ဒီကေန႔ဟာျဖင့္ ေအာက္တိုဘာ ၅ ရက္ေန႔ ဆရာမ်ားေန႔လို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ေန႔ေလး
တစ္ေန႔လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္း ဆရာမ်ားႏွင့္
မိဘမ်ားေန႔ ရွိေနတယ္လို႔လည္း ခံယူထားပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ မိဘျပီးရင္
ဆရာဆိုတာ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ လက္ဦးဆရာပါ။ ခုေနာက္ပိုင္း စာေတြ မေရးျဖစ္သလို
ဘာမွလည္းမလုပ္ျဖစ္ပါဘူး။ ဒီပလိုမာေလးတက္မိပါတယ္။ စိတ္ဓာတ္ပါ
က်ဆင္းေနသလိုျဖစ္ေနတယ္။ ခုလည္းစာေမးပဲြေျဖေနရင္း ဆရာ ဆရာမေတြရဲ႕
ေက်းဇူးကို ျပန္လည္ေအာင္းေမ့တမ္းတေနမိပါတယ္။ ငယ္ငယ္ေလးထဲက သင္ဆရာ ၾကားဆရာ
ျမင္ဆရာမ်ားအျပင္ ခုတက္ေနတဲ့ ဘဲြ႕လြန္ဒီပလိုမာက ဆရာ ဆရာမေတြကလည္း
သားသမီးနဲ႔ မိဘသဖြယ္ သိခ်င္တာ တတ္ခ်င္တာမ်ားကို
အိတ္သြန္ဖာေမွာက္သင္ၾကားေပးတဲ့အျပင္ ဆိုးသမွ်ကိုလည္း
နားလည္ခြင့္လႊတ္ေပးၾကတယ္။ ကၽြန္မကေတာ့ ဆရာမင္းေက်ာ္လို၊ ဆရာ
ခ်စ္ဦးညိဳလို စာေရးဆရာ မဟုတ္တဲ့အတြက္ စာအုပ္ထုတ္ျပီး
ဆရာတို႔ကိုသာလြမ္းဆိုတာကို ေရးခ်င္ေပမယ့္ ရင္ထဲကေနပဲ အျမဲဂရ၀တရားကို
ဆင္ျခင္ေအာင္းေမ့ျပီး ေျပာသမွ်၊ သင္သမွ် ဆံုးမသမွ်ကုိ
အျမဲနားေထာင္သြားပါမယ္လို႔ ေျပာရင္း ေအာက္တုိဘာ ၅ ရက္ေန႔ ဆရာမ်ားေန႔ကို
ငယ္မွသည္ ဒီခ်ိန္ထိ သင္ဆရာ ျမင္ဆရာ ၾကားဆရာမ်ားအားလံုးကို
ဂုဏ္ျပဳကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္ရွင္။