ ၿမိဳ႕႐ိုးအျပင္ဘက္ရွိ ေဘာေဘာႀကီးဘုရား၊ ဘုရားႀကီးႏွင့္ ဘုရားမာတို႔ျဖစ္ၾကသည္။ ဂူဘုရားမ်ားအနက္ ေလးမ်က္ႏွာ၊ ဘဲဘဲႏွင့္ ေစ်းဂူႏွစ္ဆူတို႔မွာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ရာ လက္ရာမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ သာသနာအေဆာက္အဦးေပါင္းမ်ားစြာမွာ ကာလၾကာျမင့္၍ ၿပိဳပ်က္ၿပီးေနာက္ အုတ္ကုန္းမ်ားအတိျဖစ္ေနရာ ယင္းတို႔ကို ရွင္းလင္းတူးေဖာ္ရွာေဖြရာ၌ သာသနိက ေရွးေဟာင္းပစၥည္းမ်ား ေပၚထြက္ေလ့ရွိသည္။ ထိုအနက္ အုတ္ခြက္ေခၚေသာ ပံုႏွိပ္အုတ္ခ်ပ္ဆင္းတု အေျမာက္အျမားကို အႏွံအျပားေတြ႕ရွိရသည္။ ထိုအုတ္ခြက္တို႔၏ မ်က္ႏွာဖက္တြင္ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို လည္းေကာင္း၊ ေဗာဓိသတ္ဘုရားေလာင္းပံုကိုလည္းေကာင္း ထုလုပ္ထား၍ အခ်ုိ႕တို႔တြင္ ေရွးေဟာင္းနာဂရီ အကၡရာျဖင့္ `ေယဓမၼာ ေဟတု ျပဘ၀ါ´ အစရွိေသာ ဂါထာ ေရးထိုးပံုႏွိပ္ပါရွိ၏။ အခ်ဳိ႕အုတ္ခြက္၏ ေက်ာဖက္တြင္ ပ်ဴဘာသာျဖင့္ စာတမ္းတိုတိုအနည္းငယ္ပါရွိေလ့ရွိသည္။
    သေရေခတၱရာတြင္ ဗုဒၶအယူ၀ါဒထြန္းကားခဲ့ေၾကာင္း လက္ေရးအေထာက္အထားမ်ားကိုလည္းေတြ႕ရ၏။ ၁၈၉၇ ခုႏွစ္က သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္း၏ ေတာင္ဖက္ ခုနစ္မိုင္ခန္႔အကြာရွိ ေမာင္ကန္(သို႕မဟုတ္ လယ္ေပၚရြာ)မွ ေရွးေဟာင္းစာ အေရးအသားပါရွိေသာ ေရႊခ်ပ္လႊာႏွစ္လႊာကို ေတြ႕ရွိရသည္။ ထိုေရႊခ်ပ္လႊာႏွစ္လႊာသည္ စာသံုးေၾကာင္းေရး ပါဠိေတာ္ ေရႊေပစာမ်ားျဖစ္ၾက၏။ အကၡရာ အေရးအသားမွာ အိႏိၵယေတာင္ပိုင္းမွ အကၡရာမ်ားျဖစ္၍ စာသားတို႔မွာ ၀ိနည္းမဟာ၀ါပါဠိေတာ္လာ ေယဓမၼာ ေဟတုပၸဘ၀ါ အစခ်ီသည့္ ဂါထာကို အစပ်ဳိး၍ ဒီဃနိကာယ္ပါဠိေတာ္၊ မဇၥ်မနိကာယ္ပါဠိေတာ္၊ အဘိဓမၼာပိဋကတ္၀ိဘင္းပါဠိေတာ္ စသည္တို႔မွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္တို႔ကို ဆက္လက္ေရးသားထားျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၁၀ ခုႏွစ္ ျပည့္ႏွစ္တြင္ ေဘာေဘာႀကီးဘုရားေျခရင္း ေျမႀကီးမ်ားရွင္းလင္းရာ၌ ေတြ႕ရွိရေသာ သံုးပိုင္းက်ဳိး ေက်ာက္ခ်ပ္ငယ္တစ္ခုမွာ အဘိဓမၼာ၀ိဘင္းပါဠိေတာ္လာ ဗုဒၶပါ၀စနမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရေလသည္။ ၁၉၂၆ခုႏွစ္တြင္ ကုလားကန္ကုန္းရြာအနီး ေမာင္ခင္ဘလုပ္ေသာ ေတာင္ယာႏွင့္ ကပ္ေနသည့္ အုတ္ကုန္းေဟာင္းမွ တူးေဖာ္ရရွိသည့္ ေရႊခ်ပ္လႊာ၂၀ ခ်ပ္မွာလည္း ပဋိစၥ သမုပၸါဒ ေဒသနာ အစရွိေသာ ပါဠိပိဋကတ္ေတာ္မွ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္ကိုးခုပါရွိေလသည္။
    ျဗဟၼဏ(ဟိႏၵဴ) အယူ၀ါဒဆိုင္ရာ ေက်ာက္ဆစ္လက္ရာမ်ားမွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဗိႆႏိုးနတ္႐ုပ္မ်ား ျဖစ္ေလသည္။
    သေရေခတၱရာတြ္ ေရႊဆင္းတု၊ ေၾကးဆင္းတု၊ ေငြဆင္းတု၊ ေငြေစတီ စေသာ အယူ၀ါဒဆိုင္ရာ ၀တၳဳပစၥည္းမ်ားကို သာမက အႏုပညာလက္ရာေျပာင္ေျမာက္ေသာ ၀တၳဳပစၥည္း အမ်ဳိးမ်ဳိးကိုလည္း ျပဳလုပ္သည္ကို ေတြ႕ရွိရ၏။ ေလးထပ္ျပင္ဘုရား အနီးမွလည္းေကာင္း၊ ဆင္မ ကိုး၀န္တင္ကုန္းႏွႈင့္ မုန္႕သည္မကုန္းတို႔မွ လည္းေကာင္း ေဖာ္ထုတ္ရရွိသည့္ ေက်ာက္ပလႅင္အပိုင္းအစမ်ားမွာ ၾကာဖတ္ၾကာလႊာမ်ား၊ မွန္ကူကြက္မ်ားႏွင့္ အမြမ္းအေျပာက္တို႔ျဖင့္ အဆန္းတၾကယ္ထုလုပ္ထားေလသည္။ တံကဲမ်ား၊ သပိတ္မ်ား၊ အ႐ိုးအိုးမ်ား၊ ဌာပနာတိုက္ဖံုးသည့္ ေက်ာက္ျပားမ်ားႏွင့္ ျခေသၤ့႐ုပ္မ်ားတြင္လည္း ေက်ာက္ဆစ္လက္ရာထူးခၽြန္ပံုကို ေတြ႕ျမင္ႏိုင္သည္။ ရြ႔ံ႕ေစးကို မီးဖုတ္၍ ၿပီးေစေသာ ႐ုပ္လံုး႐ုပ္ႂကြမ်ားကိုလည္း လူ႐ုပ္၊ ဘီလူး႐ုပ္၊ တိရိစၧာန္႐ုပ္၊ ၾကာပန္းေဖာ္ေသာ အုတ္တိုင္မ်ားအသြင္ ဖန္တီးျပဳလုပ္ၾကေလသည္။
    အယူ၀ါဒဆိုင္ရာ ယဥ္ေက်းမႈမွအပ ပ်ဴလူမ်ဳိးတို႔၏ ေနထိုင္၀တ္စားဆင္ယင္မႈ ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းသည့္ ယဥ္ေက်းမႈသာဓကမ်ားကိုလည္း အေတာ္အသင့္ ထုတ္ေဖာ္ေတြ႕ရွိရသည္။ ေက်ာက္မ်က္ရတနာတို႔ျဖင့္ၿပီးေသာ လည္ဆြဲပုတီးမ်ား၊ ေငြေရေသာက္ဖလားမ်ား၊ ေငြကြမ္းအစ္မ်ား၊ ေငြနံ႔သာဗူးမ်ား၊ ေငြၾကာပန္းမ်ား၊ လိပ္ျပာ႐ုပ္၊ ဟသၤာ႐ုပ္၊ ေရႊလက္စြပ္၊ ေငြလက္စြပ္မ်ားစသည္တို႔ကို ေထာက္႐ႈ၍ သေရေခတၱ၇ာ၏ စည္ပင္၀ေျပာမႈႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈအဆင့္အတန္းျမင့္မားမႈကို သိသာေလသည္။ ပ်ဴလူမ်ဳိးတို႔သည္ ေသဆံုးသည့္အခါ မီးသၿဂႋဳဟ္သည့္ အေလ့အထရွိၾက၏။ မီးကၽြမ္းၿပီးေသာ အ႐ိုးစမ်ားႏွင့္ ျပာတို႔ကို ေျမအိုးမ်ားတြင္ ထည့္သြင္း၍ ထိုအ႐ိုးအိုးတို႔ကို အစုလိုက္အျပံဳလိုက္ ျမႇဳပ္ႏွ႔ံေလ့ရွိၾကသည္။ သာမန္အရပ္သူ အရပ္သားမ်ားအတြက္ ေျမအိုးမ်ားကို အသံုးျပဳ၍ မင္းစိုးရာဇာတို႔အတြက္ ေက်ာက္အိုးမ်ားကို အသံုးျပဳေၾကာင္းလည္း သိသာသည္။ ပ်ဴဒဂၤါးမ်ားဟု ေခၚေ၀ၚေသာ အမွတ္လကၡဏာမ်ား ခတ္ႏွိပ္ထားသည့္ ေငြျပား၀ိုင္းမ်ားကိုလည္း သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းႏွင့္ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေတြ႕ရွိရ၏။ အမွတ္လကၡဏာမ်ားမွာ သီရိ၀စၧပံု၊ ေန၊ လႏွင့္ နကၡတ္မ်ားပံု၊ စၾကာပံု၊ ၀ရဇိန္လက္နက္ပံု၊ သမုဒၵရာပံု၊ စသည္တို႔ျဖစ္၏။ ယင္းဒဂၤါးမ်ားမွာ က်ပ္ျပားအရြယ္၊ ငါးမူးေစ့အရြယ္၊ မတ္ေစ့အရြယ္မ်ား ျဖစ္ရာ ေငြေၾကးအျဖစ္ အသံုးျပဳဖြယ္ရာ ရွိသည့္အျပင္ အႏၲရာယ္ကင္း အေဆာင္အေယာင္အျဖစ္ လည္ဆြဲဆင္ယင္ေၾကာင္း သိသာေလသည္။

သေရေခတၱရာၿမိဳ႕ေဟာင္းမွတစ္ဆင့္ ေဘာေဘာႀကီးဘုရားသို႔လည္း သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။ မသိတာေတြ သိရွိရၿပီး ဒီလို ေမာင္ႏွမတစ္စု စုစုစည္းစည္းတစ္ခါဖူးမွ် သြားေရာက္ဖူးျခင္းမရွိေသာ္လည္း စည္းလံုးညီညြတ္ၿပီး တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ကူညီရိုင္းပင္းစြာ သြားေရာက္ရ၍လည္း အလြန္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးမိပါတယ္။ သမိုင္းေၾကာင္းေတြပါ ထည့္ေရးထားလို႔ ေဘာေဘာႀကီးတို႔ ဘဲဘဲေလးတို႔ ဘုရားအေၾကာင္းေတြ ဆက္လက္ေရးသားခ်င္ေသာ္လည္း ေနရာအခက္အခဲေၾကာင့္ မတင္ျပေတာ့ပါဘူး။ ေနာင္မွ သမိုင္းေၾကာင္းမ်ားကို ဆက္လက္ေရးျပပါဦးမယ္။ အဲဒီမွတစ္ဆင့္ ထိုေခတ္က အ႐ုိးအိုးမ်ားနဲ႔ သၿဂၤဳိလ္ၾကသည့္ ေရွးေဟာင္းသခ်ၤဳိင္းမ်ားကိုလည္း ထပ္မံ သြားေရာက္ေလ့လာၾကျပန္ပါတယ္။ ေနက ပူပူ ေလွ်ာက္လိုက္ရတဲ့ ဘုရားတစ္ဆူနဲ႔တစ္ဆူၾကား ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေလွ်ာက္ရတယ္။ လမ္းကေတာ့ ေျမနီလမ္းက်ဥ္းမွာ ႏြားလွည္းရာေတြနဲ႔လမ္းဆိုေတာ့ ညီတဲ့ေနရာ ညီၿပီး မညီတဲ့ေနရာ မညီျဖစ္ေနတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္လည္း တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ စၾက ေနာက္ၾကနဲ႔ တစ္ေနရာၿပီး တစ္ေနရာ ေလ့လာမွတ္သားရတာဟာ အေတာ္ကို ဗဟုသုတအစံုရရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒီၾကားထဲ ညီလင္းဆက္တို႔ေတြ ေရွးေခတ္က အင္းၾကင္းေက်ာက္လား ဘုရင္ေတြ သံုးခဲ့တဲ့ပစၥည္းဆိုၿပီး လမ္းမွာ တူးစရာမပါ ဘာမပါနဲ႔ ေလ့လာဖို႔ တူးယူခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ လိုက္စေနျပန္တယ္။ ဒီေက်ာက္တံုးကို ကိုင္လိုက္ရင္ ဆုေတာင္းျပည့္တယ္တဲ့ သားၿဖိဳးက ေျပာၿပီး အတင္းကိုင္ခိုင္းပါေလေရာ။ ကၽြန္မကေတာ့ ေအးပါ မင္းတို႔သာ ဆုေတာင္းျပည့္ေအာင္ သယ္ၿပီး ကိုင္လာခဲ့လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္။


ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ

ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ MBS အဖဲြ႕သားမ်ားဟာ ျပည္ၿမိဳ႕မွ ျပန္လည္ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကၿပီး ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕သို႔ေရာက္ေသာအခါ ေရႊနတ္ေတာင္ဘုရားကို ၀င္ေရာက္ဖူးေျမွာ္ၾကျပန္ပါတယ္။
ေရႊနတ္ေတာင္ဘုရားႀကီးအေၾကာင္းကေတာ့ ျပည္ခ႐ိုင္ ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေရႊနတ္ေတာင္ဘုရားသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ထင္ရွား၍ တန္ခုိးႀကီးဘုရားေစတီေတာ္တို႔တြင္ တစ္ဆူအပါအ၀င္ ျဖစ္တယ္။ ေရႊနတ္ေတာင္ ဘုရားသည္ ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕ေတာင္ဖက္ ေလးမိုင္အကြာ ေဒ၀ါဂီရီေခၚ ေရႊနတ္ေတာင္ကုန္းျမင့္ေပၚတြင္ တည္ရွိၿပီး ေစတီေတာ္ဆိုင္ရာ သမိုင္းေဟာင္း၊ သမိုင္းလတ္မ်ားအျပင္ ပါဠိဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားေသာ သမိုင္းသစ္ စသည္ျဖင့္ အထင္အရွားရွိပါသည္။ သမိုင္းအဆိုအရ ျမတ္စြာဘုရား သခင္သည္ သဗၺၫုတ ေရႊဥာဏ္ေတာ္ကို ရေတာ္မူၿပီးေနာက္ တစ္ႏွစ္ေျမာက္ျဖစ္ေသာ သကၠရာဇ္ ၁၀၄ ခုႏွစ္တြင္ ရာဇၿဂိဳဟ္ျပည္ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းတိုက္မွ ယခု ေရႊနတ္ေတာင္ ဘုရားတည္ရာ ေဒ၀ါဂီရိေတာင္သို႔ အရံသံဃာမပါ ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးတည္းသာလွ်င္ ေတာင့္ေစာင့္ႀကီးနတ္ႀကီးအသြင္ျဖင့္ ႀကြေရာက္ေတာ္မူသည္။ ထိုကာလက ယင္းေတာင္ႀကီး၏ အနီးရွိ ယခု ေရႊေတာင္ၿမိဳ႕ ေနရာျဖစ္ေသာ ကဥၥန ဂီရိ နိဂံုးသူ နိဂံုးသားတို႔သည္ ဘာသာအလိုက္ စရိုက္အားေလ်ာ္စြာ နတ္ကိုးကြယ္ၾကရာ ထိုေတာင္ႀကီးေပၚ၌ နတ္ကြန္းေဆာက္၍ တေပါင္းလတိုင္း ထိုေတာင္ေစာင့္နတ္ႀကီးကို ဆည္းကပ္ ပသတင္ေျမွာက္ ပူေဇာ္ၾကသည္။
ေဒ၀ါဂီရိေတာင္ထိပ္ေပၚသို႔ ဘုရားရွင္ႂကြခ်ီေတာ္မူသည့္ကာလ နတ္ျဗဟၼာတို႔လည္း ပူေဇာ္ရန္ အသီးသီး ေရာက္ရွိလာၾကကုန္သည္။ ထိုအခါ ေတာင္အလံုးသည္ ဘုရားရွင္၏ ေရာင္ျခည္ေတာ္တို႔ျဖင့္ တလွ်ပ္လွ်ပ္ ထြန္းပ၍ ေနေလသည္။ ယင္းသို႔ အလွ်ံအ၀ါ ေတာက္ပပံုကို ျမင္ရေသာ နိဂံုးသူနိဂံုးသားတို႔သည္ တအံ့တၾသျဖစ္ကာ ေနာက္တစ္ေန႔ နံနက္တြင္ ေတာင္သို႔တက္၍ ၾကည့္ၾကရာ သိၾကားမင္းခင္းအပ္ေသာ ပလႅင္ေညာင္ေစာင္း၌ နတ္သားအသြင္ ဘုရားရွင္ကို ဖူးေတြ႕ရေသာအခါ သူတို႔ ကိုးကြယ္ေသာ နတ္မင္း ကိုယ္ထင္ျပသည္ဟု ယူဆၾကကုန္သည္။ ဘုရားသခင္အား နတ္ႀကီးအမွတ္ျဖင့္ ရိွခိုးပူေဇာ္ၾက၍ ဘုရားသခင္ ေဟာေတာ္မူေသာ တရားကို နာယူၾကသည္တြင္ အခ်ဳိ႕ေသာ ပရိသတ္သည္ သရဏဂံု သံုးပါးႏွင့္ တကြ ငါးပါးသီလ ျမဲၾကကုန္သည္။ ဘုရားသခင္သည္ ခုႏွစ္ရက္ပါတ္လံုး တရားေဒသနာမ်ား ေဟာေတာ္မူၿပီးေနာက္ ရွစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ နိဂံုးသူနိဂံုးသားတို႔ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ရန္ ဘုရားရွင္ ကိုယ္စား နတ္သားအသြင္ျဖင့္ နိမၼိတ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို ထားေတာ္မူခဲ့ကာ ရာဇၿဂိဳဟ္သို႕ ျပန္ႂကြေတာ္မူသည္။ နိဂံုးသူနိဂံုးသားတို႔သည္ ႐ုပ္ပြားေတာ္ကို ပ်က္ျပားဆုတ္ယုတ္ျခင္း မရွိေစရန္ အဂၤေတအုတ္႐ိုးတို႔ျဖင့္ ပုထိုးေစတီငံု၍ တည္ေလသည္။ ေစတီတည္ၾကရာတြင္ ေန႔တြင္ လူတို႔က တစ္ရစ္တည္၍ ညဥ္႔တြင္ နတ္တို႕က တစ္ရစ္တက္တည္သည္ဟု အဆိုရွိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သမိုင္းရင္း၌ `လူနတ္ ႏွစ္လီ၊ တရစ္စီ၊ ေစတီေရႊနတ္ေတာင္´ ဟုဆိုသည္။ ေစတီေတာ္ ဘုရားပြဲကိုလည္း နိဂံုးသူနိဂံုးသားတို႕သည္ ေရွးဦးမဆြ က်္းပျပဳလုပ္ျမဲျဖစ္သည့္ အတိုင္း ႏွစ္စဥ္ တေပါင္းလ၌ က်င္းပၾကရာ ယုခုေခတ္တိုင္ပင္ျဖစ္သည္။ နတ္ႀကိးေနရာေတာင္တြင္ ေရႊေတာင္၊ ေရႊတံုးႀကီးကဲ့သို႔ အေရာင္အ၀ါမ်ား တဖိတ္ဖိတ္ ေတာက္သည္ကို အစြဲျပဳ၍ ေရႊနတ္ေတာင္ဟု တြင္ရာမွ ယင္းေတာင္ေပၚတြင္ တည္ထားေသာ ဘုရားသည္ ေရႊနတ္ေတာင္ဘုရားဟု ေက်ာ္ၾကားခဲ့ေလသည္။
ေရႊနတ္ေတာင္ဘုရားကို ဒြတၳေပါင္မင္းႀကီးမွ အစ မင္းအေပါင္းတို႔သည္ ဆက္လက္ ျပဳျပင္ကိုးကြယ္ၾကသည္။
ဒြတၳေပါင္မင္းႀကီး လက္ထက္တြင္ မိဖုရားႏွစ္ပါး ျဖစ္ကုန္ေသာ ပိႆႏိုးႏွင့္ စႏၵာေဒ၀ီ တို႔သည္ ပ်က္စီးယိုယြင္းေနေသာ ေရႊနတ္ေတာင္ ဘုရားကို အုတ္အဂၤေတမ်ား ရွင္းလင္းၿပီးေနာက္ ဘုရားရွင္၏ ဓါတ္ေတာ္ေပါင္း ၁၈၂ဆူကို ရတနာၾကဳတ္ျဖင့္ ထည့္ကာ ဌာပနာ၍ ေရႊေစတီတစ္ထပ္ ေငြေစတီတစ္ထပ္ မြမ္းမံၿပီးလွ်င္ အုတ္႐ိုးေစတီ15ေတာင္အျမင့္ တည္သည္။ ဒြတၱေပါင္မင္းႀကီးကလည္း ေစတီေတာ္ၿပိးစီးေသာ အခါ ေနထြက္ေန၀င္အခါတြင္ ေစတီေတာ္အရိပ္ထြက္သမွ် ဌာနကို ဘုရားေျမျဖစ္ေစ၊ ဤနယ္ေျမမွ ထြက္သမွ် ဌာနကို ဘုရားေျမျဖစ္ေစ၊ ဤနယ္ေျမမွ ထြက္သမွ် အခြန္ကို ေစတီေတာ္၌ ဆြမ္းေတာ္၀တ္၊ ဆီမီး၀တ္ ျဖစ္ေစ ဟုု လွဴ၍ တေပါငး္လတိုင္း ပြဲလမ္းသဘင္ ဆင္ယင္က်င္းပ ပူေဇာ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ပုဂံျပည္ တ႐ုတ္ေျပးမင္း၏သားေတာ္ ျပည္စားသီဟသူသည္ ခမည္းေတာ္ မွာထားခ်က္အရ ခမည္းေတာ္လက္စြပ္ကို ေရာင္းခ်၍ ေရႊနတ္ေတာင္ေစတီေတာ္ကို ထပ္မံျပဳျပင္ရာ ဥာဏ္ေတာ္ ၄၄ ေတာင္ ျမင့္ေလသည္။ ေတာင္ငူဘုရင္ တပင္ေရႊထီးလက္ထက္တြင္ လည္း ကိုယ္ေတာ္ လံုးပတ္ျပည့္ ေရႊသကၤန္းကပ္လႉေတာ္မူသည္။ ထို႔ေနာက္ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ ဘိုးေတာ္ဘုရားလက္ထက္ သားေတာ္အိမ္ေရွ႕မင္းသည္ ရခိုင္ကို ေအာင္၍ ျပန္လာသည္တြင္ ေရႊနတ္ေတာင္ဘုရားအား ဖူးေျမာ္၍ ကိုယ္လံုးျပည့္ေရႊသကၤန္းကပ္ခဲ့သည္။ ကုန္းေတာ္ရင္ျပင္၀ယ္ တင့္တယ္ထူးဆန္း ျခဴးပန္းျခဴးႏြယ္ အသြယ္သြယ္ေသာ ရတနာတို႔ျဖင့္ ခ်ယ္လွယ္အပ္ေသာ ေရႊျပႆဒ္ေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေစာင္းတန္းေလွကားမ်ားစြာေသာ အ႐ုဏ္ခံတန္ေဆာင္းတု႔ိကိုလည္းေကာင္း ေဆာက္လုပ္လႉဒါန္းေတာ္မူသည္။ ယင္းသို႔ မင္းအဆက္ဆက္ ျပဳျပင္ပူေဇာ္ခဲ့ရာ ယခု အခါ ေစတီေတာ္သည္ ထီးေတာ္မပါ ဥာဏ္ေတာ္ ၆၄ေတာင္ရွိသည္။ ထီးေတာ္ပါမူ အေတာင္၈၀ျမင့္သည္။ ေစတီေတာ္၏ ၀န္းက်င္ပတ္လည္တြင္ ေစတီရံ ၁၇ဆူႏွင့္ ေရႊပန္းခိုင္ႀကိး၁၅ခိုင္ရွိသည္။ ဘုရားကုန္းေတာ္ေပၚ၌ ေၾကးေခါင္းေလာင္းေပါင္း ၂၁လံုး၊ ထီးတိုင္ေပါင္း ၁၄ခုႏွင့္ ဘုရားဖူးပရိသတ္တို႔ နားေနရန္ သံုးထပ္ ဇရပ္ႀကီးႏွင့္ တကြ ဇရပ္ စုစုေပါင္း ၁၅ခုရွိသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ၿဗိတိသွ်လက္ေအာက္၌ ရွိစဥ္ အိႏိၵယႏိုင္ငံ ႏွင့္ ခြဲေရးတြဲေရး ျပႆနာ ေပၚေပါက္လာရာ ၁၉၃၇ခုႏွစ္ ဧၿပီလ၁ရက္ေန႔တြင္ ခြဲေရးေအာင္ျမင္သည္ကို အမွတ္ရစိမ့္ေသာငွာ ဘုရားကုန္းေတာ္ေပၚ၌ပင္ ေက်ာက္စာတိုင္ စိုက္ထူထားသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ေစတီေတာ္ကုန္း၏ ေတာင္ဖက္တြင္ ႏွစ္က်ိပ္ ရွစ္ဆူ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား တန္ေဆာင္းရွိ၍ ယင္းသို႔ သြားရာလမ္းတြင္ ၀ကၤပါေတာင္လမ္းရွိသည္။
ထို႔ျပင္ ဒြတၱေပါင္မင္းႀကီး လက္ထက္ အလယ္နန္း ပိႆနိုးမိဖုရားသည္ ရွင္မဟာယသမေထရ္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေတမိဇာတ္ေတာ္ကို ၾကည္ညိဳလွသျဖင့္ ေတမိဇာတ္၌ ပါရွိသည့္ ကာသိကရာဇ္တိုင္း ဗာရာဏသီျပည္သို႔ သြား၍ ေတမိမင္းသား ရဟန္းျပဳလုပ္သည့္ တိုင္ေအာင္ေသာ အျဖစ္အပ်က္ ေနရာထိုင္ခင္းတို႔ကို ႐ႈျမင္လိုသည့္ ခ်င္ျခင္း ျပင္းျပစြာ ျဖစ္၏။ မိဖုရား၏ ဆႏၵကို ျပည့္၀ေစရန္ ကဥၥနာဂီရိေခၚေရႊေတာင္ၿမိဳ႕ကို ဗာရာဏသီၿမိဳ႕၊ ယင္းၿမိဳ႕၏ အနီး၀န္းက်င္ကို ကာသိတိုင္းအျဖစ္ စီရင္၍ မိဖုရားအား လိုက္လံ ျပသသည္ဟု ဆိုေလသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ ေရႊနတ္ေတာင္၏ အနီး၀န္းက်င္တြင္ မိဖုရားႀကီးလွည့္လည္ၾကည့္႐ႈစဥ္က ေတမိမင္းသားအား ေျမျမႇဳပ္ရန္ တြင္းတူးသည့္ေနရာဟု ျပသရာ ျဖစ္ေသာ တြင္းေတာင္အရပ္၊ ရထားရပ္ရာအရပ္ျဖစ္ေသာ ရပ္ေတာ္မူအရပ္ (ယခု မွတ္ေတာ္မူအရပ္)၊ မင္းသားရထားမွ ဆင္း၍ အားစမ္းအံ့ေသာငွာ ရထားကို ေမႊ႕၍ လည္ေစေသာဌာနဟု ျပသည့္အရပ္ျဖစ္ေသာ ယခုအေခၚ ေမြလယ္ရပ္၊ ေတမိမင္း၏ ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္တို႔လိုက္လာ၍ ရေသ့ရဟန္းျပဳကာ ေနထိုင္ရာ ဌာနဟု ျပသသည့္အရပ္ကို ခမည္းေတာ္ သခၤမ္း၊ မယ္ေတာ္ သခၤမ္းဟုတြင္ေသာ သခၤမ္းႀကီးေတာင္ စသည္တို႔သည္ ယခုတိုင္ရွိေသးသည္။ သခၤမ္းႀကီးေတာင္တြင္လည္း ဒြတၱေပါင္မင္းႀကီး မိဖုရား ပိႆနိုးႏွင့္ စႏၵာေဒ၀ီတို႔က ဓာတ္ေတာ္ဌာပနာ၍ တည္ထားေသာ သခၤမ္းႀကီးေစတီလည္း ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။
ေရႊနတ္ေတာင္မွာ ဘုရားအတြက္ ျပဳျပင္မြမ္းမံမ်ားကို လုပ္အားေပးၾကေသာ အနီးအနားမွ ရြာမ်ားက လူမ်ားအား သာကူၾကိဳၿပီး တိုက္ေနၾကတာကို ေတြ႕ရွိရျပီး ေဂါပကမွ အတင္းဖိတ္သျဖင့္ ၀င္ၿပီး ငတ္တီးက် အဲ ၀င္ေရာက္ အားနာပါးနာနဲ႔ ေခါင္းမေဖာ္တမ္း ေသာက္ၾကေသးတယ္။ ကၽြန္မေတာ့ သိပ္မေသာက္ႏုိင္ဘူး ထန္းလ်က္မ်ားၿပီး အေတာ္ခ်ဳိလို႔ တစ္ဇြန္းႏွစ္ဇြန္းပဲ ေသာက္ခဲ့လိုက္ေတာ့တယ္။ ေရႊနတ္ေတာင္ဘုရားမွအျပန္ လမ္းခရီးတြင္ ခဏအနားယူ အပန္းေျဖခဲ့ၾကပါေသးတယ္။
ေရျပာလႈိင္းစားေသာက္ဆိုင္ေရာက္ေတာ့ ညေနေစာင္းအခ်ိန္ျဖစ္ေနၿပီး မစားေသးခင္ ေဆာ့ၾက လက္ေဆာင္ပစၥည္းမ်ား အမွတ္တရလဲလွယ္ခဲ့ၾကတယ္။ တစ္ဆက္တည္း ကၽြန္မ ရရွိခဲ့တဲ့ လက္ေဆာင္က ဂ်ဴ၀ႆန္ရဲ႕ လက္ေဆာင္ပစၥည္းအ႐ုပ္ေလးျဖစ္ပါတယ္။ ဂ်ဴ၀ႆန္ ေမာင္ေလးေရ... ေက်းဇူးအမ်ားႀကီးတင္ပါတယ္ေနာ္...
ထို႔ေနာက္ ည ၉ နာရီ၀န္းက်င္ခန္႔မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကပါတယ္။ ကားေပၚတြင္ ဘေလာဂ့္ဂါအခ်င္းခ်င္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မိတ္ဆက္ျခင္း၊ ဘေလာဂ္ေရးရျခင္းရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ားကို ဖလွယ္ေဆြးေႏြးၾကၿပီး ေရွ႕ကို ဘယ္လိုဆက္သြားမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း၊ တစ္ေယာက္က ေျပာရင္ မည္သူမဆို ေမးခ်င္တဲ့ေမးခြန္း ေမးၾကရတာ အေတာ္ကို သေဘာက်ဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ ဥပမာေျပာရရင္ အခ်စ္မဲ့ဂီတာအလွည့္မွာ သူဟာ အခ်စ္မဲ့ေနတဲ့အတြက္ အခ်စ္မဲ့ဂီတာလို႔ ဘေလာဂ္နာမည္ေပးထားျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တစ္ေယာက္က ထေမးပါတယ္။ တကယ္လို႔ အခ်စ္ရွိလာခဲ့ရင္ေကာ ဘေလာဂ့္နာမည္ေျပာင္းမွာလား ေမးေတာ့ ဟုတ္ကဲ့ တကယ္လို႔ အခ်စ္ရွိလာခဲ့ရင္ ဘေလာဂ္နာမည္ကို အခ်စ္နက္ဂီတာဆိုၿပီး ျပန္ေျပာင္းပါမယ္ေျပာေတာ့ တစ္ကားလံုး၀ိုင္းရယ္ၾကရပါေသးတယ္။ အေရးထဲ ကိုယ့္အလွည့္မေရာက္ေသးတာကို ေျပာခ်င္ေနတဲ့ ဂ်ဴ၀ႆန္ကလည္း ေဘးကေနၿပီး ငါ့အလွည့္ေရာက္ရင္ ဘေလာဂ္စလုပ္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ ေမးရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ရာစုႏွစ္ကလို႔ ေျပာရင္ေကာင္းမလားလို႔ ရြတ္ေနျပန္ပါေရာ။ တကယ္ ရယ္ရတယ္။ မိတ္ဆက္တာ မၿပီးေသးခင္ ေပါင္းတည္ၿမိဳ႕ကို ၀င္လာေတာ့ ေပါင္းတည္စြယ္ေတာ္ဘုရားပဲြရွိလို႔ ကားခဏရပ္ၿပီး နာရီ၀က္ခန္႔ ဖူးေျမွာ္ခဲ့ၾကျပန္ပါတယ္။ ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲပဲြေတြလို႔ ေျပာရပါမယ္။ ည ဆယ့္တစ္နာရီ၀န္းက်င္မွာ ရန္ကုန္သို႔ ျပန္လည္ထြက္ခြာလာခဲ့ၾကၿပီး လမ္းခရီး ခဏရပ္နား ညလယ္စာစားၾက၊ က်န္းမာေရးကိစၥျပဳလုပ္ၾကနဲ႔ ေနာက္ ပညာမ်ား ဖလွယ္ျခင္း၊ ေ၀ဖန္ေဆြးေႏြးျခင္း အေတြ႕အၾကံဳမ်ား မွ်ေ၀ျခင္းနဲ႔ ကိုလိန္နဲ႔ ညီလင္းဆက္က သရဲေျခာက္တာ ၾကံဳဖူးခဲ့ၾကရတဲ့အေၾကာင္းမ်ားကို ကားေပၚမွာ ေျပာျပေနတုန္း ဟိုလိုလိုဒီလိုလိုအေပၚက ေက်ာပိုးအိတ္ႀကီး သူ႔အေပၚကို ျပဳတ္က်လို႔ ထေအာ္တာလည္း တကယ့္ကို ငိုအားထက္ ရယ္အားသန္ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ ၾသဂုတ္ ၃၁ ရက္ေန႔ နံနက္ ၄ နာရီခဲြအခ်ိန္တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ စုရပ္သို႔ ျပန္လည္ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္။ Blogger Gathering & Shirikhitara 2.0 Excursion ခရီးစဥ္ႀကီးလည္း ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆံုးခဲ့ပါေတာ့တယ္။

ဒီခရီးစဥ္ႀကီးမွာ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူး မေတြ႕ဖူးေသးတဲ့ ဘေလာဂ္ဂါေမာင္ႏွမမ်ားအားလံုးကို ေတြ႕ဆံုခဲ့ၾကရျခင္း၊ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး ေမာင္ရင္းႏွမမ်ားသဖြယ္ စည္းလံုးညီညြတ္ၿပီး ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖာ္မ်ားသဖြယ္ ခင္မင္ရင္းႏွီးစြာျဖင့္ ခရီးစဥ္တစ္ေလွ်ာက္ ေအးအတူ ပူအမွ် လက္တဲြခဲ့ၾကလို႔လည္း ဒီခရီးစဥ္ႀကီးဟာ ေအာင္ျမင္မႈမ်ားစြာနဲ႔အတူ ၿပီးဆံုးခဲ့တယ္လို႔ ခံစားမိပါတယ္။ ေနာင္ကိုလည္း ဒီလိုပဲ အတူသြားေရာက္ေလ့လာႏိုင္ၾကေစဖို႔ ကၽြန္မ အျမဲေမွ်ာ္လင့္ေနမိပါေတာ့တယ္။
ကၽြန္မ ျပန္လာကတည္းက ေရးခ်င္ေပမယ့္ အခ်ိန္မအားတာရယ္၊ က်န္းမာေရးအေျခအေနေၾကာင့္ ခုမွ ေရးသားလိုက္ရတာကို ခြင့္လႊတ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ေဆာင္းပါးနည္းနည္းရွည္သြားတဲ့အတြက္ စာဖတ္သူကိုလည္း အလြန္တရာမွ အားနာမိပါတယ္။ ေရးစရာေတြက က်န္ရွိေနေပမယ့္ အတိုခ်ဳပ္နဲ႔ သမိုင္းေၾကာင္းေလးေတြပါ ထည့္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္သြားရင္ လိုက္ျဖစ္ေအာင္ လိုက္ေစခ်င္ပါတယ္ေနာ္။

သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ (အဘိဓမၼာေန႔)

၃၊ ၁၀၊ ၂၀၀၉ ရက္ေန႔သည္ ျမန္မာမ်ားရဲ႕ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ (အဘိဓမၼာေန႔)
ျဖစ္ပါတယ္ရွင့္။
သီတင္းကၽြတ္လသည္ ျမန္မာလမ်ားတြင္ ခုနစ္လေျမာက္ျဖစ္ၿပီး
မိုးရာသီကုန္လုခ်ိန္ျဖစ္ကာ စက္တင္ဘာလႏွင့္ ေအာက္တိုဘာလမွာ က်ေရာက္ပါတယ္။
ေဂါတမရွင္ေတာ္ဘုရားသည္ မယ္ေတာ္မိနတ္သားအား တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၌
အဘိဓမၼာတရားေတာ္ကို ၀ါတြင္းသံုးလပတ္ ေဟာၾကားေတာ္မူၿပီး
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔၌ လူ႔ျပည္သို႔ ျပန္လည္ၾကြခ်ီေတာ္မူပါတယ္။
သိၾကားမင္းက ေရႊေစာင္းတန္း၊ ေငြေစာင္းတန္း၊ ပတၱျမားေစာင္းတန္းတို႔ကို
ဖန္ဆင္းပူေဇာ္ပါတယ္။ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္သည္ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ျဖင့္
တင့္တယ္စြာ အလယ္ဗဟိုပတၱျမားေစာင္းတန္းမွ သက္ဆင္းၾကြျမန္းေတာ္မူပါေတာ့တယ္။
နတ္အေပါင္းက လယ္ယာေရႊေစာင္းတန္း၊ ျဗဟၼာႀကီးမ်ားက လက္၀ဲေငြေစာင္းတန္းမွ
သက္ဆင္းလုိက္ပါလာၾကပါတယ္။
ယင္းပူေဇာ္ပဲြႀကီးကို အစဲြျပဳလို႔ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈ ရာသီပဲြေတာ္အျဖစ္
သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ညမွာ ဘုရားရွင္ကို ရည္မွန္းၿပီး မီးရွဴးမီးပန္းမ်ား၊
မီးပံုး၊ ဆီမီးေရာင္စုံတို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္မႈျပဳလာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ဗုဒၶျမတ္စြာ တာ၀တႎသာမွ ဆင္းသက္ေတာ္မူသည္ကို အေၾကာင္းျပဳၿပီး
တာ၀တႎသာပဲြေတာ္၊ တာ၀တႎသာနတ္ျပည္ရွိရာ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ထိပ္မွ
ဆင္းသက္ေတာ္မူသည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ မီးျမင္းမိုရ္ပဲြဟု ေခၚေ၀ၚၾကျခင္း
ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။
ရဟန္းေတာ္မ်ားဟာ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔မွာ ၀ိနည္းေဒသနာေတာ္အရ ဥပုသ္အစား
"ဖိတ္ၾကားျခင္း၊ ေတာင္းပန္တိုက္တြန္းျခင္း'' လို႔ အဓိပၸာယ္ရေသာ
ပ၀ါရဏာျပဳၾကရပါတယ္။ ဤပ၀ါရဏာျပဳျခင္းသည္ ဘုရားရွင္လက္ထက္ကပင္
ေပၚေပါက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌
သီတင္းသံုးေဖာ္ ရဟန္းတစ္စု အခ်င္းခ်င္း မေခၚမေျပာ ေနထိုင္ၾကသည္ကို
အေၾကာင္းျပဳၿပီး ျဖစ္ေပၚလာျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုနည္းတူစြာ ဘုရားရွင္အား
ဖူးေမွ်ာ္ကန္ေတာ့တဲ့ အစဥ္အလာကို အစဲြျပဳၿပီး ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔သည္
သီတင္းကၽြတ္တဲ့အခါ သက္ႀကီး၀ါႀကီးမ်ားအား ပူေဇာ္ကန္ေတာ့တဲ့
ဓေလ့ထံုးစံေကာင္းတစ္ရပ္ ေပၚေပါက္လာခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။
 
........./***EOT***/........