Myanmar Online Cartoon Journal 969toons.com

မိတ္ဆက္ပဲြအခမ္းအနားကို တက္ေရာက္ခဲ့ျခင္း

ျမန္မာကာတြန္း၀ါသနာရွင္ လူငယ္ေလး ေလးဦး ဦးေဆာင္တည္ေထာင္ထားတဲ့ 969 Graphic & Animantion Studio ရဲ႕  ျမန္မာအြန္လိုင္းဂ်ာနယ္ကာတြန္းလုိ႔ ေခၚရမွာေပါ့ေနာ္။ 969toons.com website ဖြင့္ပဲြအခမ္းအနားကို ၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္းရွိ Asia Plaza Hotel ၌ က်င္းပရာ ဖိတ္ၾကားထားတဲ့ စာေရးဆရာႀကီးမ်ား၊ ကာတြန္းပညာရွင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ စာနယ္ဇင္းဆိုင္ရာ ပုဂၢဳိလ္မ်ား တက္ေရာက္တာကို ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။
အခမ္းအနားမွာ စာေရးဆရာႀကီး ေမာင္ဆုရွင္က အဖြင့္အမွာစကားေျပာၾကားၿပီး ကာတြန္းေတြ ဘယ္လိုစတင္ျဖစ္ေပၚလာပံု၊ ကာတြန္းကို ဘယ္သူေတြက စတင္ခဲ့တယ္ဆိုတာကိုပါ ရွင္းျပခဲ့ၿပီး ကာတြန္းဆရာႀကီး ဦးေငြၾကည္က ကာတြန္းေလာကအေၾကာင္းကို ေဆြးေႏြးတင္ျပခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ျမန္မာအြန္လိုင္း ကာတြန္းဂ်ာနယ္ 969toons.com website ဖြင့္ပဲြတည္ေထာင္ရျခင္းအေၾကာင္းကို 969 Graphic & Animation Studio ဦးေဆာင္သူ ဒီဇိုင္နာ ေမာင္သက္ပိုင္ခက ရွင္းလင္းတင္ျပၿပီး အဖဲြ႔ြတြင္ ပါ၀င္သူမ်ား ျဖစ္ၾကတဲ့ ေမာင္နႏၵလႈိင္ျမင့္၊ ေမာင္မ်ဳိးသူရထြန္း၊ ေမာင္မိုးဥာဏ္သစ္တို႔က ေမးသမွ် ေမးခြန္းေတြကို ရွင္းလင္းတင္ျပၾကပါတယ္။
ျမန္မာအြန္လိုင္းကာတြန္းဂ်ာနယ္မွာ ျမန္မာကာတြန္းဆရာႀကီးအခ်ဳိ႕ရဲ႕ ကာတြန္းေတြကို စုစည္းတင္ျပထားၿပီး ျမန္မာကာတြန္းေလာကရဲ႕သတင္းႏွင့္ သမိုင္းေၾကာင္းမ်ားကိုလည္း ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္တဲ့။ လူငယ္လူရြယ္ေလးေတြရဲ႕ ႀကိဳးစားမႈတစ္ရပ္လို႔လည္း ဆိုလို႔ရတာေပါ့ေနာ္။ ကာတြန္းေတြကိုလည္း အဂၤလိပ္၊ ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာႏွင့္ တင္ဆက္ျပထားၿပီး
ကာတြန္းႏွင့္ပတ္သက္တဲ့ အထူးအစီအစဥ္မ်ားကိုလည္း ထည့္သြင္းထားေသးတယ္ဆိုပဲ။ အင္း ကာတြန္းဆိုတာကလည္း လူငယ္ လူႀကီး ကေလးအရြယ္မေရြး ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ၾကတာကိုး။ ကၽြန္မလည္း ကာတြန္းကို ငယ္ငယ္ေလးထဲက သေဘာက် ႏွစ္ၿခိဳက္မိတယ္။

ကာတြန္း ဦးဘဂ်မ္းပံုေတြဆို အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွဆို ဦးတင္ေအာင္နီတို႔၊ ဦးေျမဇာတို႔၊ ဦးေငြၾကည္တို႔၊ ေနာက္ ေအာ္ပီက်ယ္ရဲ႕ ကာတြန္းေတြကိုလည္း အရမ္းသေဘာက်မိတယ္။ သရုပ္ပါတယ္။ ေျပာခ်င္တဲ့စကားေတြကို ပံုေတြနဲ႔ သရုပ္ေဖာ္ထားတာ အရမ္းသဘာ၀က်ပါတယ္။ အဲ ေျပာေနတာေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ့္။ ကာတြန္းခ်စ္သူေတြအတြက္ Wallpaper comic E-book ေတြကိုလည္း အခမဲ့ရယူႏိုင္ၿပီး ကာတြန္းဆရာေတြရဲ႕ လက္ရာေတြကို download ဆဲြယူႏိုင္ေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္။ ျမန္မာကို ကမၻာက သိေအာင္ တစ္နည္းတစ္ဖံုနဲ႔ ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ေနၾကတာဟာ တကယ္ကို ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ဆိုလည္း မမွားပါဘူး။ ကၽြန္မလည္း ေရႊျမန္မာဆိုတာ ဘယ္လိုပါဆိုတာ တစ္ေန႔ေတာ့ ကမၻာကို ခ်ျပႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ေနမိပါေတာ့တယ္။

သင္ ေဆးပုလင္းကို ျမင္ဖူးပါသလား.....

Bottle of Medicine

We can compare practice to bottle of medicine a doctor leaves for his patient. On the bottle are written detailed instructions on how to take the medicine, but no matter how many hundred times the patient may read the directions, he is bound to die if that is all he does. He will gain no benefit from the medicine. And before he dies, he may complain bitterly that the doctor wasn't any good, that the medicine didn't cure him. He will think that the doctor was a fake or that the medicine was worthless, yet he had only spent his time examining the bottle and reading the instructions. He hadn't followed the advice of the doctor and taken the medicine. However, if the patient had actually followed the doctor's advice and taken the medicine regularly as prescribed, he would have recovered.
Doctirs prescribe medicine to eliminate diseases from the body. The Teachings of the Buddha are prescribed to cure diseases of the mind and to bring it back to its natural healthy state. So the Buddha can be considered to be a doctor who prescribes cures for the illnesses of the mind which are found in each one of us without exception. When you see these illnesses of the mind. Does it not make sense to look to the Dhamma as support, as medicine to cure your illnesses?



တရားအားထုတ္တဲ့အလုပ္ကို ဆရာ၀န္က လူနာကို ေပးတဲ့ ေဆးပုလင္းနဲ႔ ႏႈိင္းလို႔ရပါတယ္။ ေဆးပုလင္းမွာ ဘယ္လိုေသာက္ရမယ္ဆိုတဲ့ အေသးစိတ္ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြပါပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူနာက ဘယ္ေလာက္ပဲ ညႊန္ၾကားခ်က္ကို ရာခ်ီၿပီး ဖတ္ဖတ္၊ ဒါပဲလုပ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ သူ ေသဖို႔ ေသခ်ာပါ့။ ေဆးရဲ႕ အာနိသင္ကို သူ ဘာမွခံစားရမွာ မဟုတ္ဘူး။ သူက မေသခင္မွာ ဆရာ၀န္ မေကာင္းေၾကာင္း၊ ေဆးက သူ႔ကို မေပ်ာက္ေစႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာခ်င္ေျပာမယ္။ ဆရာ၀န္ကို အတုလို႔ထင္၊ ဒါမွမဟုတ္ ေဆးကို တန္ဖိုးမရွိလို႔ထင္၊ သူ႕အေနနဲ႔ကေတာ့ ပုလင္းကို ၾကည့္ၿပီး ေဆးစာကို ဖတ္႐ံုကလဲြၿပီး ဘာမွမလုပ္ဘူး။ ဆရာ၀န္ရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္ကို မလိုက္နာ၊ ေဆးကိုလည္း မေသာက္။ တကယ္လို႔သာ သူဟာ ဆရာ၀န္ရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္ကို လိုက္နာၿပီး ေဆးကို အညႊန္းအတိုင္းမွန္မွန္ေသာက္မယ္ဆိုရင္ ေရာဂါေပ်ာက္မွာေပါ့။
ဆရာ၀န္ဟာ ကိုယ္ခႏၶာက ေရာဂါေပ်ာက္ေအာင္ ေဆးညႊန္းၾကားခ်က္ေပးတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ ဓမၼတရားေတြက စိတ္ကို အေျခအေနေကာင္း ျပန္ေရာက္ေအာင္ ကုသေပးတဲ့ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြပါပဲ။ လူတိုင္းမွာရွိတဲ့ စိတ္ေရာဂါကို ကုသေပးဖို႔ ညႊန္ၾကားတဲ့အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားကို ဆရာ၀န္လို႔ သေဘာထားႏိုင္ပါတယ္။ စိတ္ရဲ႕ေ၀ဒနာကို ေတြ႕တဲ့အခါ အဲဒီေရာဂါကို ကုဖို႔ တရားဓမၼကို အေထာက္အကူအျဖစ္ သေဘာမထားသင့္ဘူးလား....


A TREE IN A FORREST စာအုပ္မွ ျပန္လည္တင္ျပထားပါသည္။

အေမမ်ားေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳလွ်က္....

ေၾကြးေဟာင္းဆပ္ခြင့္ျပဳပါ

ေလာကမွာ
ေနထိုင္စရာအတြက္ ေျမ
ရွဴ႐ႈိက္ဖို႔အတြက္ ေလ
ေသာက္သံုးဖို႔အတြက္ ေရထက္
သားသမီးေတြအတြက္
အဖိုးမျဖတ္ႏုိင္ေသာ အေမသာ
အေရးႀကီးဆံုးပါ အေမ...
ၾကည္လင္ခ်ဳိေအးတဲ့
ေက်ာက္စက္က်စမ္းေရဟာ
ေမာပန္းေရဆာသူေတြအတြက္
အဖိုးမျဖတ္ႏုိင္တာထက္
သားသမီးေတြအတြက္ကေတာ့
အေမ့ရဲ႕အျပံဳးတစ္ခ်က္ဟာ
ဘာနဲ႔မွ မလဲႏုိင္ေအာင္
အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ဆံုးပဲ အေမေရ...
အေမ့ေစတနာကို
ဖက္မနမ္းမိ
ၾကာပါၿပီ
ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ေတြ
ဆံပင္ျဖဴေတာ့မယ့္အထိေပါ့
အခုမွ
ဦးေႏွာက္ကို ဆားခပ္ၿပီး
ျပန္စဥ္းစားၾကည့္မိတယ္
ငါဟာ ေပးဆပ္ျခင္းကို
ေက်ပြန္ေအာင္ မျပဳလုပ္ရေသးပါလား
အေမရယ္
စိတ္ထဲမွာ
အႀကိမ္ႀကိမ္ခံစား
အေမနဲ႔အတူ ရွင္သန္ခြင့္ေတြ
အျမဲရခ်င္တယ္ အေမရယ္...
သမီးကို ေက်းဇူးဆပ္ခြင့္ျပဳပါ အေမ...

မိတ္ေဆြစစ္

ကဗ်ာကိုစပ္ေတာ့ စပ္လိုက္တာပဲ သူငယ္ခ်င္းေရ.... ဘယ္သူကုိ စပ္မိမွန္းမသိဘူးျဖစ္သြားတယ္။
ဒီေတာ့ ငါနဲ႔ ေနရာမတူတဲ့သူ နင္ဖတ္မိရင္ ခုဖတ္ေသာသူ  နင္ကို ငါ ေျပာတယ္လို႔ မွတ္ေပးပါ သူငယ္ခ်င္းရာ...

သူငယ္ခ်င္းေရ...
ၾကံဳဆံုလာၾက ဒီဘ၀
ေရစက္ဆံုစဥ္ တစ္ခဏ
နင္နဲ႔ငါဟာ ခ်ိန္ခါရက္ေညာင္း
ႏွစ္ လ ေဟာင္းက အေၾကာင္းမေလ်ာ္
ကဲြၾကေသာ္မွ မေတာ္တဆ
ကံပစ္ခ်၍ နင္က ႏိုင္ငံျခားေရာက္
ငါက ငါ့ျမိဳ႕ေလးတြင္ရွိခဲ့ရင္လဲ
တစ္ခ်ိန္ တစ္ေကြ႕
ဘ၀တစ္ေကြ႕မွာ
ကံၾကမၼာ အလွည့္အေျပာင္းေၾကာင့္
မတူညီတဲ့ မ်ဥ္းျပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္း
ေလွ်ာက္ခဲ့ရင္လဲ
ငါနဲ႔ ၾကံဳစဥ္ မၾကည္မ်က္ႏွာ
ေဒါမာန္နဲ႔ၾကည့္ အထက္စီးျဖင့္
မၾကည့္ေလဟု
ငါ ေမွ်ာ္မွန္းသည္ သူငယ္ခ်င္း...

မိတ္ေဆြတု မိတ္ေဆြေယာင္ေတြဟာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕အရိပ္နဲ႔ တူပါတယ္။ ေနေရာင္မွာ ကၽြန္မတို႔ သြားလာတုန္းမွာ ကၽြန္မတု႔ိနဲ႔အနီးကပ္ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အရိပ္ထဲ၀င္သြားတာနဲ႔တစ္ၿပိဳက္နက္ ကၽြန္မတို႔ကို ထားခဲ့ပါေလေရာ။
လူသားအခ်င္းခ်င္း ခင္မင္ရင္းႏွီးေပါင္းေဖာ္ျခင္းဟာ ထာ၀ရ တည္ျမဲၿပီး အဆုံးမရွိ တည္တံ့ပါတယ္ေနာ္။ မိတ္ေဆြစစ္ဆိုတာ အေတာ္ရွားပါတယ္။  ငယ္တဲ့အရြယ္မွာ မိတ္ေဆြေတြရွိတာ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ မိတ္ေဆြေတြဟာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ အစစ္ကို
ရွာေဖြေတြ႕ရွိမွာလဲ။ လူေတြက အေပၚယံပဲေကာင္းၿပီး အတြင္းစိတ္က မပါတဲ့ မိတ္ေဆြေတြေတာ့ မလိုခ်င္ပါဘူးေလ။ 

အေကာင္းဆုံး ၾကည့္မွန္ဆိုတာ မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းတစ္ေယာက္ပါပဲတဲ့။ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး ခင္မင္ေလးစားတဲ့စိတ္ဟာ အဆင့္အတန္းျမင့္မားတဲ့ စိတ္ထားျဖစ္တယ္ေလ။
မိတ္ေဆြစစ္ မိတ္ေဆြမွန္ဆိုတာ ဘယ္သူေတြကိုေခၚတာလဲ။ ဘယ္လိုေၾကာင့္ မိတ္ေဆြစစ္ေတြလို႔ ေျပာႏိုင္တာလဲ။
မိတ္ေဆြဆိုတာ မ်ားေလေကာင္းေလလို႔ ဆိုေပမဲ့ မိတ္ေဆြစစ္ဟာ အင္မတန္ရွားပါတယ္ေလ။ တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း မိတ္ေဆြဆိုတာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္သလို တစ္ခါတေလက်ေတာ့လည္း မိတ္ေဆြေတြဟာ ကိုယ္ကို နာၾကည္းမႈကို ေပးတတ္ၾကပါတယ္။ ကိုယ္အဆင္ေျပေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မသိသာေပမဲ့ ကိုယ္အခက္အခဲနဲ႔ ၾကံဳလာတဲ့အခါမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ကို သဲသဲကဲြကဲြ သိျမင္လာရပါတယ္။ ၀မ္းလည္း သာသလို ၀မ္းလည္းနည္းမိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က ရင္ထဲမွာ မပါပဲနဲ႔ ဟန္ေဆာင္ၿပီး ဆက္ဆံတတ္ၾကလို႔ပါပဲ။ လူတိုင္းလူတိုင္း မိတ္ေဆြစစ္ကို လိုလားမိၾကမွာပါ။ အဲဒီထဲမွာ ကၽြန္မလည္း အပါအ၀င္ေပါ့။ ေတာင္းတတိုင္းသာ ရမယ္ဆိုရင္ အစစ္ပဲ လိုခ်င္တာေပါ့ေလ။ ဟုတ္ဘူးလား။ မိတ္ေဆြတို႔ေကာ စဥ္းစားမိရဲ႕လား။ ငါဟာ မိတ္ေဆြဘယ္ေနရာမွာ ရွိေနသလဲလို႔ေပါ့။ ကၽြန္မကေတာ့ အားလုံးအတြက္ မိတ္ေဆြေကာင္းပဲ ျဖစ္ခ်င္ပါတယ္။

ဓမၼတရား

Whoever follows impure thoughts
Suffers in this world and the next.
In both worlds he suffers
And how greatly
When he sees the wrong he has done.

မစင္ၾကယ္ေသာ အေတြးအၾကံစိတ္ကိုလိုက္သူသည္
ယခုဘ၀ေရာ ေနာက္ဘ၀ပါ ႏွစ္ဘ၀လံုး
ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္လိမ့္မည္...
ကိုယ္ျပဳသည့္ မေကာင္းမႈကို ျမင္သည္ႏွင့္အမွ်
ႀကီးမားစြာ ဆင္းရဲပူပန္ရမည္သာျဖစ္၏...

But whoever follows the law
Is joyful here and joyful there.
In both worlds he rejoices
And how greatly
When he sees the good he has done.

ဓမၼတရားကို လုိက္နာသူသည္ကား
ယခုဘ၀ေရာ ေနာက္ဘ၀ပါ
ခ်မ္းေျမ့သုခ ျပည့္စံုရလိမ့္မည္...
ကိုယ္ျပဳသည့္ ေကာင္းမႈကို သိျမင္သည္ႏွင့္အမွ် ႀကီးမားစြာ ခ်မ္းေျမ့သုခရလိမ့္မည္....


Give up the old ways-
Passion, enmity, folly.
Know the truth and find peace:
share the way.

ရာဂ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ မက္ေမာစိတ္၊
ခက္ထန္ၾကမ္းၾကဳတ္စိတ္ႏွင့္ ႐ူးႏွမ္းစိတ္တို႔ကို
ပယ္၍ အမွန္တရားကို သိပါ....
ၿငိမ္းေအးမႈကို ရွာေဖြပါ....
ဓမၼအရသာကို ခံစားပါ....

(မူပိုင္မဟုတ္ပါ)
General English မဂၢဇင္းမွ ဖတ္မိသမွ် တင္ျပလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

ႏွစ္သစ္ရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္အျမင္

စာေရးတိုင္းလည္း
စာေရးဆရာတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး...
ကဗ်ာေရးတိုင္းလည္း
ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး...
ပန္းခ်ီဆဲြတိုင္းလည္း
ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး...
ေဆာင္းပါးေရးတိုင္းလည္း
ေ၀ဖန္ေရးသမားတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး...
ႏိုင္ငံအေၾကာင္းေရးတိုင္းလည္း
ႏိုင္ငံေရးသမားတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး....
လြမ္းတိုင္းလည္း
အလြမ္းသမားတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး...
ဘေလာဂ့္ေရးတိုင္းလည္း
ဘေလာဂ့္ဂါတစ္ေယာက္ မဟုတ္ဘူး...

*******
ကဲ မိတ္ေဆြတို႔ေကာ
ဘယ္လိုထင္ျမင္မိပါသလဲ...
အၾကံျပဳတာကို လက္ခံပါတယ္ရွင္...

စံစားမႈမပါတဲ့ ခံစားမႈေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ဘ၀ထဲကို ၀င္ၾကည့္ျခင္း

အဆင္မေျပမႈေတြ မ်ားေနတဲ့ ဘ၀မွာ
ဘယ္အရာမွ ငါ အလိုမက်ခဲ့
တိုးတက္ေနတဲ့ ေခတ္ႀကီးမွာ
ငါကေကာ ဘာမို႔လို႔လဲ
ကိုယ့္ဘ၀ကို အားငယ္မိေပမဲ့
ကိုယ့္ဘာသာပဲ အားေပးေနခဲ့
ဒီလိုဘ၀မ်ဳိးကို ငါတစ္ေယာက္တည္း ရရွိေနတာ မဟုတ္ဘူး
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ စိတ္ဓာတ္က အ၀ီစိထိက်ဆင္းေနခဲ့
ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚ မတ္မတ္ရပ္ရင္း
ေျခသလုံးေတြ ေတာင့္တင္းေနခဲ့
လွဲက်လို႔ ျပန္ထရင္ေတာင္
ကူမယ့္သူမရွိ
တစ္ခါတေလ မ်က္ရည္က်မိေပမဲ့
ထပ္က်ဖို႔ေတာင္ မ်က္ရည္လက္က်န္မရွိတဲ့ဘ၀
ေၾသာ္... ဘ၀ ဘ၀လို႔ေတာင္
မေအာ္ႏိုင္တဲ့ ငါ့ရဲ႕အျဖစ္
စိတ္ပ်က္စရာ လူတခ်ဳိ႕နဲ႔
ေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရ
မျပံဳးတတ္ဘဲ ျပံဳးလိုက္ၾက
မရယ္တတ္ဘဲ ရယ္လိုက္ၾက
ဘ၀မွာ
ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာေတြ မ်ားသေလာက္
ဘာတစ္ခုမွ ေပါက္ေျမာက္ေအာင္
မျဖစ္တဲ့ ငါ့ဘ၀
ကိုယ္ရွိလို႔သာ ဘ၀ဆိုတာ
ရွိေနမွန္း ေျဖသိမ့္ခဲ့ရ
ကိုယ့္ဆီက လိုခ်င္တာေတြ
ရႏိုင္တုန္းက အခင္ဆုံးေတြလို႔
ေျပာတတ္သူေတြကလည္း
ေနာက္ထပ္ ဘာမွ ရယူစရာမရွိေတာ့တဲ့အခါမွာ
ကိုယ့္နားက ခပ္ခြာခြာ
ဟန္ေဆာင္မႈမ်ားနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္
အားလုံးကို ကိုယ့္လိုပဲ သေဘာထားၿပီး
အ႐ိုးခံအတိုင္း ေပါင္းသင္းတတ္တဲ့ ငါ့အက်င့္က
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အဆိပ္သင့္ေစခဲ့မွန္း
ရင္ခုန္သံေတြ ေယာင္ယမ္းနာက်င္လာတဲ့အခါမွာ
သေဘာေပါက္လိုက္မိေတာ့တယ္
ေတာင့္တင္းေနတဲ့ ေျခေထာက္ကို
ေဆးလိမ္းရင္း ခရီးဆက္ခဲ့
ေအာင္ျမင္ျခင္းရဲ႕ ပန္းတိုင္ဟာ
ယုံၾကည္မႈပဲ
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ႏွစ္သိမ့္ရင္း
မနက္ျဖန္ဆိုတာ ရွိေနသမွ်
ငါ့ဘ၀ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း လင္းေရာင္ျခည္ဟာ
အနီးေလးမွာဘဲ
ေလာကဆိုတာ မာယာ
မာယာဆိုတာ ေလာက
ဒီေလာကအလယ္မွာ
ဘ၀ကို ေက်နပ္စြာ ေနတတ္ဖို႔အတြက္
ကံတရားကို ကိုယ့္ဘက္သားျဖစ္ေအာင္ေတာ့
စည္း႐ုံးၾကည့္ရဦးမယ္ေလ
ျဖစ္လာဖို႔အေရး ေမွ်ာ္ေတြးရင္း
လူ႔ဘ၀ဆိုတာ
ေမွ်ာ္လင့္သလို ျဖစ္လာခဲ့ရင္ေတာင္
ျဖစ္လာၿပီးေနာက္မွာ
ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ဘဲ
ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္တန္ေတာ့လည္း
ၿပီးဆုံးျခင္းကို ေရာက္ရွိရေတာ့တာပါပဲေလ...