လာတုန္းကလည္း တစ္ေယာက္ထဲေနာ္
လက္တဲြေခၚကာ ေဖာ္မပါဘူး
ဥစၥာခ်ည္းႏွီး ကိုယ္ထီးတည္း
ျပန္သြားေတာ့လည္း တစ္ေယာက္ထဲေနာ္
လက္တဲြေခၚကာ ေဖာ္မပါဘူး
ဥစၥာခ်ည္းႏွီး ကိုယ္ထီးတည္း
လာၿပီးေတာ့နား မသြားေသးခင္
ခ်ိန္ေလးတြင္းမွ ၀န္းက်င္ယွက္ႏြယ္
ေႏွာင္ႀကိဳးတြယ္ၾက ျပံဳးရယ္မဲ့ငို
ခ်စ္မုန္းပိုၾက မလိုေဒါသ
လိုေလာဘႏွင့္ ဘ၀ရိပ္ျမံဳ
ကႀကိဳးစံုခဲ့ ကံကုန္မိုးခ်ဳပ္
လက္တဲြျဖဳတ္ကာ သုတ္သုတ္ေဆာလွ်င္
ခရီးႏွင္သည္ တို႔လည္း ဧည့္သည္ပါတကား

ဒီကဗ်ာေလးကို အရမ္းသေဘာက် ႏွစ္ၿခိဳက္မိလို႔ နာေရးယပ္ေတာင္ကေန

ျပန္လည္ကူးယူေဖာ္ျပလိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာေရးစပ္သူကေတာ့ ဆရာ

ဗန္းေမာ္ညိဳႏဲြ႕ ျဖစ္တယ္လို႔ စံုစမ္းသိရွိရပါတယ္။